
Gutenberg · ebook 31802
Η Νέα Διαθήκη : κατά το Βατικανό Χειρόγραφο
by unknown · Greek · public domain in the US
Η Νέα Διαθήκη : κατά το Βατικανό Χειρόγραφο is a Greek public-domain text held from Project Gutenberg (ebook #31802). Note: The tonic system has been changed from polytonic to monotonic. A table with spelling and other mistakes has been incorporated in the text. The spelling of the book has not been changed otherwise. Brackets in the text have been kept. Words in italics are included in _ . Pages 182-183 are missing. I have inserted an endnote, marked by {}.
70 LORD STREET 70
1902
ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΑΘΘΑΙΟ
Κατάλογος του γένους του Ιησού Χριστού, γιου
του Δαυείδ, γιου του Αβραάμ.
Ο Αβραάμ έκανε τον Ισαάκ
κι’ ο Ισαάκ έκανε τον Ιακώβ
κι’ ο Ιακώβ έκανε τον Ιούδα και τους αδερφούς του
κι’ ο Ιούδας έκανε το Φαρές και το Ζαρέ από τη Θά-
[μαρ
κι’ ο Φαρές έκανε τον Εσρώμ
κι’ ο Εσρώμ έκανε τον Αράμ
κι’ ο Αράμ έκανε τον Αμειναδάβ
κι’ ο Αμειναδάβ έκανε το Ναασσών
κι’ ο Ναασσών έκανε το Σαλμών
κι’ ο Σαλμών έκανε το Βοές από τη Ραχάβ
κι’ ο Βοές έκανε τον Ιωβήδ από τη Ρουθ
κι’ ο Ιωβήδ έκανε τον Ιεσσαί
- κι’ ο Ιεσσαί έκανε το Δαυείδ το βασιλέα
κι’ ο Δαυείδ έκανε το Σολομώνα από τη γυναίκα του
Ουρεία
κι’ ο Σολομώνας έκανε το Ροβοάμ
κι’ ο Ροβοάμ έκανε τον Αβιά
κι’ ο Αβιά έκανε τον Ασάφ
κι’ ο Ασάφ έκανε τον Ιωσαφάτ
κι’ ο Ιωσαφάτ έκανε τον Ιωράμ
κι’ ο Ιωράμ έκανε τον Οζεία
κι’ ο Οζείας έκανε τον Ιωάθαμ
κι’ ο Ιωάθαμ έκανε τον Άχαζ
κι’ ο Άχαζ έκανε τον Εζεκία
κι’ ο Εζεκίας έκανε το Μανασσή
κι’ ο Μανασσή έκανε τον Αμώς
κι’ ο Αμώς έκανε τον Ιωσεία
κι’ ο Ιωσείας έκανε τον Ιεχονία και τους αδερφούς
του στον καιρό της τοπαλλαξιάς της Βαβυλώ-
νας.
3. Κι' ύστερα από την τοπαλλαξιά της
Βαβυλώνας
ο Ιεχονίας κάνει το Σελαθιήλ
κι’ ο Σελαθιήλ κάνει το Ζοροβάβελ
κι’ ο Ζοροβάβελ κάνει τον Αβιούδ
κι’ ο Αβιούδ έκανε τον Ελιακείμ
κι’ ο Ελιακείμ έκανε τον Αζώρ
κι’ ο Αζώρ έκανε το Σαδώκ
κι’ ο Σαδώκ έκανε τον Αχείμ
κι’ ο Αχείμ έκανε τον Ελιούδ
κι’ ο Ελιούδ έκανε τον Ελεάζαρ
κι’ ο Ελεάζαρ έκανε το Μαθθάν
κι’ ο Μαθθάν έκανε τον Ιακώβ
κι’ ο Ιακώβ έκανε τον Ιωσήφ τον άντρα της Μαρίας,
που γέννησε τον Ιησού, αυτόν που λέγεται
Χριστός.
- Όλες λοιπόν οι γενεές από Αβραάμ ως Δαυείδ
γενεές δεκατέσσερεις, κι’ από Δαυείδ ως στην τοπαλ-
λαξιά της Βαβυλώνας γενεές δεκατέσσερεις, κι’ από
την τοπαλλαξιά της Βαβυλώνας ως στο Χριστό γενεές
δεκατέσσερεις.
- Και του Χριστού Ιησού η γέννηση έγινε έτσι.
Όταν αρρεβωνιάστηκε η μητέρα του η Μαρία τον
Ιωσήφ, πριν πάνε μαζί, βρέθηκε έγκυα από πνέμα
άγιο. Κι' ο Ιωσήφ ο άντρας της, όντας ενάρετος και
μη θέλοντας ναν την πομπέψει, βουλήθηκε ναν τη
χωρίσει κρυφά. Κι' αυτό αφού το συλλογίστηκε, να
άγγελος Κυρίου του παρουσιάστη στ' όνειρό του, κι’
είπε «Ιωσήφ, γιε του Δαυείδ, μη φοβηθείς να πά-
» ρεις τη Μαρία τη γυναίκα σου• γιατί το γεννημένο
» μέσα της είναι από πνέμα άγιο. Και θα γεννήσει
» γιο, και τ' όνομά του ναν το πεις Ιησού• γιατί
» αυτός θα σώσει το λαό του από τις αμαρτίες
» τους.» Κι' όλα αυτά έγιναν για ν' αληθέψει ό,τι
είπε ο Κύριος μέσο του Προφήτη, που λέει Νά η
παρθένα θα συλλάβει και γεννήσει γιο, και θα πουν
τ' όνομά του Εμμανουήλ , που ξηγημένο σημαίνει
« Μαζί μας ο Θεός».
6. Και σα σηκώθηκε ο Ιω-
σήφ από τον ύπνο, έκανε όπως τον πρόσταξε ο άγγε-
λος Κυρίου και πήρε τη γυναίκα του, και δεν τη
γνώριζε ως που γέννησε γιο. Κι' έβγαλε τ' όνομά του
Ιησού.
- Και σα γεννήθηκε ο Ιησούς στη Βηθλεέμ της [2]
Ιουδαίας στον καιρό του Ηρώδη του βασιλέα, νά
μάγοι από την ανατολή φτάσανε στην Ιερουσαλήμ
και λέγανε «Πού 'ναι ο γεννημένος βασιλέας των Ιου-
» δαίων; Γιατί είδαμε τ' άστρο του στην ανατολή
» κι’ ήρθαμε ναν τον προσκυνήσουμε». Και σαν τ'
άκουσε ο βασιλέας Ηρώδης, ταράχτη. [καθώς] κι’
όλη η Ιερουσαλήμ μαζί του, και συνάζοντας όλους
τους πρωτοπαπάδες και τους διαβασμένους του λα-
ού, τους ρώταε πού γεννιέται ο Χριστός. Κι' εκείνοι
τούπανε «Στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας• γιατί έτσι
» είναι γραμένο μέσο του Προφήτη Κι εσύ Βη-
» θλέεμ γη του Ιούδα, δεν είσαι όχι η πιο ασή-
» μαντη από τις πρωτεύουσες του Ιούδα• γιατί από
» σένανε θα βγει αρχηγός που θα βοσκήσει το λαό
» μου τον Ισραήλ». _
- Τότες ο Ηρώδης έκραξε κρυφά τους μάγους
και ξακρίβωσε τον καιρό τ' άστρου που φαίνουνταν,
και στέλνοντάς τους στη Βηθλεέμ είπε «Πηγαίνετε
» και ξετάστε σωστά για το παιδί, και σαν το βρεί-
» τε, μηνύστε μου, για να πάω κι’ εγώ και ναν το
» προσκυνήσω». Κι' αυτοί σαν άκουσαν το βασιλέα,
μίσεψαν. Και να τ' άστρο πούδανε στην ανατολή
προχωρούσε ομπρός τους ως που πήγε και στάθηκε
απάνου εκεί πούταν το παιδί. Και σαν είδαν τ' άσ-
τρο, χάρηκαν χαρά μεγάλη υπερβολικά, και πήγανε
στο σπίτι κι’ είδαν το παιδί με τη Μαρία τη μητέρα
του, κι’ έπεσαν και το προσκύνησαν. Κι' ανοίγοντας
τους θησαυρούς τους του προσφέρανε χαρίσματα,
χρυσάφι και λιβάνι και μύρρα. Κι' αφού φωτίστη-
καν σ' όνειρό τους να μην ξαναγυρίσουνε στον Ηρώ-
δη, απ' άλλο δρόμο μίσεψαν πίσω στον τόπο τους.
- Κι' αυτοί σα μίσεψαν πίσω στον τόπο τους, να
άγγελος Κυρίου φάνηκε στ' όνειρό του του Ιωσήφ
και λέει «Σήκω πάρε το παιδί και τη μητέρα του
» και φεύγα στην Αίγυπτο, και μένε εκεί ως που
» να σου πω• γιατί 'ναι ο Ηρώδης να ζητήσει το
» παιδί με σκοπό ναν το σκοτώσει». Κι' εκείνος
σηκώθηκε και πήρε νύχτα το παιδί και τη μητέρα
του κι’ έφυγε στην Αίγυφτο, κι’ έμενε εκεί ως στο
θάνατο του Ηρώδη, για ν' αληθέψει ό,τι είπε ο Κύ-
ριος μέσο του Προφήτη, που λέει Από την Αίγυ-
φτο έκραξα το γιο μου .
- Τότες ο Ηρώδης όταν είδε πως γελάστη από
τους μάγους, θύμωσε υπερβολικά, κι’ έστειλε και
θανάτωσε τ' αγόρια όλα μέσα στη Βηθλεέμ και σ'
όλα της τα σύνορα από διο χρονών και κάτου σύφω-
να με τον καιρό που ξακρίβωσε από τους μάγους.
Τότες αλήθεψε το ειπωμένο μέσο του Ιερεμία του
προφήτη, που λέει Φωνή ακούστηκε στη Ραμά,
κλάμα και ξεφωνητό πολύ• η Ραχήλ πούκλαιγε τα
τέκνα της, και παρηγοριά δεν είχε τι δε ζουν.
- Και σαν πέθανε ο Ηρώδης, να άγγελος Κυ-
ρίου τού φαίνεται στ' όνειρό του του Ιωσήφ στην
Αίγυφτο και λέει «Σήκω πάρε το παιδί με τη μη-
» τέρα του και πήγαινε στον τόπο του Ισραήλ• γιατί
» πέθαναν όσοι ζητούσαν τη ζωή του παιδιού». Κι'
εκείνος σηκώθηκε και πήρε το παιδί και τη μητέρα
του και πήγε στον τόπο του Ισραήλ. Κι' όταν άκου-
σε πως ο Αρχέλαος βασιλεύει την Ιουδαία αντίς
τον πατέρα του τον Ηρώδη, φοβήθη εκεί να πάει,
μόνε, καθώς φωτίστηκε σ' όνειρό του, έφυγε στα
μέρη της Γαλιλαίας και πήγε και κατοίκησε χώρα
που λέγεται Ναζαρέτ, για ν' αληθέψει το ειπωμένο
μέσο των Προφητών, πως Ναζωραίο θαν τον κρά-
ξουν. _
- Κι' εκείνες τις ημέρες βγαίνει ο Ιωάνης ο [3]
βαφτιστής, που κήρυχνε στην έρημο της Ιουδαίας
λέγοντας «Μετανιώστε, γιατί σίμωσε η βασιλεία των
» ουρανών». Γιατί αυτός είναι ο ειπωμένος μέσο
του Ησαΐα του προφήτη, που λέει Φωνή που
κάπιος κράζει στην έρημο Ετοιμάστε το δρόμο
του Κυρίου, ίσια κάντε τα μονοπάτια του. Κι'
ο ίδιος ο Ιωάνης είχε το φόρεμά του από γκαμή-
λας τρίχα και ζουνάρι δερμάτινο γύρω στη μέση
του, κι’ είταν η θροφή του ακρίδες και μέλι άγριο.
- Τότες πηγαίνανε όξω στον Ιωάνη τα Ιερο-
σόλυμα κι’ η Ιουδαία όλη κι’ όλα τα περίχωρα του
Ιορδάνη, και τους βάφτιζε μέσα στον Ιορδάνη τον
ποταμό αφού ξομολογούνταν τις αμαρτίες τους. Και
σαν είδε και πήγαιναν πολλοί από τους Φαρισαίους
και Σαδδουκαίους στο βάφτισμα, τους είπε «Γεννή-
» ματα οχιών, πιος σας οδήγησε να γλυτώστε από
» την οργή που φτάνει; Κάντε λοιπόν καρπό άξιο του
» μετανιωμού, και μη λέτε τάχα μέσα σας Πατέρα
» έχουμε τον Αβραάμ γιατί σας λέω πως απ' αυ-
» τές τις πέτρες ο Θεός μπορεί να βγάλει του παιδιά
» του Αβραάμ. Και πια το ξινάρι τώρα στέκει κον-
» τά στη ρίζα των δέντρων• κάθε λοιπόν δέντρο που
» δεν κάνει καρπό καλό κόβεται και ρήχνεται στη
» φωτιά. Εγώ σας βαφτίζω με νερό για μετανιωμό,
» μα αυτός που φτάνει πίσω μου είναι δυνατώτερός
» μου, που δεν είμαι άξιος να σηκώσω τα σαντάλια
» του• αυτός θα σας βαφτίσει με πνέμα άγιο και φω-
» τιά. Που το φτιάρι 'ναι στο χέρι του και θα πασ-
» τρέψει πέρα ως πέρα τ' αλώνι του, και θα μαζέψει
» το στάρι του στην αποθήκη του, και τ' άχερο θα
» κάψει μ' άσβυστη φωτιά».
- Τότες φτάνει ο Ιησούς από τη Γαλιλαία στον
Ιορδάνη να βρει τον Ιωάνη για να βαφτιστεί. Κι'
εκείνος τον αμπόδιζε κι’ έλεγε «Εγώ 'χω ανάγκη
» από σένα να βαφτιστώ, κι’ εσύ έρχεσαι σ' εμένα;»
Κι' ο Ιησούς αποκρίθηκε και τούπε «Άφισε τώ-
» ρα• γιατί έτσι πρέπει να κάνουμε κάθε μας χρέος».
Τότες τον αφίνει. 15. Κι' άμα βαφτίστηκε ο Ιησούς,
ευτύς ανέβηκε από τα νερά, και να άνοιξαν τα ου-
ράνια κι’ είδε πνέμα του Θεού που κατεβαίνοντας
σαν περιστέρι έρχουνταν απάνω του, και να φωνή
από τα ουράνια κι’ έλεγε «Αυτός είναι ο γιος μου
» ο αγαπητός πούχει την καλή μου γνώμη».
- Τότες το πνέμα πήγε τον Ιησού απάνου [4]
στην έρημο για ναν τον πειράξει ο Διάβολος. Κι'
αφού νήστεψε μέρες σαράντα και νύχτες σαράντα,
ύστερα πείνασε. Και πήγε ο Πειρασμός και τούπε
« Αν είσαι γιος του Θεού, πες οι πέτρες αυτές να γί-
» νουν ψωμιά». Κι' εκείνος αποκρίθη κι’ είπε «Είναι
» γραμένο Με ψωμί μονάχα δε θα ζήσει ο άνθρωπος,
» μόνε μ' όπιο λόγο βγαίνει από το στόμα τον Θεού». _
- Τότες τον πηγαίνει ο Διάβολος στην άγια χώρα
και τον έστησε στην άκρη απάνου του ναού, και του
λέει «Αν είσαι γιος του Θεού, ρήξου κάτου• γιατί
'ναι γραμένο πως Τους αγγέλους του για σένα θα
προστάζει, και θα σε σηκώσουνε στα χέρια μήπως
χτυπήσεις σε πέτρα το πόδι σου» . Του είπε ο Ιη-
σούς «Πάλι 'ναι γραμένο Να μη δοκιμάζεις τον
» Κύριο το Θεό σου ».
18. Πάλι τον πηγαίνει ο Διά-
βολος σε βουνό αψηλό υπερβολικά και του δείχνει
όλα τα βασίλεια του κόσμου και τη δόξα τους, και
τούπε «Αυτά όλα θα σ' τα δώσω αν πέσεις και με
» προσκυνήσεις». Τότες του λέει ο Ιησούς «Πήγαι-
» νε, Σατανά• γιατί 'ναι γραμένο Τον Κύριο το
» Θεό σον να προσκυνάς κι’ εκείνονε μονάχα να λα-
» τρεύεις ». Τότες τον παραιτάει ο Διάβολος, και να
άγγελοι ήρθαν και τον υπερετούσαν.
- Και σαν άκουσε πως παράδωσαν τον Ιωάνη,
έφυγε στη Γαλιλαία, κι’ αφίνοντας τη Ναζαρά πήγε
και κατοίκησε την Καφαρναούμ την παράλιμνη στα
σύνορα, του Ζαβουλών και του Νεφταλείμ για ν'
αληθέψει το ειπωμένο μέσο του Ησαΐα του προ-
φήτη, που λέει Εσύ γη του Ζαβουλών και γη του
Νεφταλείμ στο δρόμο της λίμνης αντίπερα από τον
Ιορδάνη, εσύ Γαλιλαία των εθνών, ο λαός ο καθι-
σμένος σε σκοτάδι φως είδε μεγάλο, και στους καθι-
σμένους σε τόπο κι’ ήσκιο θανάτου φως τους ανά-
τειλε.
Από τότες άρχισε ο Ιησούς να κηρύχνει και λέει
« Μετανιώστε, γιατί σίμωσε η βασιλεία των ουρα-
» νών».
- Και περπατώντας κοντά στη λίμνη της Γαλι-
λαίας είδε διο αδερφούς, το Σίμωνα που τον έλεγαν
Πέτρο και τον Αντρέα τον αδερφό του, ενώ έρρη-
χναν πλεμμάτι στη λίμνη — γιατί 'ταν ψαράδες — και
τους λέει «Ελάτε πίσω μου και θα σας κάνω ψα-
» ράδες ανθρώπων». Κι' εκείνοι αμέσως άφισαν τα
δίχτια και τον κολούθησαν. Και προχωρώντας από
κει, είδε άλλους διο αδελφούς, τον Ιάκωβο το γιο
του Ζεβεδαίου και τον Ιωάνη τον αδερφό του, μέσα
στο καράβι με το Ζεβεδαίο τον πατέρα τους ενώ
διόρθωναν τα δίχτια τους, και τους έκραξε. Κι' εκεί-
νοι αμέσως άφισαν το καράβι και τον πατέρα τους
και τον ακολούθησαν.
- Και γύριζε όλη τη Γαλιλαία διδάσκοντας
μέσα στα συναγώγια τους και κηρύχνοντας το καλό
το μήνυμα της βασιλείας και γιατρεύοντας κάθε αρ-
ρώστια και κάθε πάθος του λαού. 22. Και πήγε η
φήμη του σ' όλη τη Συρία, και του φέρανε όλους
τους παθιασμένους, πιασμένους από κάθε λογής αρ-
ρώστια και βάσανο, δαιμονισμένους και σεληνιασμέ-
νους και παραλυτικούς• και τους γιάτρεψε. Και τον
ακολούθησαν πλήθη πολλά από τη Γαλιλαία και Δε-
κάπολη κι’ Ιεροσόλυμα κι’ Ιουδαία κι’ αντίπερα από
τον Ιορδάνη.
- Κι' όταν είδε τα πλήθη, ανέβηκε το βουνό. [5]
Κι' αφού κάθησε, ήρθαν κοντά του οι μαθητάδες του,
κι’ άνοιξε το στόμα και τους δίδασκε λέγοντας
« Καλότυχοι οι φτωχοί από νου, γιατί δική τους
» είναι η βασιλεία των ουρανών. Καλότυχοι οι λυ-
» πημένοι, γιατί αυτοί θα παρηγορηθούν. Καλότυχοι
» οι ήμεροι, γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη.
» Καλότυχοι οι πεινασμένοι και διψασμένοι την αρε-
» τή, γιατί αυτοί θα χορταστούν. Καλότυχοι οι
» σπλαχνικοί, γιατί αυτοί θα δούνε σπλαχνιά.
24.
» Καλότυχοι οι με καθαρή καρδιά, γιατί αυτοί θα
» δούνε το Θεό. Καλότυχοι όσοι φέρνουν ειρήνη,
» γιατί αυτούς θα πούνε γιους του Θεού. Καλότυχοι
» οι κατατρεμένοι για αρετή, γιατί δική τους είναι
» η βασιλεία των ουρανών. Καλότυχοι 'στε ότα
» σας βρίσουν και σας κατατρέξουν, και σας καταλα-
» λήσουνε για μένα κάθε κακό ψευτολογώντας. Χαί-
» ρεστε κι’ αναγαλλιάζετε, γιατί η αξία σας μεγάλη
» στα ουράνια• γιατί έτσι κατάτρεξαν τους προ-
» φήτες τους προτύτερά σας.
» Εσείς είστε τ' αλάτι της γης• κι’ αν τ' αλάτι
» μωραθεί, με τι θ' αλατιστεί; Τίποτα πια δεν αξί-
» ζει παρά ναν το ρήξεις όξω κι’ οι ανθρώποι ναν το
» καταπατούν. 25. Εσείς είστε το φως του κόσμου.
» Δε μπορεί χώρα να κρυφτεί απάνου σε βουνό χτισ-
» μένη. Μήτ' ανάβουνε λύχνο και τόνε βάζουν κάτου
» από το κοιλό, μόνε στο λυχνοστάτη απάνου, και
» φέγγει σ' όλους μέσα στο σπίτι. Έτσι ας λάμψει
» το φως σας μπροστά στους ανθρώπους, για να δουν
» τα καλά σας έργα και δοξάσουν τον πατέρα σας
» στα ουράνια.
26.» Μη νομίστε πως ήρθα να χαλάσω το Νόμο
» ή τους Προφήτες• δεν ήρθα να χαλάσω, μόνε ν'
» αληθέψω. Γιατί αληθινά σας λέω, πριν περάσει ο
» ουρανός κι’ η γη, ένα γιώτα ή μια γραμμίτσα δε
» θα περάσει από το Νόμο, πρι να γίνουν όλα. Όπιος
» λοιπόν χαλάσει μια από κείνες τις εντολές — τις μι-
» κρότατες — κι’ έτσι διδάξει τους ανθρώπους, μικρό-
» τατο θαν τον πούνε στη βασιλεία των ουρανών ό-
» πιος όμως κάνει και διδάξει, αυτόνε μεγάλο θαν
» τον πούνε στη βασιλεία των ουρανών. Γιατί σας
» λέω, πως α δεν πληθήνει η αρετή σας πιότερο από
» των διαβασμένων και Φαρισαίων, αδύνατο να μπεί-
» τε στη βασιλεία των ουρανών.
27.» Ακούσατε πως ειπώθηκε στους παλιούς
» Να μη σκοτώνεις• κι’ όπιος σκοτώσει, του πρέ-
» πει το κριτήρι. Εγώ όμως σας λέω, πως όπιος
» θυμώνει τ' αδερφού του, του πρέπει το κριτήρι•
» κι’ όπιος πει τ' αδερφού του Ρακά, του πρέπει
» η σύνοδο• κι’ όπιος πει Βλάκα, του πρέπει η
» γέεννα της φωτιάς. Α λοιπόν προσφέρνεις το
» χάρισμά σου στο θυσιαστήρι απάνου κι’ εκεί θυ-
» μηθείς πως έχει τίποτα μαζί σου ο αδερφός σου,
» άφισέ το εκεί το χάρισμά σου στο θυσιαστήρι
» ομπρός, και σήρε πρώτα και φιλιώσου με τον
» αδερφό σου, και τότες έλα πρόσφερε το χάρισμά
» σου. Κέρδισε την καλογνωμιά τ' αντιδίκου σου
» γλήγορα όσο βρίσκεσαι στο δρόμο μαζί του, μή-
» πως σε παραδώσει ο αντίδικος στον κριτή κι’ ο
» κριτής στον κλητήρα και φυλακιστείς• αληθινά
» σου λέω, δε θα βγεις από κει ως να γυρίσεις το
» στερνό κοδράντη.
28.» Ακούσατε πως ειπώθηκε Να μη μοιχεύ-
» εις. Εγώ όμως σας λέω, πως όπιος βλέπει γυ-
» ναίκα με σκοπούς αποθυμιάς, τήνε μοίχεψε κι’
» όλας μέσα στην καρδιά του. Κι' αν το μάτι σου
» το δεξύ σε σκανταλίζει, βγάλ' το και ρήξε το
» μακριά σου• γιατί σε συφέρνει ένα σου μέλος να
» χαθεί, κι’ όχι όλο σου το κορμί να ρηχτεί σε γέ-
» εννα. Κι' αν το δεξύ σου χέρι σε σκανταλίζει, κόψ'
» το και ρήξε το μακριά σου• γιατί σε συφέρνει ένα
» σου μέλος να χαθεί, κι’ όχι όλο σου το κορμί να
» πάει σε γέενα.
- » Κι' ειπώθηκε Όπιος χωρίσει τη γυναίκα
» του, ας της δώσει χωρισοχάρτι _ . Εγώ όμως σας
» λέω, πως όπιος χωρίσει τη γυναίκα του εξόν από
» λόγο ατιμίας, την κάνει και μοιχεύεται• κι’ όπιος
» χωρισμένη παντρευτεί, μοιχεύει.
- » Πάλι ακούσατε πως ειπώθηκε στους παλιούς
» Να μην ψευτορκείς, μόνε να πλερώνεις στον Κύ-
» ριο τους όρκους σου . Εγώ όμως σας λέω, να
» μην ορκίζεσαι ολότελα, μήτε στον ουρανό γιατί
» 'ναι θρόνος του Θεού, μήτε στη γη γιατί 'ναι των
» ποδιών του σκαμνί, μήτε στα Ιεροσόλυμα γιατί
» 'ναι πολιτεία του μεγάλου βασιλέα, μήτε στην
» κεφαλή σου να μην ορκίζεσαι γιατί δε μπορείς μια
» τρίχα να κάνεις άσπρη ή μαύρη. Μόνε ας είναι
» ο λόγος σας ναι ναι, όχι όχι• το παραπάνου
» έρχεται από τον Κακό.
- Ακούσατε πως ειπώθη Μάτι για μάτι και
» δόντι για δόντι. Εγώ όμως σας λέω, μην αν-
» τιστέκεις στον κακό, μόνε όπιος σε χτυπά στο
» δεξύ σου μάγουλο, γύρισ' του και τ' άλλο• κι’
» όπιος σου θέλει δίκες και να πάρει σου το ρούχο,
» άφισέ του και το πανωφόρι• κι’ όπιος σ' αγγα-
» ρέψει ένα μίλι, πήγαινε μαζί του διο. Σ' όπιονε
» σου γυρεύει δώσε, κι’ όπιος θέλει να σου δανειστεί
» μην του γυρίσεις ράχη.
- » Ακούσατε πως ειπώθη Ν' αγαπάς το γεί-
» τονά σου και να μισείς τον εχτρό σου . Εγώ
» όμως σας λέω, αγαπάτε τους εχτρούς σας και προ-
» σεύκεστε για το καλό όσωνε σας κατατρέχουν,
» έτσι να γίνετε γιοι του πατέρα σας στα ουράνια,
» γιατί τον ήλιο του τον ανατέλλει σε κακούς και
» σε καλούς και βρέχει σε δίκιους κι’ άδικους.
» Τι ανίσως αγαπήστε όσους σας αγαπούν, τι αξία
» έχετε; Το ίδιο δεν κάνουν κι’ οι τελώνες; Κι'
» α χαιρετήστε τους αδερφούς σας μοναχά, τι πα-
» ραπάνου κάνετε; Το ίδιο δεν κάνουνε κι’ οι εθνι-
» κοί; Γίνετε λοιπόν εσείς τέλειοι, όπως τέλειος
» είναι ο πατέρας σας ο ουράνιος.
[6] 33.» Προσέχετε τα χρέη σας να μην τα κάνετε
» μπροστά στους ανθρώπους, έτσι για να σας καμα-
» ρώσουν• ειδεμή, αξία δεν έχετε με τον πατέρα μου
» στα ουράνια. Ότα λοιπόν ελεείς, μη σαλπίζεις
» μπροστά σου, όπως κάνουν οι υποκριτάδες μέσα
» στα συναγώγια και στενά για να παινεθούν από
» τους ανθρώπους. Αληθινά σας λέω, έλαβαν την
» πλερωμή τους. Μονάχα εσύ σαν ελεείς, ας μη μάθει
» το ζερβύ σου το τι κάνει το δεξύ σου, για να μείνει
» η ελεημοσύνη σου κρυφή• κι’ ο πατέρας σου που
» βλέπει στο κρυφό θα σε πλερώσει.
- »Κι' όταν κάντε προσευχή, μη γίνεστε σαν
» τους υποκριτάδες• γιατί αγαπούνε μέσα στα συνα-
» γώγια και στων μεγάλων δρόμων τις γωνιές να
» στέκουν και προσεύκουνται, για να φανούνε στους
» ανθρώπους. Αληθινά σας λέω, έλαβαν την πλε-
» ρωμή τους. Μονάχα εσύ σαν κάνεις προσευκή, έμπα
» μέσα στα κελλί σου, και κλείνοντας την πόρτα σου
» προσευκήσου στον πατέρα σου πούναι στο κρυφό•
» κι’ ο πατέρας σου που βλέπει στο κρυφό θα σε πλε-
» ρώσει. Και στην προσευκή σας μη μωρολογάτε σαν
» τους υποκριτάδες, γιατί νομίζουν πως με την πο-
» λυλογιά τους θα συνακουστούν. Μην τους μιάστε
» λοιπόν• γιατί ξέρει ο Θεός ο πατέρας σας το τι
» σας χρειάζεται πριν του ζητήστε. Λοιπόν έτσι εσείς
» να προσεύχεστε Πατέρα μας εσύ μέσ' στα ουράνια,
» άγιο ας είναι τ' όνομά σου, ας έρθει η βασιλεία
» σου, ας γίνει το θέλημά σου, όπως στον ουρανό
» [έτσι] και στη γη• το ψωμί μας όσο μας πέφτει
» δώσε μας σήμερα, και χάρισέ μας τα χρέη μας όπως
» κι’ εμείς χαρίσαμε σ' όσους μας χρωστούν και μη
» μας βάλεις σε πειρασμό, μόνε γλύτωσέ μας από
» τον Κακό. Γιατί α συχωρέστε των ανθρώπων τα
» φταιξίματά τους, θα συχωρέσει και σ' εσάς ο πα-
» τέρας σας ο ουράνιος• μα α δε συχωρέστε των ανθρώ-
» πων τα φταιξίματά τους, δε θα συχωρέσει μήτ'
» ο πατέρας σας τα δικά σας φταιξίματα.
- » Και σα νηστεύετε, μη γίνεστε σαν τους υπο-
» κριτάδες σκυθρωποί• γιατί αφανίζουνε τα πρόσωπά
» τους για να φανούνε στους ανθρώπους πως νηστεύ-
» ουν. Αληθινά σας λέω, έλαβαν την πλερωμή τους.
» Μόνε εσύ σα νηστεύεις, λάδωσε το κεφάλι σου και νίψε
» το πρόσωπό σου για να μη φανείς στους ανθρώπους
» πως νηστεύεις, μόνε στον πάτερα σου στο κρυφό• κι’
» ο πατέρας σου που βλέπει στο κρυφό θα σε πλερώσει.
- » Μη θησαυρίζετε θησαυρούς στη γη, όπου
» σκουλήκι και φάγωμα αφανίζει κι’ όπου κλέφτες
» τρυπούν και κλέβουνε• μόνε θησαυρίζετε θησαυρούς
» στον ουρανό, όπου μήτε σκουλήκι μήτε φάγωμα
» αφανίζει κι’ όπου κλέφτες δεν τρυπούν μήτε κλέ-
» βουνε. Γιατί όπου 'ναι ο θησαυρός σου, εκεί θάναι
» κι’ η καρδιά σου.
- » Ο λύχνος του κορμιού 'ναι το μάτι σου. Α
» λοιπόν το μάτι σού 'ναι αθώο, όλο το κορμί σου θά-
» ναι φωτεινό• μα αν είναι αχαμνό το μάτι σου, όλο
» τα κορμί σου θάναι σκοτεινό. Α λοιπόν σκοτάδι
» 'ναι το φως το μέσα σου, το σκοτάδι πόσο;
- » Διο αφεντάδες να δουλεύει δε μπορεί κανείς•
» γιατί ή τον ένα θα μισήσει και τον άλλο θ' αγαπή-
» σει, ή στον ένα θα προσκολληθεί και τον άλλο θ'
» αψηφίσει. Δε μπορείτε Θεό να δουλεύετε και Μα-
» μωνά. Γι' αυτό σας λέω, μη φροντίζετε για τη ζωή
» σας τι θα φάτε ή τι θα πιείτε, μήτε για το σώμα
» σας τι θα φορέστε. Δεν είναι η ζωή πια πολύ από
» τη θροφή και το σώμα από το φόρεμα; Κοιτάξτε
» τα πουλιά τ' ουρανού, τι δε σπαίρνουν ούτε θερί-
» ζουν ούτε συνάζουνε σ' αποθήκες, κι’ ο πατέρας σας
» ο ουράνιος τα θρέφει• εσείς δεν αξίζετε πιο πολύ
» τους; Και πιος φροντίζοντας μπορεί στα χρόνια του
» μια πήχη να βάλει παραπάνου; Και για φόρεμα τι
» φροντίζετε; Παρατηρήστε τους κρίνους του κάμπου
» πώς γίνουνται• δε δουλεύουνε μήτε γνέθουν• όμως
» σας λέω πως κι’ ο Σολομώνας μέσα σ' όλη του
» τη δόξα σαν κανένα τους δε φόρεσε στολή. Α λοι-
» πόν του κάμπου τα χορτάρι πούναι σήμερα και τα-
» χιά το ρήχνουνε σε φούρνο, έτσι ο Θεός το στολίζει,
» όχι πολύ περισσότερο εσάς, λιγόπιστοι; Μη λοιπόν
» φροντίζετε λέγοντας τι θα φάμε ή τι θα πιούμε ή τι
» θα βάλουμε (επειδή όλα αυτά τα ζητούν οι εθνικοί),
» γιατί ξέρει ο πατέρας σας πως όλα αυτά σας χρειά-
» ζουνται• μόνε ζητάτε πρώτα την αγιοσύνη και τη
» βασιλεία του, κι’ όλα αυτά θα σας δοθούνε μαζί.
» Μη λοιπόν φροντίζετε για την αυρινή, γιατί η αυρι-
» νή θα φροντιστεί μονάχη της• της σώνει της ημέρας
» το δικό της βάσανο.
39.» Μη δικάζετε για να μη δικαστήτε• γιατί μ'
» ό,τι δίκη δικάζετε θα δικαστήτε και μ' ό,τι μέτρο
» μετράτε θα σας μετρηθεί. Και τι βλέπεις το ξυ-
» λάκι μέσα στο μάτι τ' αδερφού σου, και το πα-
» τερό μέσα στο δικό σου μάτι δεν το νιώθεις; Ή πώς
» θα πεις τ' αδερφού σου. Άφισε να βγάλω το ξυλάκι
» από το μάτι σου, και νά το πατερό μέσα στο δικό σου
» μάτι; Υποκριτή, βγάλε πρώτα το πατερό μέσ' από
» το μάτι σου, και τότες κοίταξε να βγάλεις το ξυ-
» λάκι από το μάτι τ' αδερφού σου.
40. Μη δώστε
» τίποτ' αγιασμένο στα σκυλιά, μήτε να ρήξτε τα
» μαργαριτάρια σας μπροστά στους χοίρους, μήπως
» τα καταπατήσουνε με τα πόδια τους και γυρνώντας
» σας ξεσκίσουν.
41.» Ζητάτε και θα σας δοθεί• γυρεύετε και θα
» βρείτε• χτυπάτε και θα σας ανοιχτεί. Γιατί όπιος
» ζητά λαβαίνει, κι’ όπιος γυρεύει βρίσκει, και σ'
» όπιονε χτυπάει ανοίγουν. Ή πιος σας άνθρωπος
» που θα ζητήσει ο γιος του ψωμί, μήπως πέτρα θαν
» του δώκει; ή και ψάρι θα ζητήσει, μήπως θαν του
» δώκει φείδι; Α λοιπόν εσείς όντας κακοί ξέρετε των
» παιδιώνε σας να δίνετε καλά δοσίματα, πόσο πιο
» πολύ ο πατέρας σας ο ουράνιος θα δώκει καλά σ’
» όσους του ζητούν! Όλα λοιπόν όσα θέλετε να σας
» κάνουν οι ανθρώποι, έτσι κι’ εσείς ναν τους κάνετε•
» γιατί αυτός είναι ο Νόμος κι’ οι Προφήτες.
- » Μπαίνετε από τη στενή την πύλη, γιατί
» πλατιά 'ναι η πύλη κι’ απλόχωρος ο δρόμος που
» φέρνει στο χαμό, και πολλοί 'ναι όσοι μπαίνουν από
» κει• όμως γιατί στενή 'ναι η πύλη και στρυμωχτός
» ο δρόμος που φέρνει στη ζωή, και λίγοι 'ναι που
» τόνε βρίσκουν.
- » Προσέχετε από τους ψευτοπροφήτες, που
» σας έρχουνται με φορέματα προβάτων κι’ είναι από
» μέσα λύκοι αρπαχτικοί. Από τους καρπούς τους
» θαν τους νιώστε. Μήπως συνάζουν απ' αγκαθιές
» σταφύλια κι’ από τριβόλια σύκα; Έτσι κάθε δέν-
» τρο καλό κάνει καρπούς ωραίους, όμως το σάπιο
» δέντρο κάνει καρπούς κακούς. Δε γίνεται δέντρο
» καλό να κάνει καρπούς κακούς, μήτε σάπιο δέντρο
» να κάνει καρπούς καλούς. Δέντρο που δεν κάνει
» καρπό καλό κόβεται και ρήχνεται στη φωτιά. Λοι-
» πόν από τους καρπούς τους θαν τους νιώστε.
- » Δε θα μπει στη βασιλεία των ουρανών όπιος
» μου λέει Κύριε, Κύριε, μόνε όπιος κάνει το θέλημα
» του πατέρα μου στα ουράνια. Πολλοί θα μου πουν
» εκείνη την ημέρα Κύριε, Κύριε, με τ' όνομά σου
» δεν προφητέψαμε και με τ' όνομά σου δε βγάλαμε
» δαιμόνια και με τ' όνομά σου δεν κάναμε θάματα
» πολλά; Και τότες θαν τους απολογηθώ πως Ποτές
» δε σας ήξερα• φύγετε από μένα οι εργάτες της ανο-
» μίας.
45.» Όπιος λοιπόν ακούει μου αυτά τα λόγια και
» τα κάνει, θα μιάσει άνθρωπο φρόνιμο πούχτισε το
» σπίτι του στην πέτρα απάνου• και κατέβηκε η βροχή
» κι’ ήρθαν τα ποτάμια και φυσήξανε οι ανέμοι, και
» πλακώσανε στο σπίτι εκείνο και δεν έπεσε• γιατί
» είτανε θεμελιωμένο στην πέτρα απάνου. 46. Κι'
» όπιος ακούει μου αυτά τα λόγια και δεν τα κάνει,
» θα μιάσει άνθρωπο ασυλλόγιστο πούχτισε το σπίτι
» του στον άμμο απάνου• και κατέβηκε η βροχή κι’
» ήρθαν τα ποτάμια και φυσήξανε οι άνεμοι, και χτυ-
» πήσανε το σπίτι εκείνο κι’ έπεσε, κι’ είταν τρανό το
» πέσιμό του».
- Και συνέβηκε, σαν τέλιωσε ο Ιησούς αυτά
τα λόγια, σάστιζαν τα πλήθη με τη διδαχή του•
γιατί τους δίδασκε σα να 'χε εξουσία κι’ όχι καθώς
οι διαβασμένοι τους.
- Κι' όταν κατέβηκε από το βουνό, τον ακολού- [8]
θησαν πλήθη πολλά. Και να λωβιασμένος ήρθε και
τον προσκυνούσε λέγοντας «Κύριε, α θέλεις, μπορείς
» να με καθαρίσεις». Κι' απλώνοντας το χέρι του τον
άγγιξε κι’ είπε «Θέλω, καθαρίσου». Κι' ευτύς του
καθαρίστη η λώβα. Κι' ο Ιησούς του λέει «Κοίτα
» μην το πεις κανενός, μόνε σήρε δείξου στον παπά,
» και πρόσφερε το χάρισμα που πρόσταξε ο Μωϋσής,
» έτσι για να φωτιστούν».
- Και σα μπήκε στην Καφαρναούμ πήγε ένας
εκατόνταρχος που τον παρακαλούσε κι’ έλεγε «Κύριε,
» το παιδί μου κοίτεται στο σπίτι παραλυτικό και
» βασανίζεται τρομερά». Του λέει «Εγώ έρχουμαι
» και τον γιατρεύω». Κι' ο εκατόνταρχος αποκρίθη κι’
είπε «Κύριε, δεν αξίζω για να μπεις κάτου από τη
» στέγη μου• μα μοναχά πες λόγο και θα γιατρευτεί
» το παιδί μου. Γιατί κι’ εγώ 'μαι άνθρωπος υπο-
» ταχτικός έχοντας κάτου μου στρατιώτες, και λέω
» στον ένα Πήγαινε, και πηγαίνει, και σ' άλλον Έλα,
» κι’ έρχεται, και στο σκλάβο μου Κάνε ετούτο, και
» το κάνει». Και σαν άκουσε ο Ιησούς, απόρησε κι’
είπε σ' όσους τον ακολουθούσαν• «Αληθινά σας λέω,
» σε κανέναν τόση πίστη δε βρήκα μέσα στον Ισ-
» ραήλ. Και σας λέω, πως πολλοί απ' ανατολή και
» δύση θάρθουν και θα κάτσουνε μαζί με τον Αβραάμ
» και τον Ισαάκ και τον Ιακώβ μέσα στη βασιλεία
» των ουρανών, μα τους γιους της βασιλείας θαν τους
» βγάλουν όξω στο σκοτάδι το πιο εξώτερο• εκεί θα
» 'ναι το κλάψε και το τρίξε των δοντιών». Κι' είπε
ο Ιησούς στον εκατόνταρχο «Πήγαινε• όπως πίστε-
» ψες ας σου γίνει». Και γιατρεύτη το παιδί την ώρα
εκείνη.
- Κι' όταν ήρθε ο Ιησούς στο σπίτι του Πέ-
τρου, είδε την πεθερά του κατάκοιτη και θερμα-
σμένη• κι’ άγγιξε το χέρι της, και την αφήκε η θέρμη
και σηκώθηκε και τον υπερετούσε. Και σα βράδιασε,
του φέρανε δαιμονισμένους πολλούς κι’ έβγαλε τα πνέ-
ματα με λόγο, και γιάτρεψε όλους τους αρρώστους,
για ν' αληθέψει το ειπωμένο μέσο του Ησαΐα του
προφήτη, που λέει Αυτός πήρε τις αρρώστιες μας και
τα πάθια σήκωσε .
- Και σαν είδε ο Ιησούς γύρω του πλήθος,
πρόσταξε να παν αντίπερα. Κι' ένας διαβασμένος
πήγε και του είπε «Δάσκαλε, θα σ' ακολουθήσω όπου
» κι’ αν πας». Κι' ο Ιησούς του λέει «Οι αλεπούδες
» έχουν τρύπες και τα πουλιά τ' ουρανού φωλιές, όμως
» ο γιος τ' ανθρώπου δεν έχει πού να γύρει το κε-
» φάλι». Κι' άλλος μαθητής του είπε «Κύριε, πα-
» ραχώρησέ μου να πάω πρώτα και να θάψω τον πα-
» τέρα μου». Κι' ο Ιησούς του λέει «Ακολούθα με,
» κι’ ας θάψουν τους νεκρούς τους οι νεκροί».
- Και μπήκε σε καράβι και τον ακολούθησαν οι
μαθητάδες του. Και να φουρτούνα μεγάλη έγινε στη
λίμνη, τόσο που το καράβι το σκέπαζαν τα κύματα.
Κι' εκείνος κοιμούνταν. Και πήγαν και τόνε σηκώ-
σανε λέγοντας «Κύριε, σώσε, χανόμαστε». Και τους
λέει «Τι δειλιάζετε, λιγόπιστοι;» Τότες σηκώθηκε
και μάλωσε τους ανέμους και τη λίμνη κι’ έγινε κα-
λοσύνη μεγάλη. Κι' απορούσαν οι ανθρώποι λέγοντας
« Σαν τι 'ναι αυτός που κι’ οι ανέμοι κι’ η λίμνη τον
» ακούν;»
- Και σαν πήγε αντίπερα στον τόπο των Γα-
δαρηνών, απάντησε διο δαιμονισμένους πούβγαιναν
από τα μνήματα, άγριους υπερβολικά, τόσο που δε
μπορούσε κανείς να περάσει από το δρόμο εκείνο. Και
νά φώναξαν κι’ είπαν «Τι θέλεις από μας, γιε του
» Θεού; Ήρθες εδώ πριν την ώρα να μας βασανί-
» σεις;» Κι' είτανε μακριά από κει κοπάδι μεγάλο
χοίροι που βοσκούσαν. Κι' οι δαιμόνοι τον παρακα-
λούσαν κι’ έλεγαν «Α μας βγάλεις, στείλε μας στο
» κοπάδι των χοίρων». Και τους είπε «Πηγαίνετε».
Κι' εκείνοι βγήκανε και πήγανε στους χοίρους, και να
όρμησε όλο το κοπάδι κάτου από τον γκρεμό στη λίμ-
νη, και ψοφήσανε μέσα στα νερά. Κι' οι βοσκοί έφυ-
γαν, και πήγανε στη χώρα και μηνήσανε τα πάντα
και το τι συνέβη στους δαιμονισμένους. Και να όλη
η χώρα βγήκε ν' απαντήσει τον Ιησού, κι’ άμα τον
είδαν, τον παρακαλέσανε να φύγει αλλού από τα σύ-
νορά τους.
[9] 54. Και μπαίνοντας σε καράβι, πέρασε αντίκρυ
και πήγε στον τόπο του. Και να του πήγαν παρα-
λυτικό απάνου σε κλινάρι πλαγιασμένο. Και σαν είδε
ο Ιησούς την πίστη τους, είπε του παραλυτικού
« Έχε θάρρος, παιδί μου, συχωρεμένες οι αμαρ-
» τίες σου». Και να μερικοί διαβασμένοι είπανε μέσα
τους «Αυτός ασεβεί». Κι' ο Ιησούς ένιωσε τους
στοχασμούς τους κι’ είπε «Γιατί στοχάζεστε κακά
» μέσα στην καρδιά σας; Γιατί τι 'ναι ευκολώτερο,
» να πεις Συχωρεμένες οι αμαρτίες σου, ή να πεις Σή-
» κω και περπάτα; Όμως για να μάθετε πως έχει
» εξουσία ο γιος τ' Ανθρώπου στη γη να συχωρνά
» αμαρτίες,» τότες λέει του παραλυτικού «Σήκω πά-
» ρε το κλινάρι σου και σήρε σπίτι σου». Και σηκώ-
θηκε και πήγε σπίτι του. Και σαν τόδανε τα πλή-
θη, φοβηθήκανε, και δόξασαν το Θεό πούδωκε εξουσία
τέτια στους ανθρώπους.
- Και περνώντας από κει ο Ιησούς είδε έναν
άνθρωπο καθισμένο στο τελώνιο που τον έλεγαν Μαθ-
θαίο, και του λέει «Ακολούθα με». Και σηκώθη και
τον ακολούθησε. Και συνέβη, ενώ 'ταν καθισμένος
[κι’ έτρωγε] μέσα στο σπίτι, να πολλοί τελώνες κι’
αμαρτωλοί ήρθαν και καθίσανε μαζί με τον Ιησού
και με τους μαθητάδες του. Κι' οι Φαρισαίοι σαν τους
είδαν, λέγανε στους μαθητάδες του «Γιατί τρώει ο δά-
» σκαλός σας μαζί με τους τελώνες και με τους αμαρ-
» τωλούς;» Κι' εκείνος τ' άκουσε κι’ είπε «Γιατρό
» δε θέλουν οι γεροί, μόνε οι αρρωστημένοι. Μόνε
» σήρτε μάθετε το τι θα πει Σπλαχνιά θέλω κι’ όχι
» θυσία , γιατί δεν ήρθα να κράξω ενάρετους, μόνε
» αμαρτωλούς».
- Τότες πηγαίνουνε στον Ιησού οι μαθητάδες
του Ιωάνη κι’ έλεγαν «Γιατί εμείς κι’ οι Φαρισαίοι
» νηστεύουμε, κι’ οι μαθητάδες σου δε νηστεύουν;»
Κι' ο Ιησούς τους είπε «Μήπως μπορούν οι γιοι της
» αίθουσας του γάμου να πενθούν ενόσω βρίσκεται ο
» γαμπρός μαζί τους; Όμως θαρθεί καιρός που θαν
» τους πάρουν το γαμπρό, και τότες θα νηστέψουν.
» Και κανείς κομάτι καινούργιο δεν το βάζει μπάλ-
» λωμα σε ρούχο παλιό• γιατί το γιόμισμά του παίρ-
» νει από το ρούχο, και χειροτερεύει η τρύπα. Μήτε
» βάζουν καινούργιο κρασί σ' ασκιά παλιά• ειδεμή,
» σπουν τ' ασκιά, και το κρασί χύνεται και χάνουν-
» ται τ' ασκιά• μόνε βάζουνε κρασί καινούργιο σε
» καινούργια ασκιά, και βαστούνε και τα διο».
- Ενώ τους μίλαε αυτά τα λόγια, να ένας άρ-
χοντας πήγε και τον προσκυνούσε κι’ έλεγε πως «Η
» κόρη μου ό, τι πέθανε• μόνε έλα βάλε απάνου της
» το χέρι και θα ζήσει». Κι' ο Ιησούς σηκώθη και
τον ακολούθησε, [καθώς] κι’ οι μαθητάδες του. Και
να γυναίκα μ' αιμορραγία δώδεκα χρόνια πήγε κοντά
από πίσω κι’ άγγιξε την άκρη του ρούχου του, γιατί
έλεγε μέσα της «Μοναχά το ρούχο του ν' αγγίξω,
» θα γλυτώσω». Κι' ο Ιησούς γύρισε, και σαν την
είδε, είπε «Έχε θάρρος, κόρη μου, η πίστη σου σε
» γλύτωσε». Και γλύτωσε η γυναίκα από κείνη την
ώρα. Κι' όταν ήρθε ο Ιησούς στο σπίτι τ' άρχοντα
κι’ είδε τους μουσικούς και τον κόσμο που μυρολο-
γούσε, έλεγε «Πηγαίνετε, γιατί δεν πέθανε το κο-
» ρίτσι, μόνε κοιμάται». Και τον περγελούσαν.
Όμως σαν έβγαλαν τον κόσμο όξω, μπήκε μέσα κι’
έπιασε το χέρι της, και σηκώθη το κορίτσι. Και
βγήκε η φήμη αυτή σ' όλον εκείνον τον τόπο.
- Και περνώντας από κει ο Ιησούς, τον ακολου-
θήσανε διο τυφλοί που φώναζαν και λέγανε «Σπλα-
» χνίσου μας, γιε του Δαυείδ». Και σαν ήρθε σπίτι,
πήγαν οι τυφλοί και τους λέει ο Ιησούς «Πιστεύετε
» αυτό πως μπορώ ναν το κάνω;» Του λένε «Ναι,
» Κύριε». Τότες τους άγγιξε τα μάτια λέγοντας
« Ας σας γίνει κατά την πίστη σας», και τους
ανοίχτηκαν τα μάτια. Κι' ο Ιησούς τους φοβέρισε
κι’ είπε «Κοιτάξτε κανείς μην το μάθει». Μα εκεί-
νοι βγήκανε και κήρυξαν παντού τη φήμη του σ' όλον
εκείνον τον τόπο. Κι' αυτοί σαν έβγαιναν, να του
πήγαν έναν άλαλο δαιμονισμένο κι’ όταν του βγήκε
το δαιμόνιο, μίλησε ο άλαλος. Κι' απόρησαν τα
πλήθη κι’ έλεγαν «Ποτές τέτιο δε φάνηκε στο έθνος
» του Ισραήλ». Μα οι Φαρισαίοι λέγανε «Με τον
» αρχιδαίμονα βγάζει τα δαιμόνια».
- Και γύριζε ο Ιησούς όλες τις πολιτείες και
τα χωριά, διδάσκοντας μέσα στα συναγώγια τους
και κηρύχνοντας το καλό το μήνημα της βασιλείας
και γιατρεύοντας κάθε αρρώστια και κάθε πάθος.
[10] 60. Και σαν είδε τα πλήθη, τους σπλαχνίστηκε,
γιατί είτανε σακατεμένοι και σπαραγμένοι σάμπως
πρόβατα δίχως βοσκό. Τότες λέει στους μαθητάδες
του «Πολύς ο θέρος, μα οι εργάτες λίγοι• παρα-
» καλέστε λοιπόν το νοικοκύρη του θέρου να βγάλει
» εργάτες για το θέρο του». Και φώναξε τους δώδεκα
μαθητάδες του, και τους έδωκε εξουσία ακάθαρτων
πνεμάτων που ναν τα βγάζουνε, και να γιατρεύουν
κάθε αρρώστια και κάθε πάθος.
- Κι' αυτά 'ναι τα ονόματα των δώδεκα απο-
στόλων. Πρώτος ο Σίμωνας που τον έλεγαν Πέτρο
κι’ ο Αντρέας ο αδερφός του• κι’ ο Ιάκωβος ο γιος
του Ζεβεδαίου κι’ ο Ιωάνης ο αδερφός του• ο Φί-
λιππος κι’ ο Βαρθολομαίος• ο Θωμάς κι’ ο Μαθθαίος
ο τελώνης• ο Ιάκωβος ο γιος του Αλφαίου κι’ ο
Θαδδαίος• ο Σίμωνας ο Καναναίος• κι’ ο Ιούδας ο
Ισκαριώτης που και τον παράδωκε.
- Τους δώδεκα αυτούς τους έστειλε ο Ιησούς
και τους παράγγειλε λέγοντας «Σε στράτα εθνών
» μην πάτε και σε χώρα Σαμαρειτών μη μπείτε,
» μόνε πηγαίνετε καλύτερα στα πρόβατα τα χαμένα
» του σπιτιού του Ισραήλ Και πηγαίνοντας κηρύ-
» χνετε και λέτε Έφτασε η βασιλεία των ουρανών .
» Αρρώστους γιατρεύετε, νεκρούς ανασταίνετε, λωβια-
» σμένους καθαρίζετε, δαιμόνια βγάζετε. 63. Χάρι-
» σμα λάβατε, χάρισμα δώστε. Μην προμηθευ-
» τείτε χρυσάφι μήτ' ασήμι μήτε χαλκό για τα ζου-
» νάρια σας• όχι ταγάρι για το δρόμο, μήτε διο
» φορέματα μήτε σαντάλια μήτε ραβδί• γιατί αξίζει
» ο δουλευτής τη θροφή του.
»Και σ' όπια χώρα μπείτε ή σε χωριό, ξετάστε
» πιος εκεί μέσα αξίζει, κι’ εκεί μείνατε ως που να
» μισέψτε. Και μπαίνοντας στο σπίτι, χαιρετήστε
» το. Κι' αν το σπίτι αξίζει, ας λάβει την ειρήνη
» σας• μα α δεν αξίζει, ας γυρίσει η ειρήνη σας πί-
» σω σ' εσάς. Κι' όπιος δε σας δεχτεί μήτ' ακούσει
» τα λόγια σας, καθώς βγαίνετε από το σπίτι ή από
» τη χώρα εκείνη τινάξτε τη σκόνη των ποδιώνε
» σας. Αληθινά σας λέω, υποφερτότερα θα πάθει
» ο τόπος των Σοδόμων και Γομόρρων σε μέρα κρί-
» σης παρά η χώρα εκείνη.
» Νά εγώ σας στέλνω σάμπως πρόβατα στη μέση
» λύκων• φανείτε λοιπόν προσεχτικοί σαν τα φείδια
» κι’ αθώοι σαν τα περιστέρια.
64.» Και προσέχετε από τους ανθρώπους• γιατί
» θα σας παραδώσουνε σε συνόδους, και μέσα στα
» συναγώγια τους θα σας βουρδουλίσουν, και μπρο-
» στά σ' αρχηγούς ακόμα και βασιλιάδες θα σηρθήτε
» απ' αφορμή μου, έτσι για να φωτιστούν, κι’
» αυτοί κι’ οι εθνικοί. Κι' ότα σας παραδώσουνε, μη
» φροντίζετε πώς ή τι θα μιλήστε, γιατί θα σας δοθεί
» την ώρα εκείνη τι να μιλήστε, τι δε μιλείτε εσείς,
» μόνε το πνέμα του πατέρα σας μέσο σας μιλεί.
» Και θα παραδώσει αδερφός αδερφό για θάνατο και
» πατέρας παιδί, και θα σηκωθούν παιδιά να χτυ-
» πήσουνε γονέους και θαν τους θανατώσουν Κι'
» όλοι για τ' όνομά μου θα σας μισούν μα όπιος
» έχει απομονή ως στο τέλος, αυτός θα σωθεί.
65.» Κι' ότα σας κατατρέχουνε σ' αυτή τη
» χώρα, φεύγετε στην άλλη• γιατί αληθινά σας λέω,
» πριν τελιώστε τις χώρες του Ισραήλ θαρθεί ο
» γιος τ' ανθρώπου. Δεν περνάει μαθητής το δά-
» σκαλο του μήτε σκλάβος τον αφέντη του• σώνει
» του μαθητή ότα γίνει σαν το δάσκαλό του, κι’ ο
» σκλάβος καθώς τον αφέντη του. Αν του νοικο-
» κύρη του κατηγορήσανε Βεεζεβούλ, πόσο πιο πολύ
» στους ανθρώπους του; Μη λοιπόν τους φοβηθείτε• τι
» δεν έχει σκεπασμένο που δε θα ξεσκεπαστεί, και
» κρυφό που δε θα μαθευτεί. Στο σκοτάδι ό,τι σας
» λέω, πέστε το στο φως• και στ' αυτί [σας] ό,τι
» ακούτε, κηρύξτε το από πάνου από τα δώματα.
» Και μη φοβηθείτε απ' όσους θανατώνουν το κορμί,
» μα την ψυχή να θανατώσουνε δε μπορούν μόνε να
» φοβάστε κάλια όπιονε μπορεί και ψυχή και σώμα
» ν' αφανίσει μέσ' σε γέεννα. Διο σπουργίτια δεν που-
» λιούνται ένα ασσάρι; Μήτ' ένα τους δε θενά πέσει
» κατά γης δίχως ο πατέρας σας να θέλει. Μα εσάς
» κι’ οι τρίχες της κεφαλής σας είναι μετρημένες. Μη
» λοιπόν φοβάστε• πολλά σπουργίτια υπερτεράτε εσείς.
- » Όπιος λοιπόν με παραδεχτεί μπροστά στους
» ανθρώπους, θαν τον παραδεχτώ κι’ εγώ μπρο-
» στά στον πατέρα μου πούναι στα ουράνια• μα
» όπιος μ' αρνηθεί μπροστά στους ανθρώπους, θαν
» τον αρνηθώ κι’ εγώ μπροστά στον πατέρα μου πού-
» ναι στα ουράνια.
- »Μη νομίστε πως ήρθα να βάλω ειρήνη
» στη γη• δεν ήρθα να βάλω ειρήνη, μόνε σπαθί.
» Γιατί ήρθα να χωρίσω άνθρωπο με τον πατέρα
» του, και κόρη με τη μάννα της, και νύφη με την
» πεθερά της, κι’ εχτροί τ' ανθρώπου οι σπιτικοί του.
- » Όπιος αγαπά πατέρα ή μάννα καλύτερά
» μου, δεν του αξίζω• κι’ όπιος αγαπά γιο του ή
» κόρη καλύτερά μου, δεν του αξίζω• κι’ όπιος δεν
» παίρνει το σταυρό του και δεν ακολουθά από πίσω
» μου, δεν του αξίζω. Όπιος κερδίσει τη ζωή του,
» θαν τη χάσει• κι’ όπιος για μένα χάσει τη ζωή
» του, θαν την κερδίσει.
- Όπιος σας δέχεται, εμένα δέχεται• κι’
» όπιος εμένα δέχεται, δέχεται το στάλτη μου.
» Όπιος δέχεται προφήτη σαν προφήτη, προφήτη
» πλερωμή θα λάβει• κι’ όπιος δέχεται ενάρετο σαν
» ενάρετο, ενάρετου πλερωμή θα λάβει. Κι' όπιος
» σα μαθητή ποτίσει ένανε από τους μικρούς αυτούς
» ποτήρι μόνο κρύο νερό, αληθινά σας λέω, δε θα
» χάσει την πλερωμή του».
[11] 70. Και συνέβηκε, σαν τέλιωσε ο Ιησούς το να
προστάζει τους μαθητάδες του, έφυγε από κει για
να διδάσκει και κηρύχνει μέσ' στις πολιτείες τους.
Κι' ο Ιωάνης σαν άκουσε μέσα στη φυλακή τα
έργα του Χριστού, έστειλε με τους μαθητάδες του
και τούπε «Εσύ 'σαι εκείνος πούρχεται ή άλλονε να
» καρτερούμε;» Κι' ο Ιησούς απάντησε και τους
είπε «Πηγαίνετε και πληροφορήστε τον Ιωάνη όσα
» ακούτε και βλέπετε. Τυφλοί ξαναβλέπουν και κου-
» τσοί περπατούν, λωβιασμένοι καθαρίζουνται και
» κουφοί ακούν, και νεκροί ανασταίνουνται, και σε
» φτωχούς πάει μήνημα χαράς. Και μακαρισμένος
» όπιος δε σκανταλιστεί μαζί μου».
- Κι' ενώ πήγαιναν εκείνοι, άρχισε ο Ιησούς
και μιλούσε στα πλήθη για τον Ιωάνη «Τι βγή-
» κατε στην ερημιά για να κοιτάξτε; καλάμι
» ανεμοσάλευτο; Μόνε τι βγήκατε να δείτε; άν-
» θρωπο απαλά ντυμένο; Νά τοι όσοι φορούνε τ'
» απαλά, μέσα στα βασιλικά παλάτια. Μόνε τι
» βγήκατε να δείτε; προφήτη; Ναι σας λέω, και
» περισσότερο από προφήτη. Αυτός είναι που γρά-
» φτηκε Νά εγώ στέλνω τον απόστολό μου προτύτερά
» σου, που θα φτιάσει πριν τη στράτα σου . Αληθινά
» σας λέω, μέσα σε γεννήματα γυναικών δε βγήκε
» μεγαλύτερος από τον Ιωάνη το βαφτιστή• όμως
» ο μικρότερος στη βασίλεια των ουρανών είναι με-
» γαλύτερός του. Μόνε από τις μέρες του Ιωάνη
» του βαφτιστή ως τώρα η βασιλεία των ουρανών
» ρημάζεται και ρημάχτες την αρπάζουν. Γιατί
» όλοι οι Προφήτες κι’ ο Νόμος ως στον Ιωάνη
» προφήτεψαν κι’ α θέτε να παραδεχτείτε, αυτός εί-
» ναι ο Ηλίας πούναι νάρθει. Όπιος έχει αυτιά, ας
» ακούει.
- » Και με τι να παραβάλω αυτή τη φύτρα;
» Μιάζει παιδιά καθισμένα στις αγορές, που κρά-
» ζουν στους συντρόφους τους και λεν Αυλούς λαλή-
» σαμε και δε χορέψατε• μοιρολογήσαμε και δε χτυ-
» πήσατε τα στήθια . Γιατί ήρθε ο Ιωάνης που
» μήτ' έτρωγε μήτ' έπινε, και λεν Έχει δαιμόνιο•
» ήρθε ο γιος τ' άνθρωπου που τρώει και πίνει,
» και λένε Νά άνθρωπος φαγάς και κρασοπότης,
» φίλος με τελώνες και μ' αμαρτωλούς. Κι' άγιασε
» η γνώση από τα έργα της».
- Τότ' άρχισε να κατηγορεί τις χώρες όπου γί-
νηκαν τα πια πολλά του θάματα πως δε μετά-
νιωσαν «Αλίμονό σου, Χοραζείν! αλίμονό σου, Βηθ-
» σαϊδάν! Τι αν είχανε γενεί στην Τύρο και Σι-
» δώνα τα θάματα που σας έγιναν, καιρό τώρα
» θάχανε μετανιώσει με σακκόπανο και στάχτη.
» Όμως σας λέω, υποφερτότερα θα πάθει η Τύρο
» κι’ η Σιδώνα σε μέρα κρίσης παρά εσείς. Κι εσύ
» Καφαρναούμ που ως στον ουρανό σηκώθης, ως
» στον Άδη θενά κατεβείς• γιατί αν είχανε γενεί
» στα Σόδομα τα θάματα που σούγιναν εσένα, θα
» μένανε ως τα σήμερα. Όμως σας λέω, πως υπο-
» φερτότερα θα πάθει ο τόπος των Σοδόμων σε μέρα
» κρίσης παρά εσύ».
- Εκείνον τον καιρό ο Ιησούς αποκρίθη κι’
είπε «Δοξολογώ σε, πατέρα, αφέντη τ' ουρανού και
» της γης, γιατί τάκρυψες αυτά από σοφούς και
» γνωστικούς και τα φανέρωσες σ' αθώους. Ναι, πα-
» τέρα, γιατί είταν έτσι ο ορισμός σου. Όλα τα
» πάντα μου παράδωσε ο πατέρας μου, και κανείς
» δε γνωρίζει το γιο εξόν ο πατέρας• μήτε κανείς
» γνωρίζει τον πατέρα εξόν ο γιος κι’ οπιανού θέλει
» ο γιος ναν τόνε φανερώσει.
- » Μαζί μου ελάτε όλοι που κοπιάζετε κι’
» όσοι είστε φορτωμένοι, κι’ εγώ σας ξεκουράζω.
» Σηκώστε το ζυγό μου απάνου σας, και μάθετε
» από μένα, γιατί ήμερος είμαι και με ταπεινή καρ-
» διά, και θα βρει ξεκούρασμα η ψυχή σας. Τι ο
» ζυγός μου 'ναι καλός κι’ αλαφρύ το φόρτωμά
» μου».
[12] 76. Εκείνον τον καιρό περπάτησε ο Ιησούς σάβ-
βάτο μέσα από τα σπαρτά• κι’ οι μαθητάδες του
πείνασαν, κι’ αρχίσανε και μαδούσαν στάχια κι’
έτρωγαν.
Κι' οι Φαρισαίοι, σαν τους είδαν, τούπανε «Κοίτα,
» οι μαθητάδες σου κάνουν ό,τι δεν πρέπει το σαβ-
» βάτο». Κι' εκείνος τους είπε «Δε διαβάσατε τι
» έκανε ο Δαυείδ σαν πείνασε κι’ όσοι είτανε μαζί
» του; πώς μπήκε μέσ' στον οίκο του Θεού και
» φάγανε τις προσφορές, που δεν έπρεπε να φάει,
» μήτε κι’ οι συντρόφοι του, εξόν οι παπάδες μόνοι;
» Ή δε διαβάσατε μέσα στο Νόμο πως σαββάτο
» μέσα στο ναό οι παπάδες καταλούνε το σαββάτο
» δίχως αμαρτία; Και σας λέω, πως από το ναό
» μεγαλύτερα έχει εδώ. Μα ανίσως γνωρίζατε το τι
» θα πει Σπλαχνιά θέλω κι’ όχι θυσία , δε θα κατα-
» δικάζατε τους αθώους. Γιατί εξουσιαστής του σαβ-
» βάτου είναι ο γιος τ' ανθρώπου».
- Και φεύγοντας από κει, ήρθε στο συναγώγι
τους• και να ένας άνθρωπος με χέρι ξεραμένο. Και
τόνε ρώτησαν κι’ είπαν «Α μπορεί κανείς να για-
» τρεύει το σαββάτο», για ναν τον κατηγορήσουν.
Και τους είπε «Πιος από σας άνθρωπος που θάχει
» ένα πρόβατο, κι’ αν πέσει αυτό σαββάτο μέσ' σε
» λάκκο, δε θαν το πιάσει και σηκώσει; Πόσο λοιπόν
» καλύτερος από πρόβατο ο άνθρωπος; Έτσι μπο-
» ρείς σαββάτο να κάνεις καλό». Τότες λέει ταν-
θρώπου «Άπλωσε το χέρι σου». Και τ' άπλωσε,
και ξανάγινε γερό σαν τ' άλλο.
- Κι' οι Φαρισαίοι βγήκαν και συφώνησαν πώς
ναν τον καταστρέψουν. Και τόνιωσε ο Ιησούς κι’
έφυγε από κει. Και τον ακολούθησαν πολλοί και
τους γιάτρεψε όλους, και τους πρόσταξε να μην τόνε
φανερώσουν, για ν' αληθέψει το ειπωμένο μέσο του
Ησαΐα του προφήτη, που λέει Νά το παιδί της
εκλογής μου, ο αγαπητός μου που λαχταρά η
ψυχή μου. Θα βάλω απάνου του το πνέμα μου,
και κρίση στα έθνη θα μηνήσει. Δε θα λογοφέρει
μήτε θορυβήσει, μήτε δε θ' ακουστεί στις δημο-
σιές η φωνή του. Καλάμι ραϊσμένο δε θα σπάσει
και φυτίλι που καπνίζει δε θα σβύσει, ως που να
βγάλει νικήτρα την κρίση. Και με τ' όνομά του
θενά ελπίσουν έθνη .
- Τότες τούφεραν ένα δαιμονισμένο τυφλό κι’
άλαλο, και τόνε γιάτρεψε, τόσο που ο άλαλος λα-
λούσε κι’ έβλεπε. Και σάστιζαν όλα τα πλήθη κι’
έλεγαν «Τάχα μην είναι αυτός ο γιος του Δαυείδ;»
Κι' οι Φαρισαίοι τ' άκουσαν κι’ είπαν «Αυτός
» δε βγάζει τα δαιμόνια παρά με το Βεεζεβούλ
» τον αρχιδαίμονα». Κι' ένιωσε τους στοχασμούς
τους και τους είπε «Κάθε βασιλεία, σα διαιρεθεί,
» ρημάζεται, και κάθε πολιτεία ή σπίτι, σα διαιρε-
» θεί, δε θα σταθεί. Κι' α βγάζει ο Σατανάς το
» Σατανά, διαιρέθηκε• πώς θα σταθεί λοιπόν η βα-
» σιλεία του; Κι' αν εγώ με το Βεεζεβούλ τα βγά-
» ζω τα δαιμόνια, οι γιοι σας με πιον τα βγάζουν;
» Για τούτο αυτοί θα σας καταδικάσουν. Μα αν
» εγώ με πνέμα Θεού τα βγάζω τα δαιμόνια, θα
» πει σας πρόφτασε η βασιλεία του Θεού. Ή πώς
» μπορεί κανείς να μπει στου δυνατού το σπίτι και
» ν' αρπάξει τα συγύρια του, α δεν τον δέσει πρώτα
» το δυνατό, και τότες θα γυμνώσει του το σπίτι;
» Όπιος δεν είναι μαζί μου, είναι αντίθετός μου•
» κι’ όπιος μαζί μου δε μαζεύει, σκορπά. Γι' αυτό
» σας λέω, κάθε αμαρτία κι’ ασέβεια θα σας συ-
» χωρεθεί εσάς των ανθρώπων όμως στο Πνέμα ασέ-
» βεια δε θα συχωρεθεί. Κι' όπιος κακολογήσει το
» γιο τ' ανθρώπου, θαν του συχωρεθεί• όπιος όμως
» κακολογήσει το Πνέμα τ' άγιο, δε θαν του συ-
» χωρεθεί, μήτε σ' ετούτη τη ζωή μήτε στην κα-
» τόπι. Ή κάντε το δέντρο καλό και τον καρπό
» του καλό, ή κάντε το δέντρο σάπιο και τον καρπό
» του σάπιο• γιατί από τον καρπό γνωρίζεται το
» δέντρο. Οχιάς γεννήματα, πώς θα πείτε καλό
» όντας κακοί; Γιατί από της καρδιάς την πλη-
» σμονή λαλεί το στόμα. Ο καλός ο άνθρωπος από
» τον καλό το θησαυρό βγάζει καλά, κι’ ο κακός
» ο άνθρωπος από τον κακό το θησαυρό βγάζει
» κακά. Και σας λέω, πως κάθε λέξη άπρεπη που
» λαλήσουν οι ανθρώποι, θα δώσουνε για κείνη λόγο
» σε μέρα κρίσης• τι από τα λόγια σου θ' αθωωθείς
» κι’ από τα λόγια σου θα καταδικαστείς».
- Τότες τ' απαντήσανε μερικοί διαβασμένοι κι’
είπαν «Δάσκαλε, θέλουμε σημάδι από σένα να
» δούμε». Κι' εκείνος αποκρίθη και τους είπε «Φυ-
» τρα κακή και παράλυτη σημάδι ζητά, και ση-
» μάδι δε θαν της δοθεί εξόν το σημάδι του Ιωνά
» του προφήτη. Γιατί όπως έμεινε ο Ιωνάς μέσα
» στην κοιλιά του μεγαλόψαρου τρεις μέρες και
» τρεις νύχτες, έτσι θα μείνει ο γιος τ' ανθρώπου
» μέσα στην καρδιά της γης τρεις μέρες και τρεις
» νύχτες. Νινευείτες θ' αναστηθούνε στον καιρό της
» κρίσης με τη φύτρα αυτή και θαν την καταδικά-
» σουν, τι μετανιώσανε με το κήρυγμα του Ιωνά,
» και να πιο πολύ από Ιωνά εδώ• βασίλισσα του
» νότου θα σηκωθεί στον καιρό της κρίσης με τη
» φύτρα αυτή και θαν την καταδικάσει, γιατί ήρθε
» από τα πέρατα της γης ν' ακούσει τη σοφία
» του Σολομώνα, και να πιο πολύ από Σολομώνα
» εδώ. Και σα βγει τ' ακάθαρτο το πνέμα από τον
» άνθρωπο, διαβαίνει ξερότοπους ζητώντας να ξε-
» κουραστεί και δε βρίσκει. Τότες λέει Σπίτι μου
» θα γυρίσω απ' όπου βγήκα. Κι' έρχεται και το
» βρίσκει πούχει σκόλη, σαρωμένο και συγυρισμένο.
» Τότες πάει και παίρνει μαζί του εφτά άλλα πνέ-
» ματα χειρότερά του, και μπαίνουνε και κατοικούν
» εκεί, και γίνουνται τ' ανθρώπου εκείνου τα στερνά
» χειρότερα από την αρχή• έτσι θα πάθει κι’ η φύ-
» τρα αυτή η κακή».
- Ενώ ακόμα μιλούσε στα πλήθη, να η μη-
τέρα του και τ' αδέρφια του έστεκαν όξω και ζη-
τούσανε ναν του μιλήσουν. Κι' αυτός απάντησε σ'
εκείνον που του τόλεγε κι’ είπε «Πια 'ναι η μη-
» τέρα μου και πιοι 'ναι οι αδερφοί μου;» Κι'
άπλωσε το χέρι του στους μαθητάδες του απά-
νου κι’ είπε «Νά η μητέρα μου και τ' αδέρφια
» μου• γιατί όπιος κάνει το θέλημα του πατέρα
» μου πούναι στα ουράνια, αυτός αδερφός μου κι’
» αδερφή 'ναι και μητέρα».
[13] 82. Εκείνη την ημέρα βγήκε από το σπίτι ο
Ιησούς και κάθουνταν κοντά στη λίμνη, και μα-
ζεύτηκαν κοντά του πλήθη πολλά, τόσο που μπήκε
σε καράβι και καθότανε, και το πλήθος έστεκε
όλο στην ακρογιαλιά. Και τους μίλησε πολλά με
παραβολές κι’ είπε «Νά βγήκε ο σπάρτης να σπεί-
» ρει. Και καθώς έσπαιρνε, άλλα πέσανε σιμά στο
» δρόμο, κι’ ήρθαν τα πουλιά και τάφαγαν. Κι' άλλα
» έπεσαν απάνου σε πετρότοπους όπου δεν είχε χώ-
» μα πολύ, κι’ αμέσως βγήκανε με το να μην είχε
» βάθος γης, και σα βγήκε ο ήλιος κάηκαν, κι’
» όντας δίχως ρίζα ξεράθηκαν. Κι' άλλα πέσανε
» στ' αγκάθια απάνου, και μεγάλωσαν τ' αγκάθια
» και τα συνεπνίξανε. Κι' άλλα πέσανε στο χώμα
» το καλό, κι’ έδιναν καρπό, άλλο εκατό κι’ άλλο
» εξήντα κι’ άλλο τριάντα. Όπιος έχει αυτιά, ας
» ακούει».
- Και πήγαν οι μαθητάδες [του] και τού-
πανε «Γιατί τους μιλάς με παραβολές;» Κι' εκείνος
αποκρίθη και τους είπε πως «Εσάς σας δόθηκε να
» μάθετε τα μυστικά της βασιλείας των ουρανών,
» μα σ' εκείνους δε δόθηκε. Γιατί σ' όπιον έχει
» θα δοθεί και περισσέψει• κι’ όπιος δεν έχει θαν
» του πάρουν κι’ ό,τι έχει. Για τούτο τους μιλώ με
» παραβολές, γιατί βλέποντας δε βλέπουν, κι’ ακών-
» τας δεν ακούνε μήτε νιώθουν. Και τους γίνεται
» η προφητεία του Ησαΐα, που λέει Με την ακουή
» θ' ακούστε και δε θα νιώστε, και βλέποντας θα
» βλέψτε και δε θα δείτε• γιατί χόντρηνε τούτου του
» λαού η καρδιά, και με τ' αυτιά βαριάκουσαν• και
» τα μάτια τους σφάλησαν, μην τυχόνε δούνε με τα
» μάτια κι’ αγρικήσονν με τ' αυτιά και με την καρ-
» διά τους νιώσουν, και γυρίσουνε και τους γιατρέ-
» ψω . Όμως εσάς καλότυχα τα μάτια γιατί βλέ-
» πουν, και τ' αυτιά σας γιατί ακούν τι αληθινά
» σας λέω, πως πολλοί προφήτες κι’ άγιοι αποθύμη-
» σαν να δουν τα όσα βλέπετε και δεν είδαν, και ν'
» ακούσουν όσα ακούτε και δεν άκουσαν.
- » Εσείς λοιπόν ακούστε την παραβολή του
» σπάρτη. Καθενός π' ακούει της βασιλείας το λόγο
» και δε νιώθει, έρχεται ο Κακός κι’ αρπάζει το
» σπαρμένο μέσα στην καρδιά του• αυτός είναι που
» σπάρθηκε σιμά στο δρόμο. Κι' ο σπαρμένος στους
» πετρότοπους, αυτός είναι π' ακούει το λόγο και που
» ευτύς μετά χαράς τόνε δέχεται, μα δεν έχει ρίζα
» μέσα του, μόνε είναι πρόσκαιρος, και μόλις τύχει
» από το λόγο συφορά ή καταδρομή, ευτύς σκουν-
» τάφτει. Κι' ο σπαρμένος [μέσα] στ' αγκάθια,
» αυτός είναι π' ακούει το λόγο, κι’ η συλλογή του
» κόσμου κι’ η απάτη του πλούτου συνεπνίγει το
» λόγο και γίνεται άκαρπος. Κι' ο σπαρμένος στο
» καλό το χώμα απάνου, αυτός είναι π' ακούει το
» λόγο και που νιώθει, που δα καρποφορά και κάνει
» άλλος εκατό κι’ άλλος εξήντα κι’ άλλος τριάντα».
- Και μια άλλη ακόμα παραβολή τους είπε
λέγοντας «Έμιασε η βασιλεία των ουρανών σαν
» άνθρωπος πούσπειρε καλό σπόρο στο χωράφι του.
» Κι' ενώ κοιμούνταν οι ανθρώποι, ήρθε ο εχτρός του
» κι’ έσπειρε κατόπι ανάμεσα στο στάρι ήρες κι’
» έφυγε. Κι' ότα βλάστησε το χόρτο κι’ έκανε καρ-
» πό, τότες φάνηκαν κι’ οι ήρες. Και παν του νοικο-
» κύρη οι σκλάβοι και του λεν Αφέντη, δεν έσπειρες
» καλό σπόρο στο χωράφι σου; πώς λοιπόν έχει ήρες;
» Κι' εκείνος τους είπε Εχτρός άνθρωπος τόκανε αυ-
» τό. Κι' εκείνοι του λένε Θέλεις λοιπόν να πάμε και
» ναν τις μαζέψουμε; Κι' εκείνος λέει Όχι, μήπως
» μαζεύοντας τις ήρες ξερριζώστε μαζί τους το στά-
» ρι. Αφίστε τα μαζί να μεγαλώσουν και τα διο ως
» στο θέρο• και τον καιρό του θέρου θα πω στους θε-
» ριστάδες Μαζέψτε πρώτα τις ήρες και δέστε τες
» δεμάτια ναν τις κάψουμε, και τα στάρι συνάξτε το
» στην αποθήκη μου».
- Και μια άλλη ακόμα παραβολή τους είπε λέ-
γοντας «Μιάζει η βασιλεία των ουρανών σπυρί σινά-
» πι που το πήρε κι’ έσπειρε ένας άνθρωπος στο χω-
» ράφι του• πούναι πιο μικρός απ' όλους τους σπό-
» ρους, μα σα μεγαλώσει, ξεπερνά τα χόρτα και γί-
» νεται δέντρο, τόσο που παν τα πετούμενα τ' ουρανού
» και φωλιάζουνε στα κλαδιά του».
- Άλλη παραβολή τους είπε «Μιάζει η βασι-
» λεία τ' ουρανού προζύμι, που το πήρε μια γυναίκα
» κι’ έχωσε μέσα σε τρία σάτα στάρι, όσο που ανέ-
» βηκε όλο».
Όλα αυτά τα μίλησε ο Ιησούς με παραβολές στα
πλήθη, και χωρίς παραβολή δεν τους μιλούσε τίπο-
τα, για ν' αληθέψει το ειπωμένο μέσο του Προφήτη,
που λέει Θ' ανοίξω με παραβολές το στόμα μου, θα
βγάλω τα κρυμένα απ' ότα θεμελιώθη ο κόσμος.
- Τότες άφισε τα πλήθη κι’ ήρθε σπίτι. Και
πήγαν οι μαθητάδες του και τούπαν «Ξήγησέ μας
» την παραβολή με τις ήρες του χωραφιού». Κι'
εκείνος αποκρίθη κι’ είπε «Ο σπάρτης του καλού
» του σπόρου είναι ο γιος τ' ανθρώπου, και το χω-
» ράφι ο κόσμος• κι’ ο καλός ο σπόρος, αυτοί 'ναι οι
» γιοι της βασιλείας, κ' οι ήρες οι γιοι 'ναι του Κα-
» κού, κι’ ο εχτρός — εκείνος που τις έσπειρε — είναι
» ο Διάβολος, κι’ ο θέρος το τέλος του κόσμου είναι,
» κι’ οι θεριστάδες άγγελοι. Όπως λοιπόν μαζεύουνε
» τις ήρες και τις καίνε στη φωτιά, έτσι θα γίνει στο
» τέλος του κόσμου• θα στείλει ο γιος τ' ανθρώπου τους
» αγγέλους του, και θα μαζέψουν από τη βασιλεία του
» όλους τους πειρασμούς κι’ εργάτες της ανομίας και
» θαν τους ρήξουνε στο καμίνι της φωτιάς• εκεί θα
» 'ναι το κλάψε και το τρίξε των δοντιών.
89. Τότες
» οι ενάρετοι θα λάμψουν σαν τον ήλιο μέσα στη
» βασιλεία του πατέρα τους. Όπιος έχει αυτιά ας
» ακούει.
» Μιάζει η βασιλεία των ουρανών θησαυρό θα-
» μένο μέσα στο χωράφι, που τόνε βρήκε ένας άνθρω-
» πος και τον έθαψε, κι’ από τη χαρά του πηγαίνει
» και πουλά τα όσα έχει κι’ αγοράζει το χωράφι
» εκείνο.
90.» Πάλι μιάζει η βασιλεία των ουρανών έμπορο
» που ζητά καλά μαργαριτάρια• και σα βρήκε ένα
» πολύτιμο μαργαριτάρι, πήγε και πούλησε όλα όσα
» είχε και τ' αγόρασε.
- » Πάλι μιάζει η βασιλεία των ουρανών με
» δίχτυ σηρτικό, που ρήξανε στη θάλασσα και μά-
» ζεψε κάθε λογής• π' ότα γιόμισε, τ' ανεβάσανε
» στο περιγιάλι, κι’ έκατσαν και διάλεξαν τα καλά
» μέσα σε καλάθια, και τ' άσκημα τα πετάξανε όξω.
» Έτσι θα γίνει στο τέλος του κόσμου• θα βγουν οι
» αγγέλοι και θα χωρίσουν τους κακούς μέσα από
» τους ενάρετους και θαν τους πετάξουνε στο καμίνι
» της φωτιάς• εκεί θα 'ναι το κλάψε και το τρίξε
» των δοντιών. Τα νιώσατε όλα αυτά;» Του λένε
« Ναι». Κι' αυτός τους λέει «Γι' αυτό όπιος δια-
» βασμένος θητεύτηκε τη βασιλεία των ουρανών,
» μιάζει νοικοκύρη που βγάζει από το θησαυρό του
» καινούρια και παλιά».
- Και συνέβηκε, σαν τέλιωσε ο Ιησούς τις πα-
ραβολές αυτές, μίσεψε από κει. Και πήγε στην
πατρίδα του και τους δίδασκε μέσα στο συναγώγι
τους, τόσο που σάστιζαν και λέγανε «Από πού σ'
» αυτόν αυτή η σοφία και τα θάματα; Αυτός δεν
» είναι του τεχνίτη ο γιος; Δεν τη λεν τη μητέρα
» του Μαριάμ και τους αδερφούς του Ιάκωβο κι’
» Ιωσήφ και Σίμωνα κι’ Ιούδα; Κι' οι αδερφές του
» δεν είναι όλες μαζί μας; Από πού λοιπόν αυτός
» όλα αυτά;» Κι' αγαναχτούσανε μαζί του. Κι' ο
Ιησούς τους είπε «Ατίμητος προφήτης δεν υπάρ-
» χει εξόνε στην πατρίδα και στο σπίτι του». Και
δεν έκανε εκεί θάματα πολλά από την απιστία
τους.
- Εκείνον τον καιρό άκουσε ο Ηρώδης ο τέ- [14]
τραρχος τη φήμη του Ιησού κι’ είπε στους ανθρώ-
πους του «Αυτός είναι ο Ιωάνης ο βαφτιστής. Ανα-
» στήθηκε από τους νεκρούς, και για τούτο του δου-
» λεύουν τα θάματα». Γιατί τότες ο Ηρώδης σύλ-
λαβε τον Ιωάνη, και τον έδεσε κι’ έβαλε φυλακή,
αφορμή η Ηρωδιάδα η γυναίκα του Φιλίππου τ'
αδερφού του. Γιατί ο Ιωάνης τούλεγε «Σου 'ναι
» αμποδισμένο ναν την έχεις». Και θέλοντας ναν
τόνε θανατώσει, φοβήθη το λαό γιατί τον είχαν σαν
προφήτη. Και σαν ήρθαν του Ηρώδη τα γεννέθλια,
χόρεψε στη μέση η κόρη της Ηρωδιάδας, και του
Ηρώδη τ' άρεσε• για τούτο της έταξε μ' όρκο ναν
της δώκει ό,τι ζητήσει. Κι' εκείνη οδηγημένη από
τη μάννα της «Δώσε μου» είπε «εδώ σε δίσκο απά-
» νου την κεφαλή του Ιωάνη του βαφτιστή». Κι' αν
και λυπήθη ο βασιλέας, όμως για τους όρκους και
τους προσκαλεσμένους πρόσταξε να δοθεί, κι’ έστειλε
κι’ έκοψε τον Ιωάνη μέσα στη φυλακή. Κι' έφεραν
τα κεφάλι του σε δίσκο απάνου και τόδωκαν της
κόρης, και το πήγε της μητέρας της. Κι' ήρθαν οι
μαθητάδες του και πήρανε το λείψανο και τόθαψαν,
και πήγαν και το μήνησαν του Ιησού.
- Και σαν τ' άκουσε ο Ιησούς, έφυγε από κει
με καράβι σε μέρος έρημο ξεχωριστά. Κι' όταν τ'
άκουσαν τα πλήθη, τον ακολουθήσανε από τις χώρες
περπατώντας.
Και βγαίνοντας είδε πλήθος πολύ, και τους
σπλαχνίστηκε και γιάτρεψε τους αρρώστους τους.
- Κι' αφού βράδιασε, ήρθαν κι’ είπαν οι μαθητάδες
» Το μέρος έρημο κι’ η ώρα πια πέρασε• σκόλασε
» τα πλήθη για να πάνε στα χωριά και ν' αγορά-
» σουν τι να φάνε». Κι' ο Ιησούς τους είπε «Περιτ-
» τό να πάνε• δώστε τους εσείς να φαν». Κι' εκείνοι
του λεν «Εδώ δεν έχουμε άλλο από πέντε ψωμιά
» και διο ψάρια». Κι' εκείνος είπε «Φέρτε τα σ'
» εμένα εδώ». Κι' αφού πρόσταξε τα πλήθη να
καθίσουν κάτου στα χορτάρια, πήρε τα πέντε τα
ψωμιά και τα διο τα ψάρια, και κοιτάζοντας ψηλά
στον ουρανό τα βλόγησε, και κόβοντας κομάτια
έδωκε στους μαθητάδες τα ψωμιά, κι’ οι μαθητάδες
στα πλήθη. Κι' έφαγαν όλοι και χορτάσανε, και
πήραν ό,τι κομάτια περισσέψανε, δώδεκα κοφίνια
γιομάτα. Κι' είταν όσοι τρώγανε ψυχές ως πέντε
χιλιάδες χώρια γυναίκες και παιδιά.
- Κι' αμέσως έκανε τους μαθητάδες του να
μπούνε σε καράβι και να προχωρήσουν πριν αντίπερα
ως που να σκολάσει τα πλήθη. Κι' αφού σκόλασε
τα πλήθη, ανέβη το βουνό ξεχωριστά να προσευχη-
θεί. Και σα βράδιασε, είτανε μοναχός του εκεί, και
το καράβι βρίσκουνταν πια τώρα στάδια πολλά πέρα
από την ξηρά, και τα κύματα το τυραννούσανε γιατί
είτανε μπροστά ο άνεμος. Και την τέταρτη νυχτο-
φρουρά πήγε κοντά τους περπατώντας απάνου στη
λίμνη. Κι' οι μαθητάδες σαν τον είδανε στη λίμνη
απάνου που περπάταε, ταράχτηκαν και λέγανε πως
« Φάντασμα είναι», κι’ από το φόβο φώναξαν. Κι'
αμέσως ο Ιησούς τους μίλησε κι’ είπε «Θάρρος• εγώ
» είμαι, μη φοβάστε». Κι' ο Πέτρος αποκρίθηκε και
τούπε «Κύριε, αν είσαι εσύ, πρόσταξε με ναρθώ
» κοντά σου απάνου στο νερό». Κι' εκείνος είπε «Έ-
» λα». Και κατέβηκε από το καράβι ο Πέτρος, και
περπάτησε απάνου στο νερό και πήγε στον Ιησού•
μα βλέποντας δυνατό τον άνεμο φοβήθηκε, κι’ άμ'
άρχισε να βουλιάζει φώναξε κι’ είπε «Κύριε, γλύ-
» τωσέ με». Κι' ο Ιησούς αμέσως άπλωσε το χέρι
και τον έπιασε, και του λέει «Λιγόπιστε, τι δεί-
» λιασες;» Και σαν ανεβήκανε στο καράβι, κό-
πηκε ο άνεμος. Κι' οι μέσα στο καράβι τον προσ-
κυνήσανε λέγοντας «Αληθινά γιος είσαι του Θεού».
- Και περνώντας [τη λίμνη] πήγαν κι’ αράξανε
στη Γεννησασών. Κι' όταν τον αναγνωρίσανε οι αν-
θρώποι του τόπου εκείνου, στείλανε σ' όλα εκείνα
τα περίχωρα και του φέρανε όλους τους αρρωστημέ-
νους, και [τον] παρακαλούσανε ν' αγγίξουν μοναχά
την άκρη του ρούχου του, κι’ όσοι αγγίξανε γλυτώ-
σανε.
- Τότες πάνε στον Ιησού από τα Ιεροσόλυμα [15]
Φαρισαίοι και διαβασμένοι και λένε «Γιατί οι μαθη-
» τάδες σου παραβαίνουν τα πατροπαράδοτα; Γιατί
» όταν τρων ψωμί, δε νίβουνε τα χέρια». Κι' εκεί-
νος αποκρίθη και τους είπε «Γιατί κι’ εσείς παρα-
» βαίνετε την εντολή του Θεού για τα πατροπαρά-
» δοτά σας; Γιατί ο Θεός είπε Τίμα τον πατέρα και
» τη μητέρα κι’ Όπιος κακολογά πατέρα ή μητέρα
» να θανατώνεται . Εσείς όμως λέτε Όπιος πει του
» πατέρα ή της μητέρας Χάρισμα ό,τι σου χρωστώ,
» ας μην τιμά τον πατέρα του . Κι' ακυρώσατε το
» λόγο του Θεού για τα πατροπαράδοτά σας. Υποκρι-
» τάδες, καλά για σας προφήτεψε ο Ησαΐας, που
» λέει Ο λαός αυτός με τα χείλη με τιμά, μα η
» καρδιά τους βρίσκεται μακριά από μένα. Και
» ψεύτικα με προσκυνούν, που οι διδαχές τους που
διδάσκουν ανθρώπων είναι παραγγέλματα» . Κι'
έκραξε το λαό και τους είπε «Ακούτε και μάθετε.
» Δεν ακαθαρτεί τον άνθρωπο ό,τι πάει στο στόμα
» μέσα• μόνε ό,τι βγαίνει από το στόμα, εκείνο
» ακαθαρτεί τον άνθρωπο».
Τότες παν οι μαθητάδες του και του λεν «Ξέρεις
» πως οι Φαρισαίοι ακούσανε το λόγο κι’ αγανάχτη-
» σαν;» Κι' εκείνος αποκρίθη κι’ είπε «Κάθε φυτιά
» που δε φύτεψε ο πατέρας μου ο ουράνιος θα ξερρι-
» ζωθεί. Αφίστε τους, τυφλοί 'ναι οδηγοί• και τυφ-
» λός αν οδηγάει τυφλό, κι’ οι διο θα πέσουνε σε
» λάκκο». Και τ' αποκρίθη ο Πέτρος κι’ είπε «Ξήγησε
» μας την παραβολή». Κι' εκείνος είπε «Είστε κι’
» εσείς ακόμα δίχως νου; Δε νιώθετε πως στο στό-
» μα μέσα ό,τι πάει, κατεβαίνει στην κοιλιά κι’ όξω
» βγαίνει σε κοπρώνα; Μα όσα βγαίνουν απ' το στό-
» μα, από την καρδιά κινούν κι’ εκείνα ακαθαρτούν
» τον άνθρωπο. Γιατί από την καρδιά κινούνε στο-
» χασμοί κακοί, φόνοι, μοιχείες, πορνιές, κλεψιές,
» ψευτομαρτυρίες, ασέβειες. Αυτά 'ναι όσα ακαθαρ-
» τούν τον άνθρωπο• το να φας όμως μ' άνιφτα τα
» χέρια δεν ακαθαρτεί τον άνθρωπο».
- Και βγαίνοντας από κει ο Ιησούς μίσεψε στα
μέρη της Τύρος και Σιδώνας. Και να γυναίκα Χα-
ναναία βγήκε από κείνα τα σύνορα και φώναζε λέ-
γοντας «Σπλαχνίσου με, Κύριε, γιε του Δαυείδ• η
» κόρη μου δαιμονίζεται φριχτά». Κι' εκείνος δεν
της αποκρίθη λέξη. Και πήγαν οι μαθητάδες του
κοντά και τον παρακαλούσανε λέγοντας «Στείλε
» την, γιατί φωνάζει πίσω μας». Κι' εκείνος απο-
κρίθη κι’ είπε «Δε στάλθηκα παρά στα πρόβατα τα
» χαμένα του γένους του Ισραήλ». Κι εκείνη πήγε
και τον προσκυνούσε λέγοντας «Κύριε, βόηθα με».
Κι' εκείνος αποκρίθη κι’ είπε «Σωστό δεν είναι το να
» πάρεις το ψωμί των παιδιών και ναν το ρήξεις
» στα σκυλιά». Κι' αυτή είπε «Ναι, Κύριε, και τα
» σκυλιά τρων από τα ψίχουλα που πέφτουν από το
» τραπέζι των νοικοκυρέων τους». Τότες απάντησε
ο Ιησούς και της είπε «Ω γυναίκα, μεγάλη σου
» η πίστη• ας σου γίνει έτσι που θέλεις». Και για-
τρεύτηκε η κόρη της από κείνη την ώρα.
- Και μισεύοντας από κει ο Ιησούς ήρθε
σιμά στη λίμνη της Γαλιλαίας. Κι' ανέβηκε το
βουνό και κάθουνταν εκεί. Κι' ήρθαν και τον ηύραν
πολλά πλήθη έχοντας μαζί τους κουτσούς, κουλ-
λούς, τυφλούς, κουφούς, κι’ άλλους πολλούς, και
τους έρρηξαν κοντά στα πόδια του, και τους για-
τρεψε, τόσο π' απόρησαν τα πλήθη• βλέποντας κου-
φούς π' ακούγανε, κουλλούς γερούς, και κουτσούς
που περπατούσαν, και τυφλούς που βλέπανε, και
δόξασαν το Θεό του Ισραήλ. Κι' ο Ιησούς φώναξε
τους μαθητάδες του κι’ είπε «Σπλαχνίζουμαι το
» λαό, γιατί τρεις μέρες δε σαλεύουν από δω κοντά
» μου και δεν έχουν τι να φαν και δε θέλω ναν
» τους στείλω νηστικούς, μήπως λιώσουνε στο δρό-
» μο». Και του λεν οι μαθητάδες «Πού βρήκαμε
» στην ερημιά τόσα ψωμιά που να χορτάσουν
» τόσο πλήθος;» Κι' ο Ιησούς τους λέει «Πόσα
» ψωμιά έχετε;» Κι' εκείνοι είπαν «Εφτά, και
» λίγα ψαράκια». Και πρόσταξε το πλήθος να
καθήσουν κατά γης, και πήρε τα εφτά ψωμιά και
τα ψάρια, κι’ αφού δοξολόγησε, έκοψε κομάτια κι’
έδινε στους μαθητάδες, κι’ οι μαθητάδες στα πλή-
θη. Και φάγανε όλοι και χορτάσανε, και πήραν
ό,τι κομάτια περίσσεψαν, εφτά καλάθια γιομάτα.
Κι' είχαν όσοι τρώγανε ως τέσσερεις χιλιάδες ψυχές
χώρια γυναίκες και παιδιά.
- Κι' αφού σκόλασε τα πλήθη, μπήκε στο
[16] καράβι και πήγε στα σύνορα του Μαγαδάν. Κι'
ήρθαν οι Φαρισαίοι κι’ οι Σαδδουκαίοι, και δοκιμά-
ζοντάς τον τον παρακαλούσανε ναν τους δείξει ση-
μάδι από τον ουρανό. Κι' εκείνος αποκρίθη και τους
είπε «[Σα βραδιάζει λέτε Καλοσύνη γιατί κοκκινί-
» ζει ο ουρανός• και το πρωί Σήμερα κακοκαιριά
» γιατί χαράζει ο ουρανός θολός. Υποκριτάδες, τ'
» ουρανού το πρόσωπο ξέρετε να κρίνετε, και τα
» σημάδια των καιρών δε μπορείτε;] Φύτρα κακή
» και παράλυτη σημάδι γυρεύει, και σημάδι δε
» θαν της δοθεί εξόν το σημάδι του Ιωνά». Και
παραιτώντας τους έφυγε.
Και σαν ήρθαν οι μαθητάδες αντίπερα, είχαν
ξεχάσει να πάρουν ψωμιά. Κι' ο Ιησούς τους είπε
« Κοιτάτε και προσέχετε από το ζυμάρι των Φα-
» ρισαίων και Σαδδουκαίων». Κι' εκείνοι συλλο-
γιούνταν μέσα τους και λέγανε «Γιατί δεν πήραμε
» ψωμιά». Κι' ο Ιησούς κατάλαβε κι’ είπε «Τι συλ-
» λογιέστε μέσα σας, λιγόπιστοι, πως δεν έχετε
» ψωμιά; Δε νογάτε ακόμα, μήτε θυμάστε τα πέν-
» τε ψωμιά των πέντε χιλιάδων και πόσα κοφίνια
» πήρατε, μήτε τα εφτά ψωμιά των τέσσερων χι-
» λιάδων και πόσα καλάθια πήρατε; Πώς δε νο-
» γάτε πως για ψωμιά δε σας είπα Και προσέχετε
» από το ζυμάρι των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων;»
Τότες ένιωσαν πως δεν είπε να προσέχουν από το
ζυμάρι των ψωμιών, παρά από τη διδαχή των
Σαδδουκαίων και Φαρισαίων.
- Και σαν ήρθε ο Ιησούς στα μέρη της
Καισαρείας του Φιλίππου, ρωτούσε τους μαθητάδες
του κι’ έλεγε «Πιος λεν πως είναι ο γιος τ' ανθρώ-
» που;» Κι' εκείνοι είπαν «Άλλοι πως ο Ιωάνης
» ο βαφτιστής, κι’ άλλοι ο Ηλίας, κι’ άλλοι ο Ιε-
» ρεμίας ή ένας από τους προφήτες». Τους λέει «Κι'
» εσείς πιος λέτε πως είμαι;» Κι' αποκρίθη ο Σί-
μωνας ο Πέτρος κι’ είπε «Εσύ 'σαι ο Χριστός, ο
» γιος του Θεού που ζει». Κι' ο Ιησούς αποκρίθηκε
και τούπε «Μακαρισμένος είσαι, Σίμωνα γιε του
» Ιωνά, γιατί σάρκα κι’ αίμα δε σ' το φανέρωσε,
» μόνε ο πατέρας μου στα ουράνια. Όμως σου λέω
» κι’ εγώ πως εσύ 'σαι Πέτρος, κι’ απάνου στην
» πέτρα αυτή θα χτίσω την εκκλησιά μου και
» πόρτες Άιδη δε θαν την καταπονέσουν. Θα σου
» δώκω τα κλειδιά της βασιλείας των ουρανών, κι’
» ό,τι δέσεις στη γη θα μείνει δεμένο στα ουράνια,
» κι’ ό,τι λύσεις στη γη θα μείνει λυμένο στα ου-
» ράνια». Τότες πρόσταξε τους μαθητάδες κανενός
να μην το πουν πως αυτός είναι ο Χριστός.
- Από τότες άρχισε ο Ιησούς να ξηγά στους
μαθητάδες του πως πρέπει να μισέψει στα Ιεροσό-
λυμα και πολλά να πάθει από τους δημογερόντους
και πρωτοπαπάδες και διαβασμένους, και να θανα-
τωθεί και την τρίτη μέρα ν' αναστηθεί. Και τον
πήρε ο Πέτρος και του λέει μαλώνοντάς τον «Θεός
» φυλάξει. Κύριε• μακριά από σένα αυτό το πά-
» θημα». Κι' εκείνος γύρισε κι’ είπε του Πέτρου
» Πήγαινε πίσω μου, Σατανά• πειρασμός μου είσαι,
» γιατί δε συλλογιέσαι το Θεό, μόνε τους ανθρώ-
» πους». Τότες είπε ο Ιησούς στους μαθητάδες του
Αν κανείς θέλει νάρθει πίσω μου, ας απαρνηθεί
» τον εαυτό του. κι’ ας σηκώσει το σταυρό του κι’
» ας μ' ακολουθά. Γιατί όπιος θέλει να γλυτώσει
» τη ζωή του, θαν τη χάσει• μα όπιος για μένα
» χάσει τη ζωή του, θαν τη βρει. Γιατί τι τ' όφελος
» στον άνθρωπο, αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο,
» μα τη ζωή του τη ζημιωθεί; ή τι θα δώσει άν-
» θρωπος αντάλλαγμα της ζωής του; Γιατί 'ναι
» νάρθει ο γιος τ' ανθρώπου μέσα στη δόξα του
» πατέρα του μαζί με τους αγγέλους του, και τότες
» θα πλερώσει τον καθένα κατά το κάμωμά του.
» 104. Αληθινά σας λέω, πως στέκουν εδώ μερικοί
» που δε θα δοκιμάσουνε θάνατο ως που να δουν
» το γιο τ' ανθρώπου νάρχεται μέσα στη βασιλεία
» του».
[17]» Κι' έξη μέρες κατόπι παίρνει ο Ιησούς τον Πέτρο
και τον Ιάκωβο και τον Ιωάνη τον αδερφό του
και τους ανεβάζει σε βουνό αψηλό ξεχωριστά. Και
μεταμορφώθηκε μπροστά τους, κι’ έλαμψε το πρό-
σωπό του σαν τον ήλιο, και τα φορέματά του γίνανε
άσπρα σαν το φως. Και να τους φανερώθηκε ο Μωυ-
σής κι’ ο Ηλίας που μιλούσανε μαζί του. Κι' απο-
κρίθη ο Πέτρος κι’ είπε του Ιησού «Κύριε, καλά
» 'ναι εδώ να μείνουμε• α θες, εδώ θα στήσω τρεις
» καλύβες, μια για σένα, και του Μωυσή μια, και
» μια για τον Ηλία». Ενώ μιλούσε ακόμα, να
σύννεφο φωτεινό τους σκέπασε, και να φωνή από το
σύννεφο κι’ έλεγε «Αυτός είναι ο γιος μου ο αγα-
» πητός πούχει την καλή μου γνώμη. Ακούτε τον».
Κι' όταν την άκουσαν οι μαθητάδες, έπεσαν τα πίσ-
τομα και φοβηθήκανε υπερβολικά. Κι' ο Ιησούς
πήγε κοντά τους και τους άγγιξε κι’ είπε «Σηκω-
» θείτε και μη φοβάστε». Και σήκωσαν τα μάτια
τους και δεν είδανε κανέναν παρά τον Ιησού.
- Κι' ενώ κατέβαιναν το βουνό, τους πρόσταξε
ο Ιησούς κι’ είπε «Κανενός μην πείτε το ίδωμα ως
» που να σηκωθεί από τους νεκρούς ο γιος τ' ανθρώ-
» που». Κι' οι μαθητάδες του τόνε ρώτησαν κι’ εί-
παν «Τι λοιπόν λεν οι διαβασμένοι πως ο Ηλίας
» πρώτα ανάγκη ναρθεί;» Κι' εκείνος αποκρίθη κι’
είπε «Ναι ο Ηλίας έρχεται και θα ξαναδιορθώσει τα
» πάντα• όμως σας λέω πως ήρθε κι’ όλας ο Ηλίας
» και δεν τον αναγνώρισαν, παρά τούκαναν όσα θέλη-
» σαν• το ίδιο 'ναι απ' αυτούς να πάθει κι’ ο γιος
» τ' ανθρώπου». Τότ' ένιωσαν οι μαθητάδες πως για
τον Ιωάνη το βαφτιστή τους είπε.
- Και σαν πήγανε στο πλήθος, ήρθε ένας άν-
θρωπος που γονάτισε μπροστά του κι’ είπε «Κύριε,
» σπλαχνίσου το γιο μου, γιατί σεληνιάζεται κι’ είναι
» ελεεινός• τι συχνά πέφτει στη φωτιά και συχνά στο
» νερό. Και τον πήγα στους μαθητάδες σου και δεν
» κατόρθωσαν ναν τόνε γιατρέψουν». Κι' ο Ιησούς
αποκρίθη κι’ είπε «Ω γενεά άπιστη και στρεβλή,
» ως πότε θα μένω μαζί σας; ως πότε θα σας υπο-
» φέρνω; Φέρτε τον εδώ σ' εμένα». Και το πρόσταξε
ο Ιησούς, και βγήκε από μέσα του το δαιμόνιο,
και γιατρεύτηκε από κείνηνε την ώρα το παιδί. Τό-
τες πήγανε στον Ιησού χώρια οι μαθητάδες κι’ είπαν
« Γιατί εμείς δεν κατορθώσαμε ναν το βγάλουμε;»
Κι' αυτός τους λέει «Από τη μικροπιστιά σας• γιατί
» αληθινά σας λέω, αν έχετε πίστη ίσα με σπυρί σι-
» νάπι, θα πείτε εκείνου εκεί του βουνού• Μετατο-
» πίσου από δω εκεί, και θα μετατοπιστεί, και τί-
» ποτα δε θα σας βγει ακατόρθωτο».
- Κι' ενώ γύριζαν τη Γαλιλαία, τους είπε ο
Ιησούς «Ο γιος τ' ανθρώπου είναι να παραδοθεί σε
» χέρια ανθρώπων, και θαν τόνε θανατώσουν και την
» τρίτη μέρα θ' αναστηθεί». Και λυπηθήκανε υπερ-
βολικά.
- Κι' όταν ήρθανε στην Καφαρναούμ πήγαν
οι εισπράχτορες των δίδραχμων στον Πέτρο κι’ είπαν
« Ο δάσκαλός σας δε δίνει τα δίδραχμα;» Λέει
« Ναι». Κι' άμα πήγε [ο Πέτρος] σπίτι, τον πρό-
λαβε ο Ιησούς κι’ είπε «Τι νομίζεις, Σίμωνα; Οι
» βασιλιάδες της γης από πιόνε παίρνουνε φόρους ή
» δοσίματα; από τους γιους τους ή τους ξένους;»
Κι' όταν είπε «Από τους ξένους», τούπε ο Ιησούς
» Λοιπόν θα πει είναι απαλλαγμένοι οι γιοι. Για να
» μην τους πειράξουμε όμως, πήγαινε στο γιαλό και
» ρήξε αγκύστρι, και το πρώτο ψάρι π' ανεβεί πάρ' το
» κι’ άνοιξέ του το στόμα και θα βρεις στατήρα• πάρε
» τον και δώσ' τους τον για μένα και για σένα».
[18] 109. Εκείνη την ώρα πήγαν οι μαθητάδες στον
Ιησού και λεν «Πιος τάχα να 'ναι μεγαλύτερος στη
» βασιλεία των ουρανών;» Και κράζοντας ένα παι-
δάκι τόστησε στη μέση τους κι’ είπε «Αληθινά σας
» λέω, α δεν αλλάξτε και δε γίνετε σαν τα παιδάκια,
» αδύνατο να μπείτε στη βασιλεία των ουρανών. Ό-
» πιος λοιπόν χαμηλωθεί σαν το παιδάκι ετούτο,
» εκείνος είναι ο μεγαλύτερος στη βασιλεία των ουρα-
» νών. Κι' όπιος δεχτεί τέτιο παιδάκι στ' όνομά
» μου, εμένα δέχεται- κι’ όπιος πειράξει κανέναν από
» τους μικρούς αυτούς που με πιστεύουν, του συφέρ-
» νει ναν του κρεμαστεί μυλόπετρα μεγάλη γύρω στο
» λαιμό και να βουλιάξει μέσα στου γιαλού το πέ-
» λαγο.
110.» Αλίμονο στον κόσμο από τους πειρασμούς.
» Γιατί 'ναι ανάγκη οι πειρασμοί ναρθούν, όμως αλί-
» μονο στον άνθρωπο που κάνει κι’ έρχεται ο πειρα-
» σμός. Κι' αν το χέρι σου ή το πόδι σου σού φέρνει
» πειρασμό, κόψ' το και ρήξε το μακριά σου• καλύ-
» τερά σου νάμπεις στη ζωή, κουλός ή κουτσός παρά
» διο χέρια νάχεις ή διο πόδια και να σε ρήξουνε στη
» φωτιά την αιώνια. Κι' αν το μάτι σου σού φέρνει
» πειρασμό, βγάλ' το και ρήξε το μακριά σου• καλύ-
» τερά σου μ' ένα μάτι νάμπεις στη ζωή παρά διο
» μάτια νάχεις και να σε ρήξουνε στη γέεννα της
» φωτιάς.
» Κοιτάξτε μήπως αψηφήσετε κανέναν από τους
» μικρούς αυτούς• γιατί σας λέω πως οι άγγελοι
» τους στον ουρανό πάντα θωρούν την όψη του πατέρα
» μου πούναι στα ουράνια. Τι θαρρείτε; Αν τυχόν
» κανένας έχει εκατό πρόβατα κι’ ένα τους χαθεί, δεν
» παραιτά τα ενενήντα εννιά τα πρόβατα στα όρη
» και δεν πάει ζητώντας το χαμένο; Κι' αν τυχόν το
» βρει, αληθινά σας λέω, πιο χαίρεται γι' αυτό παρ'
» ό,τι για τα ενενήντα εννιά που δε χαθήκανε.
» Έτσι δεν είναι ο ορισμός του πατέρα μου στα ου-
» ράνια το να χαθεί κανένας από τους μικρούς αυ-
» τούς.
» Κι' α σου φταίξει ο αδερφός σου, σήρε δείξε
» του το φταίξιμό του σαν είστε εσύ κι’ εκείνος μονα-
» χοί. Α σ' ακούσει, κέρδισες τον αδερφό σου κι’ α δε
» σ' ακούσει, πάρε ακόμα ένα ή διο μαζί σου, που νά-
» χει η κάθε λέξη στήριγμα το στόμα διο μαρτύρων
» ή τριών. Κι' αν τους παρακούσει, ναν το πεις της
» ενορίας• κι’ αν και την ενορία παρακούσει, έχε τον
» καθώς τον εθνικό και τον τελώνη. Αληθινά σας
» λέω, όσα δέστε στη γη, θα μείνουνε δεμένα στον
» ουρανό• κι’ όσα λύστε στη γη, θα μείνουνε λυμένα
» στον ουρανό.
111. Πάλι αληθινά σας λέω, πως α
» διο σας συφωνήσουνε στη γη για ό,τι πράμα κι’ α
» ζητήσουν, θαν το λάβουν από τον πατέρα μου πού-
» ναι στα ουράνια. Τι όπου 'ναι διο ή τρεις συναγμέ-
» νοι στ' όνομά μου, εκεί 'μαι μεταξύ τους».
Τότες πήγε ο Πέτρος και τούπε «Κύριε, πόσες φο-
» ρές θα μου φταίξει ο αδερφός μου και ναν τονε συ-
» χωρέσω; ως εφτά φορές;» Του λέει ο Ιησούς «Δε
» σου λέω ως εφτά, μόνε ως εβδομήντα φορές εφτά. Για
» τούτο έμιασε η βασιλεία των ουρανών με βασιλέα
» που θέλησε να λογαριαστεί με τους σκλάβους του.
» Και σαν άρχισε να λογαριάζεται, του φέρανε έναν
» που χρωστούσε δέκα χιλιάδες τάλαντα. Και σα δεν
» είχε να πλερώσει, πρόσταξε ο αφέντης του να που-
» ληθεί, κι’ ο ίδιος κι’ η γυναίκα του και τα παιδιά
» του κι’ όλα όσα έχει, και να πλερωθεί. Έπεσε λοι-
» πόν ο σκλάβος και τον προσκυνούσε κι’ έλεγε Κάνε
» απομονή μαζί μου και θα σ' τα πλερώσω όλα. Και
» τόνε σπλαχνίστηκε του σκλάβου ο αφέντης και τον
» άφισε, και το χρέος του το χάρισε. Κι' άμα βγήκε ο
» σκλάβος, βρήκε σύσκλαβό του που του χρώσταε
» εκατό δηνάρια, και πιάνοντάς τον έσφιγγε τον κι’
» έλεγε Πλέρωσε το ό,τι χρωστάς. Έπεσε λοιπόν ο
» σύσκλαβός του και τον παρακαλούσε κι’ έλεγε Κάνε
» απομονή μαζί μου και θα σε πλερώσω. Όμως αυ-
» τός δεν ήθελε, μον πήγε και τον έβαλε στη φυλα-
» κή ως που να πλερώσει ό,τι χρωστούσε. Οι σύσκλα-
» βοι λοιπόν σαν είδαν το τι έγινε, λυπήθηκαν παρα-
» πολύ και πήγαν και μαρτύρησαν τ' αφεντικού τους
» όλα όσα έγιναν. Τότες τον έκραξε ο αφεντικός του
» και του λέει Σκλάβε κακέ, όλο σου εκείνο το χρέος
» σ' το χάρισα αφού με παρακάλεσες• δεν έπρεπε κι’
» εσύ να λυπηθείς το σύσκλαβό σου όπως σε λυπή-
» θηκα κι’ εγώ; Και θύμωσε και τον παράδωκε ο
» αφέντης του στους βασανιστάδες ως που να πλε-
» ρώσει ολόκληρο το χρέος. Το ίδιο θα σας κάνει κι’
» ο πατέρας μου ο ουράνιος α δε συχωρέστε ο καθείς
» τον αδερφό του από την καρδιά σας».
- Και συνέβηκε, όταν τέλιωσε ο Ιησούς αυτά
τα λόγια, μίσεψε από τη Γαλιλαία κι’ ήρθε στα σύ-
νορα της Ιουδαίας πέρα από τον Ιορδάνη. Και τον
ακολούθησαν πλήθη πολλά, και τους γιάτρεψε εκεί.
- Και πήγανε στον Ιησού Φαρισαίοι που δοκι-
μάζοντάς τον έλεγαν «Α μπορεί κανείς να χωρίσει τη
» γυναίκα του με κάθε αφορμή». Κι' εκείνος απο-
κρίθη κι’ είπε «Δε διαβάσατε πως ο πλάστης από
» την αρχή αρσενικό και θηλυκό τους έκανε κι ' είπε
» Γι' αυτό θα παραιτήσει άνθρωπος πατέρα και μη-
» τέρα και θα προσκολληθεί στη γυναίκα του, και θα
» γίνουν οι διο μια σάρκα. Έτσι δεν είναι πια διο
» παρά μια σάρκα. Ό,τι λοιπόν έσμιξε ο Θεός, ας
» μη χωρίζει άνθρωπος». Του λένε «Τι λοιπόν όρισε
» ο Μωυσής να δώσεις χωρισοχάρτι και ναν τη χω-
» ρίσεις;» Τους λέει πως «Ο Μωυσής σύφωνα με
» τη σκληροκαρδιά σας σάς άφισε να χωρίστε τις
» γυναίκες σας• όμως από την αρχή δεν έγινε έτσι.
» Και σας λέω, όπιος χωρίσει τη γυναίκα του εξόν
» από λόγο ατιμίας, την κάνει και μοιχεύεται• κι’
» όπιος χωρισμένη παντρευτεί, μοιχεύει». Του λένε
οι μαθητάδες του «Αν έτσι 'ναι τ' ανθρώπου η
» αφορμή με τη γυναίκα, δε συφέρνει ο γάμος». Κι'
αυτός τους είπε «Όλοι δε νιώθουνε το λόγο, μόνε
» σ' όσους δόθηκε. Γιατί έχει ευνούχους π' από την
» κοιλιά της μάννας γεννηθήκανε έτσι• κι’ έχει ευ-
» νούχους π' από τους ανθρώπους ευνουχήθηκαν κι
» έχει ευνούχους που ενουχήθηκαν οι ίδιοι για τη βα-
» σιλεία των ουρανών. Όπιος μπορεί να νιώσει ας
» νιώσει».
- Τότες του φέρανε μερικά παιδάκια για ναν
τους βάλει τα χέρια του απάνου και να κάνει παρά-
κληση. Κι' οι μαθητάδες τούς μάλωναν. Κι' ο Ιη-
σούς είπε «Αφίστε τα παιδάκια και μην τ' αμπο-
» δίζετε ναρθούν κοντά μου• γιατί για τέτιους είναι
» η βασιλεία των ουρανών». Κι' αφού τους έβαλε τα
χέρια του απάνου, μίσεψε από κει.
- Και να ένας σίμωσε και τούπε «Δάσκαλε,
» τι καλό να κάνω για να βρω ζωή παντοτινή;»
Κι' εκείνος τούπε «Τι με ρωτάς το καλό; Ένας είναι
» ο καλός. Όμως α θέλεις να μπεις στη ζωή, φύ-
» λαξε τις εντολές». Του είπε «Πιες;» Κι' ο Ιη-
σούς είπε «Το Μη σκοτώνεις, μη μοιχεύεις, μην κλέ-
» βεις, μην ψευτομαρτυράς, τίμα τον πατέρα και τη
» μητέρα, κι’ αγάπα το γείτονά σου όπως τον ίδιο
» εσένα». Του λέει ο νέος «Όλα αυτά τα φύλαξα-
» τι μου λείπει ακόμα;» Του λέει ο Ιησούς «Α θες
»να γίνεις τέλειος, σήρε πούλα τα υπάρχοντά σου
» και δώσ' τα στους φτωχούς — και θα λάβεις θησαυρό
» στα ουράνια — κι’ έλα ακολούθα με». Κι' ο νέος
όταν άκουσε το λόγο αυτό, έφυγε λυπημένος• γιατί
είχε πλούτη πολλά. Κι' ο Ιησούς είπε στους μα-
θητάδες του «Αληθινά σας λέω, πως πλούσιος δύ-
» σκολα θα μπει στη βασίλεια των ουρανών. Και
» πάλι σας λέω, ευκολώτερα περνά γκαμήλα από
» βελόνας μάτι παρ' ό,τι μπαίνει πλούσιος στη βα-
» σιλεία του Θεού». Κι' όταν τ' άκουσαν οι μαθη-
τάδες, σάστισαν υπερβολικά και λέγανε «Πιος τάχα
» μπορεί να σωθεί;» Κι' ο Ιησούς τους κοίταζε κι
είπε «Με τους ανθρώπους τούτο αδύνατο, μα με το
» Θεό τα πάντα δυνατά».
- Τότ' αποκρίθηκε ο Πέτρος και τούπε «Να
» εμείς αφήκαμε τα πάντα και σ' ακολουθήσαμε•
» τι άραγε θα λάβουμε;» Κι' ο Ιησούς τους είπε
» Αληθινά σας λέω, πως εσείς που μ' ακολουθή-
» σατε, στον καιρό του ξαναγεννημού όταν καθήσει
» ο γιος τ' ανθρώπου σε λαμπρό του θρόνο, θα καθή-
» στε κι’ εσείς σε δώδεκα θρόνους δικάζοντας τις
» δώδεκα φυλές του Ισραήλ. Κι' όπιος αφήκε σπίτια
» ή αδερφούς ή αδερφές ή πατέρα ή μητέρα ή παι-
» διά ή χωράφια για τ' όνομά μου, πολλαπλά θα
» λάβει και θα κληρονομήσει ζωή παντοτινή. 117.
» Και πολλοί θα γίνουν πρώτοι τελευταίοι, και τελευ-
» ταίοι πρώτοι».
[20] » Γιατί μιάζει η βασιλεία των ουρανών μ' άν-
» θρωπο νοικοκύρη που βγήκε ευτύς πρωί να συ-
» φωνήσει εργάτες για τ' αμπέλι του. Κι' αφού
» συφώνησε με τους εργάτες από 'να δηνάρι την
» ημέρα, τους έστειλε στ' αμπέλι του. Και βγαί-
» νοντας κατά τις τρεις η ώρα, είδε άλλους κι’ έστε-
» καν αργοί στην αγορά, κι’ είπε και σ' εκείνους
» Πηγαίνετε κι’ εσείς στ' αμπέλι, κι’ ό,τι είναι
» δίκιο θα σας δώσω. Κι' εκείνοι πήγαν. Πάλι
» βγαίνοντας κατά τις έξη και κατά τις εννιά η
» ώρα, έκανε το ίδιο. Και βγαίνοντας κατά τις έν-
» τεκα, ηύρε άλλους κι’ έστεκαν, και τους λέει «Τι
» στέκεστε όλη μέρα εδώ χωρίς δουλιά;» Του λεν
» πως Κανείς δε μας συφώνησε. Τους λέει Πηγαίνετε
» κι’ εσείς στ' αμπέλι. Κι' άμα βράδιασε λέει ο
» νοικοκύρης τ' αμπελιού στον επιστάτη του. Φώ-
» ναξε τους εργάτες και πλέρωσ' τους το μεροδούλι
» αρχίζοντας από τους τελευταίους ως τους πρώτους
» Και σαν ήρθαν οι κατά τις έντεκα η ώρα, έλαβαν
» από 'να δηνάρι. Και σαν ήρθανε οι πρώτοι, νό-
» μισαν πως θα λάβουν πιο πολύ, κι’ έλαβαν κι’
» αυτοί από 'να δηνάρι. Κι' όταν το λάβανε, μουρ-
» μούριζαν του νοικοκύρη κι’ έλεγαν Αυτοί οι στερ-
» νοί μια ώρα έκαναν, κι’ ίσους μας τους έκανες, μ'
» εμάς που φορτωθήκαμε το βάρος της ημέρας και
» την κάψα; Κι' εκείνος αποκρίθη ενός τους κι’ είπε
» Αδέρφι, δε σ' αδικώ• δε συφωνήσαμε ένα δηνάρι;
» Πάρε το δικό σου κι’ άμε. Θέλω εγώ σ' αυτόν τον
» τελευταίο ναν του δώκω όσο κι’ εσένα• δε μπορώ
» ό,τι θέλω να κάνω το δικό μου; ή είναι το μάτι
» σου κακό γιατί 'μαι εγώ καλός; Έτσι θα γε-
» νούν οι τελευταίοι πρώτοι κι οι πρώτοι τελευταίοι».
- Κι' ενώ 'τανε ν' ανεβεί ο Ιησούς στην Ιε-
ρουσαλήμ πήρε τους δώδεκα τους μαθητάδες χωρι-
στά και στο δρόμο τους είπε «Νά αναβαίνουμε στην
» Ιερουσαλήμ κι’ ο γιος τ' ανθρώπου θα παραδοθεί
» στους πρωτοπαπάδες και στους διαβασμένους, και
» θαν τον καταδικάσουν, και θαν τον παραδώσουνε
» στους εθνικούς για ναν τόνε μασκαρέψουνε και
» βουρδουλίσουν και σταυρώσουν, και την τρίτη μέρα
» θ' αναστηθεί».
- Τότες πήγε η μητέρα των γιων του Ζεβε-
δαίου με τους γιους της που τον προσκυνούσε και
του ζήταε κάτι. Κι' εκείνος της είπε «Τι θέλεις:»
Κι' εκείνη είπε «Πες να καθήσουν αυτοί οι διο μου οι
» γιοι ένας δεξιά κι’ ένας αριστερά σου μέσα στη βα-
» σιλεία σου». Κι' ο Ιησούς αποκρίθη κι’ είπε «Δεν
» ξέρετε τι ζητάτε. Μπορείτε να πιείτε το ποτήρι
» πούμαι εγώ να πιω;» Του λένε «Μπορούμε». Τους
λέει «Το ποτήρι μου ναι θαν το πιείτε, μα το να
» καθήστε δεξιά ή αριστερά μου δεν είναι στο χέρι
» μου να δώσω εξόνε σ' όσους τ' όρισε ο πατέρας
» μου». Και σαν τ' άκουσαν οι δέκα, αγαναχτή-
σανε με τους διο αδερφούς. Και κράζοντάς τους ο
Ιησούς τους είπε «Ξέρετε πως οι αρχηγοί των εθνι-
» κών τούς ορίζουν κι’ οι μεγάλοι τούς εξουσιάζουν.
» Όμως όχι εσείς το ίδιο• μόνε όπιος θέλει μεγάλος
» σας να γίνει, ας γίνει δούλος σας, κι’ όπιος θέλει
» πρώτος σας να γίνει, ας γίνει σκλάβος σας, καθώς
» κι’ ο γιος τ' ανθρώπου δεν ήρθε ναν τόνε δουλέψουν,
» μόνε να δουλέψει και να δώκει τη ζωή του ξαγορά
» πολλών».
- Κι' όταν έβγαιναν από την Ιερειχώ, τον
ακολούθησε πλήθος πολύ. Και να διο τυφλοί καθι-
σμένοι κοντά στο δρόμο, σαν άκουσαν πως περνά ο
Ιησούς, φώναξαν κι’ είπαν «Κύριε, σπλαχνίσου μας,
» γιε του Δαυείδ». Κι' ο λαός τους μάλωσε να σω-
πάσουν. Μα εκείνοι πιο πολύ φωνάζανε και λέγανε
» Κύριε, σπλαχνίσου μας, γιε του Δαυείδ». Κι' ο
Ιησούς στάθηκε, και τους έκραξε κι’ είπε «Τι θέ-
» λετε να σας κάνω;» Του λένε «Κύριε, τα μάτια
» μας ν' ανοίξουν». Κι ο Ιησούς τους σπλαχνίστη
και τους άγγιξε τα μάτια, κι’ αμέσως είδαν πάλι
και τον ακολούθησαν.
[21] 121. Κι' ότα φτάσανε στα Ιεροσόλυμα κι’ ήρθανε
στη Βηθφαγή στο Ελιοβούνι, τότ' έστειλε ο Ιη-
σούς διο μαθητάδες και τους είπε «Πηγαίνετε στο
» χωριό τ' αντίκρυ σας, κι’ ευτύς θα βρείτε όνισσα
» δεμένη και μαζί της οναράκι• λύστε τα και φέρτε
» τα σ' εμένα. Κι' α σας πει κανένας τίποτα, πέστε
» πως ο αφέντης τα χρειάζεται, κι’ αμέσως θαν τα
» στείλει». Κι' όλο αυτό έγινε για ν' αληθέψει το
ειπωμένο μέσο του Προφήτη, που λέει Πέστε στην
κόρη της Σιών Νά έρχεταί σου ο βασιλιάς σου πρα-
γύς και καθισμένος σ' όνισσα και σε πουλάρι γέννη-
μα ζευτού. Κι' οι μαθητάδες πήγαν κι’ έκαναν καθώς
τους πρόσταξε ο Ιησούς, κι’ έφεραν την όνισσα και
τ' οναράκι, κι’ έβαλαν απάνου τα φορέματά [τους]
κι’ έκατσε. Και το πιο πολύ το πλήθος έστρωσαν τα
δικά τους φορέματα στο δρόμο, κι’ άλλοι έκοβαν
κλαδιά απ' τα δέντρα και τα στρώνανε στο δρόμο,
και τα πλήθη τα απ' ομπρός του και κατόπι φώ-
ναζαν και λέγανε «Ωσαννά στο γιο του Δαυείδ.
» Βλογητός αυτός που φτάνει στ' όνομα του Κυρίου.
» Ωσαννά στα ύψιστα». Και σα μπήκε στα Ιερο-
σόλυμα, τράνταξε όλη η πολιτεία κι’ έλεγε «Πιος
» είναι αυτός;» Και τα πλήθη λέγανε «Αυτός είναι
» ο προφήτης ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ της Γαλι-
» λαίας».
Και μπήκε στο ναό ο Ιησούς, κι’ έβγαλε όλους
που πουλούσαν κι αγοράζανε μέσα στο ναό, και τα
τραπέζια των σαράφηδων τ' αναποδογύρισε και τους
πάγκους των περιστεράδων. Και τους λέει «Είναι
» γραμένο Τον οίκο μου οίκο προσευκής θαν τον
» κράξουν, μα εσείς τον κάνετε κλεφτοσπηλιά».
Και πήγανε στον Ιησού τυφλοί και κουτσοί μέσα
στο ναό, και τους γιάτρεψε. Και σαν είδαν οι πρω-
τοπαπάδες κι’ οι διαβασμένοι τα θάματα που έκανε
και τα παιδιά που φώναζαν μέσα στο ναό και λέγα-
νε «Ωσαννά στο γιο του Δαυείδ», αγανάχτησαν και
τούπαν «Ακούς αυτοί τι λένε;» Κι' ο Ιησούς τους
λέει «Ναι. Δε διαβάσατε ποτές πως Από μωρώνε
» στόμα κι’ από βυζανιάρικων τόνισες ύμνο; » Κι'
αφίνοντάς τους βγήκε από τη χώρα όξω στη Βηθα-
νία και κόνεψε εκεί.
- Και το πρωί γυρίζοντας στη χώρα πείνασε.
Και βλέποντας συκιά στο δρόμο απάνου, πήγε κοντά
της και δε βρήκε απάνου τίποτα εξόνε φύλλα μο-
ναχά. Και της λέει «Καρπό πια να μην κάνεις στον
» αιώνα». Και στη στιγμή ξεράθηκε η συκιά. Και
βλέποντάς το οι μαθητάδες, απόρησαν κι’ είπαν
« Πώς στη στιγμή ξεράθηκε η συκιά!» Κι' ο Ιη-
σούς αποκρίθη και τους είπε «Αληθινά σας λέω.
» αν έχετε πίστη και δεν κλονιστήτε, όχι μοναχά
» το [θάμα] της συκιάς θα κάνετε, παρά και του
» βουνού εκεί αν του πείτε Σήκω και πέσε στο γιαλό,
» θα γίνει, κι’ ό,τι με πίστη ζητήστε στην προσευκή
σας, όλα θαν τα λάβετε».
- Και σαν ήρθε στο ναό, πήγανε στον Ιησού
ενώ δίδασκε οι πρωτοπαπάδες κι’ οι δημογερόντοι
κι έλεγαν «Με πια εξουσία κάνεις αυτά; και πιος
» σ' την έδωκε αυτή την εξουσία;» Κι ο Ιησούς
αποκρίθηκε και τους είπε «Θα σας ρωτήσω κι εγώ
» 'να λόγο, που α μου τον πείτε, θα σας πω κι’
» εγώ με πια εξουσία κάνω αυτά. Το βάφτισμα του
» Ιωάνη από πού είτανε, από τον ουρανό ή από τους
» ανθρώπους;» Κι' εκείνοι μεταξύ τους συλλογιούν-
ταν κι’ έλεγαν «Αν πούμε από τον ουρανό, θα μας
» πει, γιατί λοιπόν δεν τον πιστέψατε; Κι' αν πούμε
» από τους ανθρώπους, φοβούμαστε το λαό, γιατί
» όλοι σαν προφήτη τον έχουνε τον Ιωάνη». Κι' απάν-
τησαν του Ιησού κι’ είπαν «Δεν το ξέρουμε». Τους
είπε κι’ εκείνος «Μήτε κι’ εγώ δε σας λέω με πια
» εξουσία κάνω αυτά. Και τι σας φαίνεται; Ένας
» άνθρωπος είχε διο παιδιά. Και πήγε στον πρώτο
» κι’ είπε Παιδί μου, πήγαινε σήμερα δούλεψε στ'
» αμπέλι μου. Κι' εκείνος αποκρίθη κι’ είπε Μάλι-
» στα, αφέντη, και δεν πήγε. Και πήγε στο δεύτερο
» κι είπε το ίδιο. Κι εκείνος αποκρίθη κι’ είπε Δε
» θέλω. Ύστερα μετάνιωσε και πήγε. Πιος από τους
» διο τους έκανε το θέλημα του πατέρα;» Λένε «Ο
» δεύτερος». Τους λέει ο Ιησούς «Αληθινά σας λέω,
» πως οι τελώνες κι οι πόρνες μπροστά σας παν στη
» βασιλεία του Θεού. Γιατί σας ήρθε ο Ιωάνης μ' α-
» γιοσύνης δρόμο και δεν τον πιστέψατε• μόνε οι τελώ-
» νες τον πιστέψανε κι’ οι πόρνες. Εσείς ως τόσο που
» τον είδατε, μήτε καν μετανιώσατε έπειτα ναν τον
» πιστέψτε.
124.» Άλλη παραβολή ακούστε. Είταν ένας άν-
» θρωπος νοικοκύρης, που φύτεψε αμπέλι, και τού-
» βαλε τριγύρω φράχτη κι’ έσκαψε μέσα ληνό κι’
» έχτισε πύργο, και το νοίκιασε σε γεωργούς και
» μίσεψε. Και σαν έφτασε ο καιρός του καρπού,
» έστειλε τους σκλάβους του στους γεωργούς να
» πάρουν τον καρπό του. Και πιάνοντας οι γεωργοί
» τους σκλάβους του, άλλον έδειραν, άλλονε σκό-
» τωσαν, κι’ άλλον πετροβόλησαν. Πάλι έστειλε άλ-
» λους σκλάβους πιο πολλούς από τους πρώτους, και
» τους έκαναν τα ίδια. Ύστερα τους έστειλε το γιο
» του λέγοντας Θα σεβαστούν το γιο μου. Όμως
» οι γεωργοί, σαν είδανε το γιο, είπανε μεταξύ τους
» Αυτός είναι ο κληρονόμος• ελάτε, ας τον σκοτώ-
» σουμε κι’ ας πάρουμε την κληρονομιά του. Και
» τον έπιασαν και βγάλανε όξω από τ' αμπέλι και
» τον σκότωσαν. Λοιπόν σαν έρθει ο νοικοκύρης
» τ' αμπελιού, τι θαν τους κάνει αυτούς τους γεωρ-
» γούς;» Του λεν «Κακήν κακώς θενάν τους ξολο-
» θρέψει, και τ' αμπέλι θα νοικιάσει σ' άλλους γεωρ-
» γούς που θαν του δώσουν πίσω τον καρπό στην
» ώρα του». Τους λέει ο Ιησούς «Δε διαβάσατε
» ποτές μέσα στις Γραφές Πέτρα π' απόρριψαν οι
» χτίστες έγινε αγκωνάρι• από τον Κύριο έγινε κι’
» είναι θαμαστή στα μάτια μας. Γι αυτό σας λέω,
» θα σας παρθεί από σας η βασιλεία του Θεού και
» σ' έθνος θα δοθεί που κάνει τους καρπούς της.
» Κι' όπιος πέσει σ' αυτή την πέτρα απάνου, θενά
» τσακιστεί• και σ' όπιον πέσει, θαν τον κάνει θρύ-
» ματα».
- Και σαν άκουσαν τις παραβολές του οι πρω-
τοπαπάδες κι’ οι Φαρισαίοι, ένιωσαν πως γι' αυτούς
μιλεί, και ζητώντας να τον πιάσουν, φοβηθήκανε τα
πλήθη, τι τον είχανε προφήτη.
[22] Κι' ο Ιησούς αποκρίθη πάλι και τους μίλησε με
παραβολές λέγοντας «Έμιασε η βασιλεία των ουρα-
» νών με βασιλέα πούκανε τις χάρες του γιου του, κι’
» έστειλε τους σκλάβους του να κράξουν τους προσ-
» καλεσμένους στις χαρές, και δε θέλανε ναρθούν.
» Πάλι έστειλε άλλους σκλάβους κι’ είπε Πέστε των
» καλεσμένων, Νά το το δείπνο μου το ετοίμασα, τα
» βόδια μου και τα θρεφτά σφαγμένα, και τα πάντα
» έτοιμα• ελάτε στις χαρές. Κι' εκείνοι αδιαφορήσανε
» και φύγανε, άλλος στο χωράφι του, άλλος στ' αρ-
» γαστήρι του• κι’ οι άλλοι έπιασαν τους σκλάβους
» του, και τους μασκάρεψαν και σκότωσαν. Κι' ο βα-
» σιλέας θύμωσε, κι’ έστειλε τους στρατούς του και
» τους ξολόθρεψε εκείνους τους φονιάδες κι’ έκαψε τη
» χώρα τους. Τότες λέει στους σκλάβους του Το
» τραπέζι 'ναι έτοιμο, μα δεν είταν άξιοι οι καλε-
» σμένοι• πηγαίνετε λοιπόν στων δρόμων τα περά-
» σματα κι’ όσους βρείτε κράξτε στις χαρές». Κι' οι
σκλάβοι αυτοί σα βγήκανε στους δρόμους, μαζέ-
» ψανε όλους όσους ηύραν, και κακούς και καλούς.
» και γιόμισε η αίθουσα του γάμου καλεσμένους. Και
» σα μπήκε ο βασιλέας για να δει τους καλεσμένους,
» είδε εκεί άνθρωπο που δε φορούσε φόρεμα γάμου
» και του λέει Φίλε, πώς μπήκες εδώ δίχως φόρεμα
» γάμου; Κι' αυτός αποστομώθη. Τότ' είπε ο βα-
» σιλιάς στους δούλους Δέστε τον χεροπόδαρα και
» βγάλτε τον όξω στο σκοτάδι το πιο εξώτερο• εκεί
» θα 'ναι το κλάψε και το τρίξε των δοντιών. Γιατί
» πολλοί 'ναι οι καλεστοί, μα λίγοι οι εκλεχτοί».
- Τότε οι Φαρισαίοι πήγαν και συφώνησαν πώς
ναν τον παγιδέψουνε με λόγια. Και του στέλνουνε
τους μαθητάδες τους με τους Ηρωδιανούς και λένε
« Δάσκαλε, ξέρουμε πως είσαι αληθινός και πως με
» την αλήθια διδάσκεις το δρόμο του Θεού, και δε
» σε μέλει τίποτα τι δεν κοιτάς ανθρώπους. Πες μας
» λοιπόν τη γνώμη σου. Έχουμε άδια να δώσουμε
» του Καίσαρα φόρο ή όχι;» Κι' ο Ιησούς ένιωσε
την πονηριά τους κι’ είπε «Τι με δοκιμάζετε, υπο-
» κριτάδες; Δείξτε μου το νόμισμα του φόρου». Κι'
αυτοί του φέρανε δηνάρι. Και τους λέει «Πιανού 'ναι
» ετούτη η ζουγραφιά κι’ η επιγραφή;» Του λεν
« Του Καίσαρα». Τότες τους λέει «Δώστε λοιπόν
» πίσω ό,τι είναι του Καίσαρα στον Καίσαρα, και
» ό,τι είναι του Θεού στο Θεό». Και σαν τ' άκου-
σαν απόρησαν, και τον αφήκαν κι’ έφυγαν.
- Εκείνη την ημέρα πήγανε στον Ιησού οι
Σαδδουκαίοι, που λένε δεν υπάρχει ανάσταση, και
τόνε ρώτησαν κι’ είπαν «Δάσκαλε, ο Μωυσής είπε
» Αν πεθάνει άτεκνος κανείς, ας παντρεύεται κα-
» τόπι ο αδερφός του τη γυναίκα του κι’ ας του
» βγάζει σπέρμα τ' αδερφού του . Κι' είτανε στον
» τόπο μας εφτά αδερφοί. Κι' ο πρώτος παντρεύτη
» και πέθανε, κι’ όντας άκληρος αφήκε τη γυναίκα
» του στον αδερφό του• το ίδιο κι’ ο δεύτερος κι’ ο
» τρίτος ως στους εφτά. Κι' ύστερα απ' όλους πέθανε
» η γυναίκα. Στην ανάσταση λοιπόν πιανού από τους
» εφτά θα γενεί γυναίκα; Γιατί την είχαν όλοι». Κι'
ο Ιησούς αποκρίθη και τους είπε «Σφάλλετε, μην
» εννοώντας τις Γραφές μήτε τη δύναμη του Θεού.
» Τι στην ανάσταση μήτ' άντρες παίρνουνε μήτε γυ-
» ναίκες, παρά καθώς αγγέλοι 'ναι στον ουρανό. Και
» για τη νεκρανάσταση δε διαβάσατε ό,τι σας είπε ο
» Θεός, που λέει Εγώ 'μαι ο Θεός τον Αβραάμ κι’ ο
» Θεός του Ισαάκ κι’ ο Θεός τον Ιακώβ; Δεν είναι
» ο Θεός νεκρώνε, μόνε ζωντανών». Κι' όταν τ' άκου-
» σαν τα πλήθη, σάστιζαν με τη διδαχή του.
- Κι' οι Φαρισαίοι, όταν άκουσαν πως απο-
στόμωσε τους Σαδδουκαίους, μαζευτήκανε, και ρώ-
τησε ένας τους Νομοδιάβαστος δοκιμάζοντάς τον
» Δάσκαλε, πια 'ναι εντολή μεγάλη μέσα στο Νό-
» μο;» Κι' ο Ιησούς του είπε «Αγάπα τον Κύριο
» το Θεό σου μ' όλη σου την καρδιά και μ' όλη σου την
» ψυχή και μ' όλο σου το νου• αυτή 'ναι η μεγάλη
» και πρώτη εντολή. Και δεύτερη το ίδιο Αγάπα το
» γείτονά σου ίσα με τον εαυτό σου _ . Σ' αυτές τις διο
» τις εντολές όλος ο Νόμος στέκει κι’ οι Προφήτες.»
- Κι' ενώ 'τανε μαζεμένοι οι Φαρισαίοι τους
ρώτησε ο Ιησούς κι’ είπε «Πια 'ναι η γνώμη σας
» για το Χριστό; πιανού 'ναι γιος;» Του λένε «Του
» Δαυείδ». Τους λέει «Πώς λοιπόν ο Δαυείδ με το
» πνέμα τον κράζει αφέντη, λέγοντας Είπε ο αφέν-
» της στον αφέντη μον Κάθου δεξιά μου ως που να
» βάλω τους εχτρούς σου κάτου από τα πόδια σου ;
» Α λοιπόν ο Δαυείδ τον κράζει αφέντη, πώς είναι
» γιος του;» Και κανείς δε μπορούσε ναν τ' απαν-
τήσει λέξη• μήτε από κείνη την ημέρα τόλμησε κα-
νείς ναν τόνε ρωτήσει πια.
- Τότες ο Ιησούς μίλησε στα πλήθη και στους [23]
μαθητάδες του λέγοντας «Στην καθέδρα του Μωυσή
» κάθησαν οι διαβασμένοι και Φαρισαίοι. Όλα λοι-
» πόν όσα σας πουν κάνετέ τα και κρατείτε• κατά
» τα έργα τους όμως μην κάνετε, γιατί λεν και δεν
» κάνουν. Και δένουνε φορτώματα βαριά κι’ αβάσ-
» ταχτα και τα φορτώνουνε στη ράχη των ανθρώπων,
» μα οι ίδιοι με το δάχτυλό τους να τα κουνήσουνε
» δε θέλουν. Και κάθε τους έργο κάνουνε για ναν
» τους καμαρώνουν οι ανθρώποι. Γιατί πλαταίνουνε
» τα φυλαχτάρια τους και μεγαλώνουνε [των φορε-
» μάτων τους] τις άκρες, μα αγαπούν το πρωτοκά-
» θισμα στα δείπνα και τα πρωτοστάσιδα μέσα στα
» συναγώγια και τους χαιρετισμούς στις αγορές και
» το ναν τους φωνάζει ο κόσμος Ραββεί. Μα εσάς να
» μη σας κράζουνε Ραββεί, γιατί ένας είναι σας ο
» δάσκαλος κι’ όλοι εσείς αδέρφια. Και πατέρα σας
» μην κράξτε στη γη, γιατί ένας είναι σας ο πατέ-
» ρας, ο ουράνιος. Μηδέ οδηγούς να μη σας κράζουνε,
» γιατί ένας είναι σας οδηγός, ο Χριστός. Κι' ο με-
» γαλύτερός σας ας γίνει δούλος σας. Κι' όπιος ανυ-
» ψώνεται θα χαμηλωθεί, κι’ όπιος χαμηλώνεται θ'
» ανυψωθεί.
« Κι' αλίμονό σας, διαβασμένοι και Φαρισαίοι,
» υποκριτάδες, γιατί κλείνετε τη βασιλεία των ουρα-
» νών στην όψη των ανθρώπων γιατί εσείς δε μπαί-
» νετε, μα κι’ όσους μπαίνουν δεν αφίνετε να μπουν.
» 131. Αλίμονο σας, διαβασμένοι και Φαρισαίοι,
» υποκριτάδες, τι γυρίζετε θάλασσα και στεριά να
» κάντε ένα νιοφώτιστο, και σα γενεί τον κάντε γιο
» της γέεννας χειρότερό σας. Αλίμονο σας, οδηγοί
» τυφλοί, που λέτε Όπιος αμώσει στο ναό, δεν είναι
» τίποτα• μα όπιος αμώσει στο χρυσάφι του ναού,
» χρωστά _ . Λωλοί και τυφλοί, γιατί τι 'ναι μεγαλύ-
» τερο, το χρυσάφι ή ο ναός π' αγιάζει το χρυσάφι;
» κι’ όπιος αμώσει στο θυσιαστήρι, δεν είναι τίποτα•
» μα όπιος αμώσει στο χάρισμα τ' απάνου του,
» χρωστά. Λωλοί και τυφλοί, γιατί τι 'ναι μεγαλύ-
» τερο, το χάρισμα ή το θυσιαστήρι π' αγιάζει το
» χάρισμα; Όπιος λοιπόν αμώσει στο θυσιαστήρι,
» ορκίζεται σ' αυτό και σ' όλα απάνου του• κι’ όπιος
» αμώσει στο ναό, ορκίζεται σ' αυτόν και στον κα-
» τοικό του κι’ όπιος αμώσει στον ουρανό, ορκίζεται
» στο θρόνο του Θεού και στον καθισμένο απάνου.
» 132. Αλίμονό σας, διαβασμένοι και Φαρισαίοι υ-
» ποκριτάδες, γιατί δίνετε το δέκατο από το διόσμο
» κι άνηθο και κύμινο, κι’ αφήκατε τα πιο βαριά του
» Νόμου, τη δικιοσύνη και σπλαχνιά και πίστη. Μα
» αυτά να κάνετε έπρεπε κι’ εκείνα να μην αφίστε.
» Οδηγοί τυφλοί, που το κουνούπι το στραγγίζετε
» και καταπίνετε την γκαμήλα. 133. Αλίμονό σας,
» διαβασμένοι και Φαρισαίοι, υποκριτάδες, γιατί πα-
» στρεύετε απ' όξω το ποτήρι και σκουτέλλι, και μέσα
» 'ναι αρπαγή γιομάτα και παραλυσία. Φαρισαίε τυ-
» φλέ, πάστρεψε πρώτα μέσα το ποτήρι και σκουτέλλι,
» για να γενεί του και τ' απ' όξω παστρικό.
134.
» Αλίμονό σας, διαβασμένοι και Φαρισαίοι, υποκρι-
» τάδες, γιατί μιάζετε σαν τάφους ασπρισμένους, π'
» απ' όξω ναι μεν φαίνουνται όμορφοι, μα μέσα 'ναι
» γιομάτοι κόκκαλα νεκρά και κάθε λέρα. Έτσι κι’
» εσείς ναι μεν απ' όξω φαίνεστε άγιοι στους ανθρώ-
» πους, μα μέσα είστε γιομάτοι υποκρισία κι’ ανο-
» μιά.
135. Αλίμονό σας, διαβασμένοι και Φαρι-
» σαίοι, υποκριτάδες, γιατί χτίζετε των προφητών
» τους τάφους και στολίζετε τα μνήματα των άγιων,
» και λέτε Α ζούσαμε στα χρόνια των πατέρων
» μας, μαζί τους δε θα συντροφιάζαμε στων προφη-
» τών το αίμα. Έτσι μόνοι σας κατηγοριέστε το
» πως είστε γιοι τους — εκείνων που σκοτώσαν τους
» προφήτες — κι εσείς θα συμπληρώστε των πατέρων
» σας το μέτρος. Φείδια, οχιάς γεννήματα, πώς θα
» γλυτώστε από της γέεννας την καταδίκη; Για
» τούτο εγώ νά στέλνω σας προφήτες και σοφούς και
» διαβασμένους• μερικούς τους θα σκοτώστε και σταυ-
» ρώστε, και μερικούς θα βουρδουλίστε μέσ' στα
» συναγώγια σας και θενά διώξτε από μια χώρα
» σ' άλλη, έτσι για να πέσει απάνου σας κάθ' αίμα
» ενάρετο που χύνεται στη γη, από το αίμα τ' Άβελ
» του ενάρετου ως στο αίμα Ζαχαρία, γιου του Βαρα-
» χία, που τον σφάξατε ανάμεσα από το ναό και το
» θυσιαστήρι. Αληθινά σας λέω, θα πέσουν όλα αυτά
» σ' αυτή τη γενεά. Ιερουσαλήμ Ιερουσαλήμ εσύ
» που θανατώνεις τους προφήτες και πετροβολάς τους
» αποστόλους σου, πόσες φορές δε θέλησα να πε-
» ριμάσω τα παιδιά σου, έτσι όπως περιμαζεύει η
» όρνιθα τα ορνίθια της κάτου από τις φτερούγες,
» και δε θελήσατε! Νά, σας παραιτούν το σπίτι
» σας. Γιατί σας λέω, δε θα με δείτε τώρα πια ως να
» πείτε Βλογητός αυτός που φτάνει στ' όνομα του
» Κυρίου ».
- Και βγήκε ο Ιησούς από τα ναό και περ-[24]
» πατούσε, κι’ ήρθαν οι μαθητάδες του ναν του δεί-
» ξουνε τα χτίρια του ναού. Κι' ο Ιησούς αποκρίθη
» και τους είπε «Δε βλέπετε όλα αυτά; Αληθινά σας
» λέω, πέτρα απάνου σε πέτρα εδώ δε θ' αφεθεί που
» να μην γκρεμιστεί».
- Κι' ενώ καθότανε στο Ελιοβούνι απάνου,
πήγαν κοντά του οι μαθητάδες χωριστά και λεν
« Πες μας, πότε αυτά θα γίνουν; και πιο το σημάδι
» της παρουσίας σου και του τελιωμού του κόσμου;»
Κι' ο Ιησούς αποκρίθη και τους είπε «Κοιτάξτε μη
» σας πλανέσει κανείς. Γιατί πολλοί θαρθούνε στ'
» όνομά μου λέγοντας Εγώ 'μαι ο Χριστός, και πολ-
» λούς θα πλανέσουν. Και σας μέλλεται ν' ακούστε
» πολέμους και φήμες πολέμων. Τηράτε, μην τα-
» ράττεστε• γιατί πρέπει να γίνουνε, μα δεν είναι
» ακόμα το τέλος. Τι θα σηκωθεί έθνος να χτυπήσει
» έθνος και βασιλεία να χτυπήσει βασιλεία, και θα
» γίνουν πείνες και σεισμοί εδώ κι’ εκεί. Όμως όλα
» αυτά πόνων αρχή. Τότες θα σας παραδώσουνε σε
» δεινά και θα σας θανατώσουν, κι’ όλα τα έθνη θα
» σας μισούνε για τ' όνομά μου. Και τότες θα πέ-
» σουνε σε πειρασμό πολλοί, και θα παραδοθούν ανά-
» μεσά τους και θα μισηθούν. Και πολλοί ψευτοπρο-
» φήτες θα φανούν και θα πλανέσουνε πολλούς. Και
» με το να πληθήνει η αμαρτία θα κρυώσει των
» πολλών η αγάπη. Μα όπιος κάνει απομονή ως στο
» τέλος, αυτός θα σωθεί. Και θα κηρυχτεί τούτο το
» καλό το μήνημα της βασιλείας μέσ' στην οικου-
» μένη όλη για να φωτιστούν όλα τα έθνη. Και τό-
» τες θα φτάσει το τέλος.
» Ότα λοιπόν του ρημαγμού το σίχαμα το ειπω-
» μένο μέσο του Δανιήλ του προφήτη το δείτε και
» στέκει μέσα σ' αγιασμένον τόπο (όπιος διαβάζει ας
» εννοεί), τότες οι μέσα στην Ιουδαία ας φεύγουνε
» στα όρη, ο στο δώμα απάνου ας μην κατέβει να
» πάρει από το σπίτι του τα πράματά [του], κι’ ο
» μέσα στο χωράφι ας μη γυρίσει πίσω να πάρει το
» ρούχο του. Κι' αλίμονο στις έγκυες κι’ όσες βυζαί-
» νουν τότες. Και προσεύκεστε να μη γενεί η φυγή
» σας χειμώνα μήτε σαββάτο• γιατί θα γίνει τότες
» συφορά μεγάλη, τέτια που δεν έγινε από την αρ-
» χή του κόσμου ως τα τώρα, κι’ ούτε θα γίνει. Και
» να μη ήθελε κολοβωθούν αυτές οι μέρες, σάρκα δε
» θα γλύτωνε• μόνε για τους εκλεχτούς θενά κολοβω-
» θούν αυτές οι μέρες. Τότες α σας πει κανείς Νά εδώ
» ο Χριστός ή εδώ, μην πιστεύετε. Τι θα φανούν ψευ-
» τόχριστοι και ψευτοπροφήτες, και θα δείξουνε ση-
» μάδια μεγάλα και τέρατα, τόσο που να πλανέ-
» σουν, α γίνεται, και τους εκλεχτούς. Νά, από
» πριν σας τόπα. Α λοιπόν σας πούνε Νά στην ερη-
» μιά 'ναι, μη βγείτε• Νά μέσα στα κελλιά, να μην
» πιστέψτε. Γιατί όπως από την ανατολή προβάλλει
» η αστραπή και φαίνεται ως στη δύση, έτσι θα γίνει
» η παρουσία του γιου τ' ανθρώπου. Όπου 'ναι το ψο-
» φίμι, εκεί θα μαζευτούν τα όρνια.
» Κι' ευτύς κατόπι από τη συφορά των ημερών
» εκείνων θενά σκοτεινιάσει ο ήλιος, και το φως της
» δε θα δώσει η σελήνη, και θα πέσουν τ' άστρα από
» τον ουρανό, και στα ουράνια κάθε δύναμη θα κλονι-
» στεί. Και τότες το σημάδι θα φανεί του γιου τ' αν-
» θρώπου μέσ' στον ουρανό. Και τότες θα στηθοκοπή-
» σουν όλες οι φυλές της γης, και θενά δουν το γιο τ'
» ανθρώπου που θα φτάνει απάνου στ' ουρανού τα σύν-
» νεφα με δύναμη και δόξα πολλή. Και θα στείλει
» τους αγγέλους του με σάλπιγγας μεγάλο λάλημα,
» και θα συνάξουνε μαζί τους εκλεχτούς του από
» τους τέσσερεις άνεμους, απ' άκρες ουρανών ως ά-
» κρες τους. Μόνε από τη συκιά μάθετε την παρα-
« βολή. Όταν πια απαλήνει το κλαδί της και τα
» φύλλα βγουν, ξέρουν πως κοντά το καλοκαίρι•
» έτσι κι’ εσείς όταν τα δείτε όλα αυτά, να ξέρτε
» πως κοντά 'ναι, στη μπασιά μπροστά. Αληθινά
» σας λέω, αυτή δε θα περάσει η γενεά πρι γίνουν όλα
» αυτά. Ο ουρανός κι η γη θενά περάσει, όμως τα
» λόγια μου δε θα περάσουν.
138.» Κι' όσο για κείνη την ημέρα κι’ ώρα, δεν
» την ξέρει κανείς, μήτ' οι αγγέλοι τ' ουρανού μήτε
» ο γιος εξόν ο πατέρας μόνος. Κι' όπως του Νώε οι
» μέρες, έτσι θενά γίνει η παρουσία του γιου τ' αν-
» θρώπου. Γιατί όπως τότες ζούσανε τις πριν τις
» μέρες του κατακλυσμού τρώγοντας και πίνοντας,
» παίρνοντας και δίνοντας γυναίκες, ως στην ημέρα
» που ο Νώε μπήκε μέσ' στην κιβωτό, κι’ είδηση
» δεν είχαν όσο πούφτασε ο κατακλυσμός και συνε-
» πήρε όλους, έτσι θα γίνει η παρουσία του γιου τ' αν-
» θρώπου. Τότες διο θάναι στο χωράφι, ένας παίρ-
» νεται μαζί κι’ ο άλλος [τους] αφίνεται• διο π' αλέ-
» θουν με το μύλο, μια τους παίρνεται μαζί κι’ η
» άλλη αφίνεται. Ξαγρυπνάτε το λοιπόν, τι δεν ξέ-
» ρετε πια μέρα έρχεται ο αφέντης σας. Μα μάθετε
» το αυτό, πως αν ο νοικοκύρης ήξερε σε πια [νυχτο]-
» φρουρά θα φτάσει ο κλέφτης, θ' αγρύπναε και δεν
» άφινε ναν του τρυπήσουνε το σπίτι. Για τούτο
» ετοιμάζεστε κι’ εσείς, γιατί την ώρα που δεν καρ-
» τεράτε φτάνει ο γιος τ' ανθρώπου.
- » Πιος άραγε είναι ο σκλάβος ο πιστός και
» φρόνιμος, που τόνε διόρισε ο αφέντης κεφαλή των
» δούλων του για ναν τους δίνει και να τρων στην
» ώρα [τους]; Χαρά στο σκλάβο εκείνο, που σαν έρθει
» ο αφέντης του θα βρει τον πως το κάνει. Αληθινά
» σας λέω, πως σ' όλα τα υπάρχοντά του θαν τόνε
» διορίσει κεφαλή. Αν όμως πει μέσ' στην καρδιά
» του εκείνος ο κακός ο σκλάβος Ο αφεντικός μου
» αργεί, κι’ αρχίσει τους συντρόφους του και τους
» χτυπά, κι’ αν τρώει και πίνει με τους μεθυσμένους,
» θα φτάσει αυτού του σκλάβου ο αφέντης την ημέρα
» που δεν καρτερά και την ώρα που δεν ξέρει, και
» διο κομάτια θαν τον κόψει και θα βάλει στων υπο-
» κριτάδων τη σειρά• εκεί θα 'ναι το κλάψε και το
» τρίξε των δοντιών.
140.» Τότε θα μιάσει η βασιλεία των ουρανών με [25]
» δέκα κόρες που πήραν τα λυχνάρια τους και βγή-
» κανε για ν' απαντήσουν το γαμπρό, κι’ είταν οι
» πέντε τους ασυλλόγιστες κι’ οι πέντε γνωστικές. Τι
» οι ασυλλόγιστες σαν πήραν τα λυχνάρια τους, δεν
» πήρανε μαζί τους λάδι• οι γνωστικές ως τόσο πή-
» ρανε μέσα στους λαδολόγους λάδι με τους λύχ-
» νους τους μαζί. Κι' αργώντας ο γαμπρός, νυστά-
» ξανε όλες και κοιμούνταν. Κι' ακούστη τα με-
» σάνυχτα φωνή Νά ο γαμπρός• βγάτε ναν τον
» απαντήστε. Τότες αυτές οι κόρες σηκωθήκανε όλες
» και διορθώσανε τους λύχνους τους. Κι' είπαν οι
» ασυλλόγιστες στις γνωστικές Δώστε μας απ' το
» λάδι σας, τι οι λύχνοι μας σβύνουν. Κι' απάντη-
» σαν οι γνωστικές και λεν Ίσως δε σώσει για τις
» διο• πηγαίνετε καλύτερα στους πουλητάδες κι’
» αγοράστε για τα σας. Κι' ενώ πηγαίνανε για ν'
» αγοράσουν, έφτασε ο γαμπρός, και μπήκανε μαζί
» του στις χαρές οι έτοιμες και κλείστη η πόρτα. Κι'
» έρχουνται ύστερα κι’ οι άλλες κόρες κι’ έλεγαν
» Αφέντη, αφέντη, άνοιξέ μας. Κι' εκείνος αποκρίθη
» κι’ είπε Αληθινά σας λέω, δε σας ξέρω. Ξαγρυ-
» πνάτε το λοιπόν, γιατί δεν ξέρετε τη μέρα μήτε
» την ώρα.
» Γιατί όπιος άνθρωπος που πήγαινε στην ξενιτιά
» φώναξε τους σκλάβους του και τους παράδωκε το
» βιο του, κι’ έδωκε σ' άλλον πέντε τάλαντα, και σ'
» άλλονε διο, και σ' άλλον ένα, στον καθένα κατά
» την αξία του, και ξενιτεύτηκε• αμέσως πήγε εκεί-
» νος πούλαβε τα πέντε τάλαντα και δούλεψε μ'
» αυτά και κέρδισε άλλα πέντε. Έτσι κι’ ο άλλος
» με τα διο κέρδισε άλλα διο. Όμως ο άλλος πού-
» λαβε το ένα πήγε κι’ έσκαψε τη γη κι’ έθαψε
» τ' αφέντη του το χρήμα. Και πολύν καιρό κατόπι
» φτάνει αυτών των σκλάβων ο αφεντικός και λο-
» γαριάζεται μαζί τους. Κι' εκείνος πούλαβε τα πέν-
» τε τάλαντα ήρθε κι’ έφερε άλλα πέντε τάλαντα,
» και λέει Αφέντη, πέντε τάλαντα μου παράδωκες•
» κοίτα, κέρδισα άλλα πέντε. Τούπε ο αφέντης
» του Λαμπρά, καλέ [μου] σκλάβε και πιστέ• σε
» λίγα είσουνα πιστός, σε πολλά θα σε διορίσω.
» Έμπα στ' αφεντικού σου το ξεφάντωμα. Κι' ήρθε
» με τα διο τα τάλαντα κι’ ο άλλος κι’ είπε Αφέντη,
» μου παράδωκες διο τάλαντα• κοίτα, κέρδισα άλλα
» διο. Τούπε ο αφέντης του Λαμπρά, καλέ [μου]
» σκλάβε και πιστέ• σε λίγα είσουνα πιστός, σε πολ-
» λά θα σε διορίσω. Έμπα στ' αφεντικού σου το ξε-
» φάντωμα. Μα κι’ αυτός σαν πήγε πούχε λάβει το
» 'να τάλαντο, είπε Αφέντη, σ' ήξερα πως είσαι
» άνθρωπος σκληρός, θερίζοντας όπου δεν έσπειρες και
» μαζεύοντας όπου δε σκόρπισες, κι’ από το φόβο
» πήγα κι’ έθαψα το τάλαντό σου μέσ' στη γη• δες,
» έχεις το δικό σου. Κι' απάντησε ο αφέντης του και
» τούπε Κακέ σκλάβε κι’ ακαμάτη, ήξερες το πως θερί-
» ζω όπου δεν έσπειρα και μαζεύω όπου δε σκόρπισα•
» έπρεπε λοιπόν το χρήμα μου να καταθέσεις με τους
» τραπεζίτες, κι’ εγώ στο γυρισμό μου θάπαιρνα με
» τόκο το δικό μου. Πάρτε του λοιπόν τα τάλαντο
» και δώστε το σ' εκείνον με τα δέκα τάλαντα. Τι
» σ' όπιον έχει θα δοθεί και περισσέψει• κι’ όπιος δεν
» έχει, θαν του πάρουν κι’ ό,τι έχει. Και τον άχρη-
» στο το σκλάβο βγάλτε τόνε στο σκοτάδι το πιο
» εξώτερο• εκεί θα 'ναι το κλάψε και τα τρίξε των δον-
» τιών.
141.» Κι' όταν έρθει ο γιος τ' ανθρώπου μέσα
» στη δόξα του κι’ όλοι οι άγγελοι μαζί του, τό-
» τες θα καθήσει σε λαμπρό του θρόνο και θα συνα-
» χτούν τα έθνη όλα ομπρός του, και θαν τους χω-
» ρίσει κατά πως χωρίζει ο βοσκός τα πρόβατα
» απ' τα γίδια, και τα πρόβατα θα στήσει δεξιά
» του και τα γίδια αριστερά. Τότε ο βασιλιάς θα
» πει στους δεξιά του Ελάτε, οι βλογημένοι του
» πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία που σας
» ετοιμάστηκε από το θεμέλιωμα του κόσμου. Για-
» τί πείνασα και μου δώκατε να φάω• δίψασα και
» με ποτίσατε• ξένος είμουν και με περιμαζέψα-
» τε• γυμνός και με ντύσατε• αρρώστησα και με
» κοιτάξατε• φυλακή είμουν κι’ ήρθατε να με δεί-
» τε. Τότες θαν τ' αποκριθούν οι άγιοι και θα πουν
» Κύριε, πότε σ' είδαμε πεινασμένο και σε θρέψαμε;
» ή διψασμένο και σε ποτίσαμε; και πότε σ' είδαμε
» ξένο και σε περιμαζέψαμε; ή γυμνό και σε ντύ-
» σαμε; και πότε σ' είδαμε άρρωστο ή σε φυλακή
» κι’ ήρθαμε να σε δούμε; Κι' ο βασιλέας θ' απαν-
» τήσει και θαν τους πει Αληθινά σας λέω, όσο τα
» κάνατε σ' ένανε από τους αδερφούς μου τούτους
» τους ελάχιστους, [τόσο και] σ' εμένα το κάνατε.
» 142. Τότες θα πει και στους αριστερά Πηγαίνετε
» από μένα, κατάρατοι, στη φωτιά την αιώνια την
» ετοιμασμένη του Διαβόλου και των αγγέλων του.
» Γιατί πείνασα και δε μου δώκατε να φάω• δίψασα
» και δε με ποτίσατε• ξένος είμουν και δε με περι-
» μαζέψατε• γυμνός και δε με ντύσατε• άρρωστος
» και σε φυλακή και δε με κοιτάξατε. Τότες θ' από-
» κριθούν κι’ αυτοί και θα πουν Κύριε, πότε σ' εί-
» δαμε πεινασμένο ή διψασμένο ή ξένο ή γυμνό ή
» άρρωστο ή σε φυλακή, και δε σε φροντίσαμε; Τό-
» τες θαν τους απαντήσει και θα πει Αληθινά σας
» λέω, όσο δεν το κάνατε σ' ένανε από τούτους τους
» ελάχιστους, [τόσο] μήτ' εμένα δε μου τα κάνατε.
» Και θα πάνε αυτοί σε κόλαση παντοτινή, μα οι
» άγιοι σε ζωή παντοτινή».
[26] 143. Και συνέβηκε, όταν τέλιωσε ο Ιησούς όλα
αυτά τα λόγια, είπε στους μαθητάδες του «Ξέρετε
» πως σε διο μέρες γίνεται τα πάσκα, και παραδί-
» νουνε να σταυρωθεί το γιο τ' ανθρώπου».
Τότες μαζευτήκανε οι πρωτοπαπάδες κι’ οι δημο-
γερόντοι στο παλάτι του αρχιπαπά που λέγουνταν
Καϊάφας, και συφωνήσανε να πιάσουνε με πονηριά
και να σκοτώσουν τον Ιησού. Κι' έλεγαν «Όχι τη
» σκόλη, να μη γίνει ταραχή του λαού».
- Και σαν έφτασε ο Ιησούς στη Βηθανία,
στου Σίμωνα του λωβιασμένου, ήρθε γυναίκα κρα-
τώντας αλαβάστρινο λαγήνι με μυρουδικό πολύ-
τιμο, και του περεχούσε το κεφάλι ενώ καθόταν
[κι’ έτρωγε]. Και βλέποντάς το οι μαθητάδες του
αγανάχτησαν και λένε «Γιατί αυτός ο χαμός;
» Γιατί μπορούσε αυτό ν' ακριβοπουληθεί και να δο-
» θεί σε φτωχούς». Και τόνιωσε ο Ιησούς και τους
είπε «Τι πειράζετε τη γυναίκα; Γιατί δούλεψη κα-
» λή μούκανε εμένα. Τι πάντα τους φτωχούς τους
» έχετε μαζί σας, μα εμένα πάντα δε μ' έχετε. Τι
» βάζοντας αυτή τούτο το μυρουδικό στο κορμί μου
» απάνου, για το θάψιμό μου τόκανε. Κι' αληθινά
» σας λέω, όπου κι’ αν κηρυχτεί παντού στον κόσμο
» τούτο το καλό το μήνημα, θα διαλαληθεί κι’ αυ-
» τή το τι έκανε, ναν τη μνημονεύουν».
- Τότες πήγε ένας από τους δώδεκα, αυτός
που λέγουνταν Ιούδας Ισκαριώτης, στους πρωτοπα-
πάδες κι’ είπε «Τι θα μου δώστε, κι’ εγώ θα σας τον
» παραδώσω». Κι' εκείνοι τούζιασαν τριάντα αργυρά.
Κι' από τότες γύρευε ευκαιρία ναν τον παραδώσει.
- Και την πρώτη μέρα των άζυμων πήγανε
στον Ιησού οι μαθητάδες και του λεν «Πού θέ-
» λεις να σου ετοιμάσουμε να φας τα πάσκα;» Κι
εκείνος είπε «Πηγαίνετε στη χώρα στου τάδε και
» πέστε του Ο δάσκαλος λέει Ο καιρός μου σιμώνει•
» μαζί σου κάνω πάσκα με τους μαθητάδες μου».
Κι' έκαναν οι μαθητάδες όπως τους πρόσταξε ο Ιη-
Σούς, κι’ ετοίμασαν το πάσκα.
- Και σα βράδιασε, καθότανε μαζί με τους
δώδεκα, κι’ ενώ τρώγανε είπε «Αληθινά σας λέω
» πως ένας σας θα με παραδώσει». Και καταλυ-
πημένοι αρχίνησαν και τούλεγε ένας ένας «Μην εί-
» μαι εγώ, Κύριε;» Κι' εκείνος αποκρίθη κι’ είπε
» Όπιος βουτήσει μαζί μου το χέρι στο τρυβλί, αυ-
» τός θα με παραδώσει. Και ναι μεν πηγαίνει ο γιος
» τ' ανθρώπου όπως γράφτηκε γι' αυτόν• όμως αλί-
» μονο σ' εκείνον τον άνθρωπο που κάνει κι’ ο γιος
» τ' ανθρώπου παραδίνεται• καλύτερά του να μην
» είχε γεννηθεί ο άνθρωπος εκείνος». Κι' απάντησε
ο Ιούδας ο παραδότης του κι’ είπε «Μην είμαι
» εγώ, Ραββεί;» Του λέει «Εσύ το λες».
- Κι' ενώ τρώγανε, πήρε ο Ιησούς ψωμί,
και βλόγησε και τόκοψε κομάτια, και δίνονται
στους μαθητάδες είπε «Λάβετε, φάτε• αυτό 'ναι
» το κορμί μου». Και παίρνοντας ποτήρι, δοξολό-
γησε και τους έδωκε λέγοντας «Πιέτε από τούτο
» όλοι• τι αυτό 'ναι το αίμα μου, της διαθήκης,
» που χύνεται για το καλό πολλών, για να συχω-
» ρεθούν οι αμαρτίες. Και σας λέω, πως από τώρα
» δε θα πιώ από τούτο τ' αμπελόθρεμμα, ως στην
» ημέρα που μ' εσάς καινούργιο θαν το πίνω μέσ' στη
» βασιλεία του πατέρα μου». Κι' αφού ψάλανε, βγή-
κανε στο Ελιοβούνι.
- Τότες τους λέει ο Ιησούς «Όλοι σας θα
» πέστε σε πειρασμό για μένα αυτή τη νύχτα. Γιατί
» 'ναι γραμένο Θα χτυπήσω το βοσκό και θα σκορ-
» πήσουνε του κοπαδιού τα πρόβατα. Κι' όταν
» αναστηθώ, θα πάω μπροστά σας στη Γαλιλαία».
Κι' ο Πέτρος απάντησε και τούπε «Όλοι αν πέσουνε
» σε πειρασμό για σένα, εγώ ποτές δε θα πέσω».
Κι' ο Ιησούς του είπε «Αληθινά σου λέω, πως αυτή
» τη νύχτα, πρι λαλήσει πετεινός, τρεις φορές θα μ'
» αρνηθείς». Του λέει ο Πέτρος «Κι' αν ανάγκη μαζί
» σου να πεθάνω, δε θα σ' αρνηθώ». Έτσι είπαν
κι’ όλοι οι μαθητάδες.
Τότες πηγαίνει μαζί τους ο Ιησούς σε μέρος που
το λέγανε Γεθσημανεί, και λέει στους μαθητάδες
« Καθήστε αυτού ως που να πάω εκεί και να προ-
» σευκηθώ». Και παίρνοντας μαζί τον Πέτρο και
τους διο τους γιους του Ζεβεδαίου, άρχισε να λυπά-
ται και να βαριοκαρδεί. Τότες τους λέει «Καταλυπη-
» μένη 'ναι η ψυχή μου ως στο θάνατο• μείνατε εδώ
» και ξαγρυπνάτε μαζί μου». Και προχωρώντας
λίγο, έπεσε τα πίστομα και περικαλιούνταν κι’
έλεγε «Πατέρα μου, α γίνεται, ας περάσει πέρα
» μου το ποτήρι αυτό• όχι όμως όπως θέλω εγώ,
» μόνε όπως εσύ». Κι' έρχεται στους μαθητάδες• και
τους βρίσκει κοιμισμένους, και λέει του Πέτρου
« Έτσι δεν κατορθώσατε μιαν ώρα ν' αγρυπνήστε
» μαζί μου; Αγρυπνάτε και προσεύκεστε για να
» μην πέστε σε πειρασμό. Το πνέμα ναι πρόθυμο,
» μα η σάρκα αδύναμη».
150. Πάλι πήγε δεύτερη
φορά και προσευκήθηκε «Πατέρα μου, α δε γίνε-
» ται να περάσει αυτό δίχως ναν το πιω, ας γίνει το
» θέλημά σου». Και πήγε πάλι και τους ηύρε κοι-
μισμένους, γιατί είτανε βαριά τα μάτια τους. Κι'
αφίνοντάς τους πάλι πήγε και προσευκήθηκε τρίτη
φορά, λέγοντας ξανά τα ίδια λόγια. Τότ' έρχεται
στους μαθητάδες και τους λέει «Κοιμάστε λοιπόν
» και ξεκουράζεστε• γιατί νά σίμωσε η ώρα κι’ ο
» γιος τ' ανθρώπου παραδίνεται σε χέρια αμαρτω-
» λών. Σηκωθείτε, ας πάμε• να σίμωσε ο παραδότης
» μου».
- Κι' ενώ μιλούσε ακόμα, να ο Ιούδας, ένας
από τους δώδεκα, ήρθε, και μαζί του πλήθος πο-
λύ με σπαθιά και ξύλα από τους πρωτοπαπάδες
και δημογερόντους. Κι' ο παραδότης του τους έ-
δωκε σημάδι κι’ είπε «Όπιονε φιλήσω, αυτός εί-
» ναι• πιάστε τον». Κι' αμέσως πήγε στον Ιησού κι’
είπε «Σε χαιρετώ, Ραββεί», και τόνε φίλησε. Κι'
ο Ιησούς του είπε «Φίλε, τι θέλεις κι’ ήρθες;»
Τότ' ήρθαν και βάλανε χέρι απάνου στον Ιησού
και τον έπιασαν. Και να ένας από τους συντρό-
φους του άπλωσε το χέρι κι’ έσηρε το σπαθί του,
και χτύπησε τα σκλάβο του πρωτοπαπά και τού-
κοψε τ' αυτί. Τότες του λέει ο Ιησούς «Γύρισε το
» σπαθί σου στον τόπο του• γιατί όπιος έπιασε
» σπαθί, με σπαθί θα πάει. Ή θαρρείς πως δε μπορώ
» να κράξω του πατέρα μου, και θα μου παρατά-
» ξει τώρα πιο πολλούς αγγέλους παρά δώδεκα λε-
» γιώνες; Λοιπόν πως θ' αληθέψουν οι Γραφές, πως
» έτσι πρέπει να γενεί;» 152. Εκείνη την ώρα είπε
ο Ιησούς στα πλήθη «Λες για κακούργο βγήκατε με
» σπαθιά και ξύλα να με πιάστε. Καθεμέρα μέσα στο
» ναό κάθουμουν και δίδασκα, και δε με πιάσατε.
» Όμως αυτό όλο έγινε για ν' αληθέψουν οι Γραφές
» των προφητών». Τότες οι μαθητάδες του τον αφή-
καν όλοι κι’ έφυγαν.
Κι' εκείνοι που σύλλαβαν τον Ιησού τον πήγανε
στου Καϊάφα του αρχιπαπά, όπου μαζεύτηκαν οι
διαβασμένοι κι’ οι δημογερόντοι. Κι' ο Πέτρος τον
ακολουθούσε από μακριά ως στο παλάτι του αρχι-
παπά, και μπήκε μέσα και καθότανε μαζί με τους
κλητήρες για να δει το τέλος.
153. Κι' οι αρχιπα-
πάδες κι’ όλη η σύνοδο ζητούσαν ψευτομαρτυριά
για να σκοτώσουν τον Ιησού, και δεν ηύρανε, κι’
ας πήγανε πολλοί ψευτομαρτύροι. Μα πήγανε διο
κατόπι κι’ είπαν «Αυτός είπε Μπορώ να χαλάσω το
» ναό του Θεού και σε τρεις μέρες ναν τον χτίσω».
Κι' ο αρχιπαπάς σηκώθηκε και τούπε «Δεν απαντάς
» τι σε κατηγορούν αυτοί;» Κι' ο Ιησούς σωπούσε.
Κι' ο αρχιπαπάς του είπε «Σε ξορκίζω στο θεό που
» ζει, πες μας αν εσύ 'σαι ο Χριστός, ο γιος του
» Θεού». Του λέει ο Ιησούς «Εσύ το λες. Όμως
» σας λέω, σε λίγο θα δείτε τα γιο τ' ανθρώπου που
» καθισμένος δεξιά απ' τη Δύναμη θα φτάνει απάνου
» στ' ουρανού τα σύννεφα». Τότες ξέσκισε ο αρχιπαπάς
τα φορέματά του κι’ είπε «Ασέβησε• τι θέλουμε πια
» μαρτύρους; Νά, τώρα ακούσατε την ασέβεια• τι
» λέτε;» Κι' απάντησαν κι’ είπαν «Του πρέπει θά-
» νατος». Τότε τον έφτυσαν στο πρόσωπο και τόνε
μπάτσισαν, κι’ άλλοι τόνε ραβδίσανε λέγοντας «Προ-
» φήτεψέ μας, Χριστέ, πιος σε χτύπησε».
- Κι' ο Πέτρος είταν καθισμένος όξω στην
αυλή, κι’ ήρθε κοντά του μια κοπέλλα κι’ είπε
« Κι' εσύ είσουνα με τον Ιησού το Γαλιλαίο». Κι'
αυτός αρνήθη μπροστά σ' όλους κι’ είπε «Δεν ξέρω
» τι λες». Και σα βγήκε στην αυλόπορτα, τον είδε
μια άλλη και λέει στους εκεί «Αυτός είτανε με τον
» Ιησού το Ναζωραίο». Και πάλι αρνήθη μ' όρκο
πως «Δεν τον ξέρω τον άνθρωπο». Και σε λίγο πή-
γαν οι παρόντες κι’ είπανε του Πέτρου «Αληθινά
» από κείνους είσαι κι’ εσύ• γιατί η λαλιά σου σε
» μαρτυρά». Τότ' άρχισε να καταριέται και να ορ-
κίζεται πως «Δεν τον ξέρω τον άνθρωπο». Κι' αμέ-
σως λάλησε πετεινός, και θυμήθη ο Πέτρος το λόγο
του Ιησού πούχε πει, πως «Πρι λαλήσει πετεινός,
» τρεις φορές θα μ' αρνηθείς». Και βγήκε όξω κι’ έ-
κλαψε πικρά.
[27] 155. Και σαν ξημέρωσε, συφώνησαν όλοι οι πρω-
τοπαπάδες κι’ οι δημογερόντοι το να θανατώσουν
τον Ιησού• κι’ αφού τον έδεσαν, τον πήραν και τον
παραδώκανε στον Πειλάτο, τον αρχηγό.
- Τότες όταν είδε ο Ιούδας ο παραδότης του
πως καταδικάστηκε, μετάνιωσε και γύρισε τα τρι-
άντα τ' αργυρά στους πρωτοπαπάδες και δημογε-
ρόντους λέγοντας «Αμάρτησα παραδίνοντας αίμα
» αθώο». Κι' εκείνοι είπαν «Και τι μ' εμάς; Εσύ
» συλλογίσου το». Και πετώντας τ' αργυρά μέσα στο
ναό, έφυγε και πήγε και κρεμάστηκε. Και πήραν τ'
αργυρά οι πρωτοπαπάδες κι’ είπανε «Δεν πρέπει ναν
» τα βάλουμε στον Κορβανά, επειδή 'ναι πλερωμή
» για αίμα». Και συφωνήσανε απ' αυτά κι’ αγό-
ρασαν το χωράφι του κεραμιδά για νεκροταφείο των
ξένων γι' αυτό ονομάστη το χωράφι εκείνο αιμα-
τοχώραφο ως στα σήμερα. Τότες αλήθεψε το ειπω-
μένο μέσο του Ιερεμία του προφήτη, που λέει Και
πήραν τα τριάντα τ' αργυρά, τ' αντίτιμο του τιμη-
μένου, που τίμησαν από τους γιους του Ισραήλ, και
τάδωκαν για το χωράφι του κεραμιδά καθώς ο Κύ-
ριος με πρόσταξε .
- Κι' ο Ιησούς στάθηκε μπροστά στον αρ-
χηγό, και τόνε ρώτησε ο αρχηγός και λέει «Εσύ
» 'σαι ο βασιλέας των Ιουδαίων;» Κι' ο Ιησούς του
είπε «Εσύ το λες». Κι' όταν τον κατηγορούσαν οι
πρωτοπαπάδες κι’ οι δημογερόντοι, δεν απάντησε τί-
ποτα. Τότες ο Πειλάτος του λέει «Δεν ακούς πόσα
» σε κατηγορούν;» Και δεν τ' απάντησε μήτε σ' ένα
του λόγο, τόσο π' απορούσε ο αρχηγός υπερβολικά.
- Και κάθε σκόλη ο αρχηγός συνείθιζε ναν
του λευτερώνει ένα φυλακισμένο του λαού, όπιον ήθε-
λαν. Κι' είχαν τότες φυλακισμένο σημαντικό που
λέγουνταν Βαραββάς. Ενώ 'τανε λοιπόν συναγμένοι,
τους είπε ο Πειλάτος «Πιόνε θέτε να σας λευτερώσω,
» το Βαραββά, ή τον Ιησού, αυτόν που λέγεται Χρι-
» στός;» Γιατί ήξερε πως από μίσος τον παράδωκαν.
Κι' ενώ καθότανε στην έδρα, έστειλε η γυναίκα του και
τούπε «Μην έχεις τίποτα μ' εκείνον τον αθώο, γιατί
» έπαθα πολλά, γι' αυτόν απόψε στ' όνειρό μου».
Όμως οι πρωτοπαπάδες κι’ οι δημογερόντοι έπεισαν
τα πλήθη να ζητήσουνε το Βαραββά, και τον Ιησού
ναν τόνε ξολοθρέψουν. Κι' αποκρίθη ο αρχηγός και
τους είπε «Πιόνε θέτε από τους διο τους να σας λευ-
» τερώσω;» Κι' αυτοί είπανε «Το Βαραββά». Τους
λέει ο Πειλάτος «Τι λοιπόν να κάνω τον Ιησού που
» λέγεται Χριστός;» Του λένε όλοι τους «Να σταυ-
» ρωθεί». Κι' ο αρχηγός είπε «Γιατί τι κακό έκα-
» νε;» Κι' εκείνοι πιο πολύ φωνάζανε και λέγανε
« Να σταυρωθεί».
159. Κι' ο Πειλάτος βλέποντας
πως τίποτα καλό δεν κάνει παρά μεγαλώνει ο θό-
ρυβος, πήρε νερό κι’ ένιψε τα χέρια ομπρός στο
πλήθος κι’ είπε «Αθώος είμαι από το αίμα αυτό•
» εσείς συλλογιστήτε το». Κι' όλος ο λαός αποκρί-
θη κι’ είπε «Το αίμα του απάνου μας κι’ απάνου
» στα παιδιά μας». Τότες τους λευτέρωσε το Βα-
ραββά, και τον Ιησού τόνε βουρδούλισε και τον πα-
ράδωκε να σταυρωθεί.
- Τότες οι στρατιώτες τ' αρχηγού πήρανε στ'
αρχηγείο τον Ιησού και μάζεψαν τριγύρω του όλη
τη φρουρά. Και ντύνοντάς τον κόκκινη στολή του
τη φορέσανε, κι’ έπλεξαν ένα στεφάνι απ' αγκάθια
και του τόβαλαν τριγύρω στο κεφάλι, και καλάμι
στο δεξύ του χέρι• και γονατιστοί μπροστά του τον
περίπαιξαν και λέγανε «Σε χαιρετούμε, βασιλέα των
» Ιουδαίων»• και φτύσαντές τον πήραν το καλάμι
και τόνε χτυπούσανε στην κεφαλή. Κι' όταν τον
περίπαιξαν, βγάζοντάς του τη στολή τον έντυσαν
τα φορέματά του, και τον πήρανε ναν τόνε σταυρώ-
σουν. Και σα βγαίνανε, ηύραν έναν άνθρωπο από
την Κυρήνη πούταν τ' όνομά του Σίμωνας• αυτόν
αγγάρεψαν για να σηκώσει το σταυρό του. Κι' άμα
φτάσανε στο μέρος που το λένε Γολγοθά, που ση-
μαίνει κάρας μέρος που το λεν, τούδωκαν να πιει
κρασί με χολή ανακατωμένο• κι’ όταν το δοκίμασε,
δε θέλησε να πιεί. Κι' αφού τόνε σταυρώσανε, μοι-
ράστηκαν τα ρούχα του βάζοντας λαχνό. Και κά-
θησαν και τόνε φύλαγαν εκεί. Κι' έβαλαν απάνου
από το κεφάλι του γραφτό το φταίξιμό του Αυτός
είναι ο Ιησούς ο βασιλέας των Ιουδαίων .
- Τότες σταυρώνουνται μαζί του διο κα-
κούργοι, ένας από τα δεξιά κι’ ο άλλος από τ' αρι-
στερά. Κι' οι διαβάτες τόνε βλαστημούσαν και κου-
νώντας το κεφάλι έλεγαν «Εσύ που γκρεμίζεις το
» ναό και σε τρεις μέρες μέσα τόνε χτίζεις, σώσου ο
» ίδιος• αν είσαι γιος του Θεού, κατέβα από το σταυ-
» ρό». Έτσι κι’ οι πρωτοπαπάδες με τους διαβασμέ-
νους και δημογερόντους τον περίπαιζαν και λέγανε
« Άλλους έσωσε, ο ίδιος να σωθεί δε μπορεί. Βασιλέας
» του Ισραήλ είναι• ας κατεβεί τώρα από το σταυρό
» και θαν τον πιστέψουμε. Στο Θεό στηρίζεται• ας
» τόνε γλυτώσει τώρα α θέλει• γιατί είπε πως του
» Θεού είμαι γιος». Και το ίδιο, κι’ οι κακούργοι οι
σταυρωμένοι μαζί του τόνε βρίζανε.
- Κι' από τις έξη η ώρα έγινε σ' όλη τη γη
σκοτάδι ως στις εννιά η ώρα. Και κατά τις εννιά η
ώρα φώναξε ο Ιησούς φωνή μεγάλη κι’ είπε Ελωεί
» ελωεί, λεμά σαβακτανεί , που σημαίνει «Θε μου Θε
» μου, γιατί με παραίτησες;» Και τ' άκουσαν μερι-
κοί παρόντες κι’ έλεγαν πως «Τον Ηλία αυτός φω-
» νάζει». Κι' έτρεξε αμέσως ένας τους και πήρε 'να
σφουγγάρι, και γιομίζοντας το ξύδι τόβαλε σε κα-
λάμι απάνου και τον πότιζε• κι’ οι άλλοι έλεγαν
« Ας δούμε αν έρχεται ο Ηλίας ναν τον σώσει».
Κι' ένας άλλος πήρε 'να κοντάρι και του τρύπησε το
πλευρό, και βγήκε νερό κι’ αίμα. Κι' ο Ιησούς έκρα-
ξε πάλι με φωνή μεγάλη και ξεψύχησε.
- Και να τ' άπλωμα του ναού σκίστηκε σε
διο από πάνου ως κάτου, κι’ η γη σείστηκε, κι’ οι
βράχοι σκίστηκαν, και τα μνήματα άνοιξαν, και
πολλά λείψανα των κοιμισμένων άγιων αναστήθη-
καν, και βγαίνοντας από τα μνήματα ύστερ' από
την ανάστασή του πήγανε στην άγια χώρα και φα-
νερωθήκανε σε πολλούς. Κι' ο εκατόνταρχος κι’ όσοι
φυλάγανε μαζί του τον Ιησού, σαν είδαν το σεισμό
και τα όσα γίνουνταν, φοβήθηκαν υπερβολικά και
λέγανε «Αλήθια γιος Θεού είταν αυτός».
- Κι' είταν εκεί γυναίκες πολλές θωρώντας
από πέρα, π' ακολούθησαν τον Ιησού από τη Γαλι-
λαία και τον υπερετούσαν• που μεταξύ τους είταν
η Μαρία η Μαγδαληνή, κι’ η Μαρία η μητέρα του
Ιακώβου και του Ιωσή, και των γιων του Ζεβε-
δαίου η μητέρα.
- Και σα βράδιασε, ήρθε ένας άνθρωπος
πλούσιος από την Αριμαθαία που τον έλεγαν Ιω-
σήφ, πούχε κι’ αυτός υπάρξει μαθητής του Ιησού•
αυτός πήγε στον Πειλάτο και ζήτησε το λείψανο του
Ιησού. Τότες πρόσταξε ο Πειλάτος να δοθεί. Κι' ο
Ιωσήφ πήρε το λείψανο και το τύλιξε σ' ένα σάβανο
καθάριο, και τόβαλε μέσ' στον καινούργιο του τά-
φο πούχε κόψει μέσα στο βράχο• κι’ αφού κύλισε πέ-
τρα μεγάλη κοντά στο στόμα του τάφου, έφυγε. Κι'
είταν εκεί η Μαριάμ η Μαγδαληνή κι’ η άλλη η
Μαρία, καθισμένες αντικρύ στον τάφο.
- Και την άλλη μέρα, την κατόπι της πα-
ρασκευής, συναχτήκανε οι πρωτοπαπάδες κι’ οι Φα-
ρισαίοι στου Πειλάτου κι’ είπαν «Αφέντη, θυμηθή-
» καμε πως εκείνος ο πλάνος είπε ότα ζούσε ακόμα
» Σε τρεις μέρες ανασταίνουμαι. Πρόσταζε λοιπόν ν'
» ασφαλιστεί ο τάφος ως στην τρίτη μέρα, μήπως
» παν οι μαθητάδες και τον κλέψουνε, και πούνε του
» λαού Αναστήθηκε από τους νεκρούς, και θάναι το
» στερνό το λάθος πιο χειρότερο απ το πρώτο».
Τους είπε ο Πειλάτος «Έχετε φρουρά• πηγαίνετε,
» ασφαλίστε όπως ξέρετε». Κι' εκείνοι πήγανε κι
ασφάλισαν τον τάφο, βουλώνοντας την πέτρα μαζί
με τη φρουρά.
[28] 167. Και περασμένη η νύχτα το σαββάτο ό,τι
είταν να χαράξουνε τα πρωτοβδόμαδα, ήρθε η Μα-
ρία η Μαγδαληνή κι’ η άλλη η Μαρία για να δουν
τον τάφο. Και να έγινε σεισμός μεγάλος, γιατί άγ-
γελος Κυρίου κατέβη από τον ουρανό, κι’ ήρθε και κύ-
λισε την πέτρα και κάθουνταν απάνου. Κι' η θωριά
του είτανε σαν αστραπή και το φόρεμά του άσπρο σαν
το χιόνι. Κι' έπιασε απ' το φόβο του τους φρουρούς
τρεμούλα, κι’ έγιναν καθώς νεκροί. Κι' αποκρίθη ο
άγγελος κι’ είπε στις γυναίκες «Εσείς μη φοβάστε•
» γιατί ξέρω πως τον Ιησού γυρεύετε το σταυρω-
» μένο. Δεν είναι εδώ• γιατί αναστήθηκε όπως είπε.
» Ελάτε εδώ, κοιτάξτε το μέρος πούτανε βαλμένος.
» Και γλήγορα πηγαίνετε και πέστε στους μαθη-
» τάδες του πως Αναστήθηκε από τους νεκρούς, και
» να πηγαίνει μπροστά σας στη Γαλιλαία. Εκεί
» θαν τόνε δείτε. Νά, σας είπα».
- Κι' έφυγαν από τον τάφο γλήγορα με φόβο
και χαρά μεγάλη, και παν τρεχάτες ναν το πουν
στους μαθητάδες του. Και να απαντήσανε τον Ιη-
σού και τους είπε «Καλή σας ώρα». Κι' εκείνες
πήγαν και του αγκάλιασαν τα πόδια και τον προσ-
κυνήσανε. Τότες τους λέει ο Ιησούς «Μη φοβάστε•
» πηγαίνετε πληροφορήστε τους αδερφούς μου να
» πάνε στη Γαλιλαία, κι’ εκεί θα με δουν».
- Κι' εκεί που πήγαιναν, να μερικοί της
φρουράς πήγανε στη χώρα κι’ είπανε στους πρωτο-
παπάδες όλα όσα έγιναν. Και μαζευτήκανε με τους
δημογερόντους, και συφωνήσανε και δώκανε στους
στρατιώτες χρήματα αρκετά και λεν «Να πείτε πως
» Ήρθανε νύχτα οι μαθητάδες του και τον έκλεψαν
» ενώ εμείς κοιμώμαστε. Κι' αν τ' ακούσει ο αρχη-
» γός, εμείς τον πείθουμε και συλλογή δε θάχετε».
Κι' εκείνοι πήρανε τα χρήματα και κάνανε όπως δα-
σκαλεύτηκαν. Και διαλαλήθη αυτός ο λόγος με τους
Ιουδαίους ως τα σήμερα.
- Κι' οι έντεκα οι μαθητάδες πήγανε στη
Γαλιλαία, στο βουνό που τους όρισε ο Ιησούς, και
τον είδαν και προσκύνησαν• άλλοι όμως δίσταζαν.
Κι' ο Ιησούς πήγε και τους μίλησε κι’ είπε «Μου
» δόθηκε κάθε εξουσία στον ουρανό και στη γη. Λοι-
» πόν πηγαίνετε κάθε έθνος να φωτίστε, βαφτίζον-
» τάς τους στ' όνομα του πατέρα και του γιου και
» τ' άγιου πνέματος και διδάσκοντάς τους να φυλάν
» τα πάντα όσα σας παράγγειλα. Και να εγώ μαζί
» σας είμαι πάντα ως στον τελιωμό του κόσμου».
## ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΑΘΘΑΙΟ
ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΑΡΚΟ
Αρχίζει το καλό το μήνημα του Ιησού Χριστού,
γιου του Θεού.
Όπως είναι γραμένο μέσα στον Ησαΐα τον προ-
φήτη Νά, στέλνω τον άγγελό μου προτύτερά σου,
που θα φτιάσει τη στράτα σου. Φωνή που κάπιος
κράζει στην έρημο Ετοιμάστε το δρόμο τον Κυρίου,
ίσια κάντε τα μονοπάτια του , βγήκε ο Ιωάνης ο
βαφτιστής στην έρημο και κήρυχνε μετανιωμού βά-
πτισμα που να συχωρεθούν οι αμαρτίες. Και πή-
γαινε όξω στον Ιωάνη όλος ο τόπος της Ιουδαίας
κι’ οι Ιεροσολυμείτες όλοι, και τους βάφτιζε μέσα
στον Ιορδάνη τον ποταμό αφού ξομολογούνταν τις
αμαρτίες τους. Κι' είχε ο Ιωάνης φόρεμα από γκα-
μήλας τρίχα και ζουνάρι δερμάτινο γύρω στη μέση
του, κι’ έτρωγε ακρίδες και μέλι άγριο. Και κήρυχνε
λέγοντας «Έρχεται ο δυνατώτερός μου πίσω, που δεν
» είμαι άξιος να σκύψω και να λύσω το λουρί των
» σανταλιών του. Εγώ σας βάφτισα με νερό• όμως
» αυτός θα σας βαφτίσει με πνέμα άγιο».
- Συνέβηκε τις τότε μέρες, ήρθε ο Ιησούς από
τη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας και βαφτίστηκε στον
Ιορδάνη από τον Ιωάνη. Κι' ευτύς σαν έβγαινε από
τα νερά, είδε που σκίζουνταν τα ουράνια και το Πνέ-
μα σαν περιστέρι που κατέβαινε απάνου του• και
φωνή βγήκε από τα ουράνια «Εσύ 'σαι ο γιος μου ο
» αγαπητός• εσένα καλογνώμησα».
- Κι' ευτύς το πνέμα τόνε βγάζει στην έρημο.
Κι' έμενε στην έρημο μέρες σαράντα και τον πείραζε ο
Σατανάς. Κι' έμενε με τα θεριά, κι’ οι άγγελοι τον
υπερετούσαν.
- Κι' αφού παράδωκαν τον Ιωάνη, ήρθε ο Ιη-
σούς στη Γαλιλαία κηρύχνοντας το καλό το μήνημα
του Θεού και λέγοντας πως «Τέλιωσε ο καιρός και
» σίμωσε η βασιλεία του Θεού. Μετανιώνετε και
» πιστεύετε το καλό το μήνημα».
Και περνώντας κοντά στη λίμνη της Γαλιλαίας
είδε το Σίμωνα και τον Αντρέα τον αδερφό του Σί-
μωνα που με τα δίχτια τους ψαρεύανε μέσα στη
λίμνη, γιατί είτανε ψαράδες. Και τους είπε ο Ιη-
σούς «Ελάτε πίσω μου, και θα σας κάνω να γί-
» νετε ψαράδες ανθρώπων». Κι' αμέσως άφισαν τα
δίχτια και τον ακολουθούσαν. Και προχωρώντας
λίγο είδε τον Ιάκωβο το γιο του Ζεβεδαίου και τον
Ιωάνη τον αδερφό του, που κι’ αυτοί διόρθωναν τα
δίχτια μέσα στο καράβι, κι’ αμέσως τους φώναξε.
Κι' αφίσανε με τους εργάτες τον πατέρα τους το Ζεβε-
δαίο μέσα στο καράβι και πήγαν πίσω του.
- Και πηγαίνουνε στην Καφαρναούμ. Κι' αμέ-
σως το σαββάτο μπήκε μέσα στο συναγώγι και δί-
δασκε. Κι' απορούσανε με τη διδαχή του, γιατί
τους δίδασκε σα νάχε εξουσία, κι’ όχι καθώς οι δια-
βασμένοι. Κι' αμέσως είτανε στο συναγώγι τους άν-
θρωπος με πνέμα ακάθαρτο, και φώναξε λέγοντας «Τι
» θέλεις από μας, Ιησού Ναζαρηνέ; ήρθες να μας
» καταστρέψεις; Σε ξέρω πιος είσαι, ο άγιος του
» Θεού». Και το μάλωσε ο Ιησούς κι’ είπε «Σώπα κι’
» έβγα από μέσα του». Και τ' ακάθαρτο αφού τόνε
σπάραξε και φώναξε με φωνή μεγάλη, βγήκε από
μέσα του. Και τρομάξανε όλοι, τόσο που συζητού-
σαν κι’ έλεγαν «Τι 'ναι τούτο; Διδαχή καινούρια
» μ' εξουσία• και τα πνέματα τ' ακάθαρτα προστά-
» ζει και τον ακούν». Και βγήκε η φήμη του ευτύς
παντού σ' όλα τα περίχωρα της Γαλιλαίας.
- Κι' ευτύς σα βγήκε από το συναγώγι, πήγε στο
σπίτι του Σίμωνα κι’ Αντρέα μαζί με τον Ιάκωβο
και με τον Ιωάνη. Κι' η πεθερά του Σίμωνα είτανε
κατάκοιτη με θέρμη, κι’ αμέσως του λένε γι' αυτή.
Και πήγε και τη σήκωσε πιάνοντάς της το χέρι, και
την αφήκε η θέρμη και τους υπερετούσε. Κι' άμα
βράδιασε, σα βασίλεψε ο ήλιος, του φέρανε όλους τους
αρρώστους και τους δαιμονισμένους• κι’ είταν όλη η
χώρα μαζεμένη στη μπασιά μπροστά. Και γιάτρεψε
πολλούς παθιασμένους με λογής λογής αρρώστιες, κι’
έβγαλε πολλά δαιμόνια, και δεν άφινε τα δαιμόνια
να μιλούνε γιατί τον ήξεραν πως είναι ο Χριστός.
- Και το πρωί σηκώθη κατασκότεινα και βγήκε
σε μέρος έρημο, κι’ έκανε εκεί την προσευκή του. Κι'
έτρεξε κατόπι του ο Σίμωνας κι’ οι συντρόφοι του
και τον ηύραν και του λεν πως «Όλοι σε ζητούν».
- Και τους λέει «Ας πάμε εμείς αλλού στα γειτο-
» νικά χωριά, για να κηρύξω κι’ εκεί• επειδή για
» τούτο βγήκα». Και πήγε σ' όλη τη Γαλιλαία κη-
ρύχνοντας μέσα στα συναγώγια τους και βγάζοντας
τα δαιμόνια.
Και πηγαίνει στον Ιησού λωβιασμένος που τον
παρακαλούσε λέγοντας του «Κύριε» πως «α θέλεις,
» μπορείς να με καθαρίσεις». Και τόνε σπλαχνίστηκε,
κι’ απλώνοντας το χέρι του τον άγγιξε και του λέει
« Θέλω, καθαρίσου». Κι' αμέσως τον αφήκε η λώβα
και καθαρίστηκε. Κι' αφού τόνε φοβέρισε, ευτύς τον
έβγαλε όξω και του λέει «Κοίταξε μην πεις τίποτα
» κανενός• μόνε σήρε δείξου στον παπά, και πρόσφερε
» για τον καθαρισμό σου όσα πρόσταξε ο Μωυσής, έτσι
» για να φωτιστούν». Όμως εκείνος βγήκε κι’ άρ-
χισε να κηρύχνει πολλά και να διαλαλεί το λόγο,
τόσο που δε μπορούσε πια [ο Ιησούς] φανερά να μπει
σε πολιτεία, μόνε όξω σ' έρημους τόπους, και πή-
γαιναν από παντού και τον έβρισκαν.
[2] 9. Και με καιρό, σα μπήκε πάλι στην Καφαρ-
ναούμ, ακούστηκε πως είναι σπίτι, και μαζεύτηκαν
πολλοί — τόσο που πια δε χωρούσε μήτε [το μέρος]
το κοντά στην πόρτα — και τους λαλούσε το λόγο.
Κι' έρχουνται και του φέρνουν παραλυτικό που τον
κουβαλούσαν τέσσερεις. Και σα δε μπορούσαν από το
πλήθος ναν του τον παν κοντά, ξεσκέπασαν τη σκεπή
εκεί που είταν, και τρυπώντας την αμολούνε το κλι-
νάρι πούταν πλαγιασμένος ο παραλυτικός. Κι' όταν
είδε ο Ιησούς την πίστη τους, λέει του παραλυτι-
κού «Παιδί μου, συχωρεμένες οι αμαρτίες σου». Κι'
είτανε μερικοί διαβασμένοι, που κάθουνταν εκεί και
συλλογιούντανε μέσα στην καρδιά τους πως «Αυ-
» τός έτσι μιλώντας ασεβεί. Πιος μπορεί να συχωρ-
» νά αμαρτίες εξόν ένας, ο Θεός;» Κι' αμέσως ένιω-
σε ο Ιησούς με το πνέμα του το τι συλλογιούνται
μέσα τους και λέει «Τι τα συλλογιέστε αυτά μέσα
» στην καρδιά σας; Τι 'ναι ευκολώτερο, να πεις του
» παραλυτικού Συχωρεμένες οι αμαρτίες σου, ή να
» πεις Σήκω πάρε το κλινάρι σου και περπάτα; Ό-
» μως για να μάθετε πως έχει εξουσία ο γιος τ' αν-
» θρώπου να συχωρνά στη γη αμαρτίες» — λέει του
παραλυτικού — «Εσένα λέω, σήκω πάρε το κλινάρι
» σου και σήρε σπίτι σου». Και σηκώθηκε, κι’ αμέ-
σως παίρνοντας το κλινάρι βγήκε μπροστά σ' όλους,
τόσο που σαστίζανε όλοι και δόξαζαν το Θεό [λέ-
γοντας] πως «Ποτές έτσι δεν είδαμε».
- Και βγήκε πάλι στην ακρολιμνιά. Κι' όλο το
πλήθος πήγαινε στον Ιησού και τους δίδασκε.
Και περνώντας είδε το Λευείν, το γιο τ' Αλφαίου,
καθισμένο στο τελώνιο, και του λέει «Ακολούθα με».
Και σηκώθηκε και τον ακολούθησε.
11. Και τυχαίνει
να κάθεται [και τρώει] στο σπίτι του, και πολλοί τε-
λώνες κι’ αμαρτωλοί κάθουνταν μαζί με τον Ιησού
και με τους μαθητάδες του• τι είταν πολλοί και τον
ακολουθούσαν. Και των Φαρισαίων οι διαβασμένοι
όταν τον είδανε που τρώει με τους αμαρτωλούς
και τους τελώνες, λέγανε στους μαθητάδες του πως
« Με τους τελώνες τρώει και τους αμαρτωλούς».
Και σαν τ' άκουσε ο Ιησούς, τους λέει πως «Για-
» τρό δε θέλουν οι γεροί, μόνε οι αρρωστημένοι. Δεν
» ήρθα να κράξω ενάρετους, μόνε αμαρτωλούς».
- Κι' οι μαθητάδες του Ιωάνη κι’ οι Φαρι-
σαίοι νήστευαν. Κι' έρχουνται και του λένε «Γιατί
» του Ιωάνη οι μαθητάδες κι’ οι μαθητάδες των Φα-
» ρισαίων νηστεύουν, κι’ οι δικοί σου δε νηστεύ-
» ουν;» Κι' ο Ιησούς τους είπε «Μήπως μπορούν
» οι γιοι της αίθουσας του γάμου, όσο είναι ο γαμπρός
» μαζί τους, να νηστεύουν; Όσον καιρό έχουνε μαζί
» τους το γαμπρό δε μπορούνε να νηστεύουν. Θα
» φτάσουν όμως μέρες που θαν τους πάρουν το γαμ-
» πρό, και τότες θα νηστέψουν εκείνη την ημέρα.
» Κανείς κουρέλλι καινούριο δεν το ράβει μπάλλωμα
» σε ρούχο παλιό• ειδεμή, παίρνει το γιόμισμα από
» κείνο, το καινούριο από το παλιό, και χειροτερεύει
» η τρύπα. Και κανείς δε βάζει καινούριο κρασί σ'
» ασκιά παλιά — ειδεμή, θαν τα σπάσει το κρασί τ'
» ασκιά, και χάνουνται κρασί κι’ ασκιά — παρά και-
» νούριο κρασί σ' ασκιά καινούρια».
- Κι' έτυχε ο Ιησούς σαββάτο να περνά μέσα
από τα σπαρτά, κι’ άρχισαν οι μαθητάδες του να
περπατούνε μαδώντας τα στάχια. Κι' οι Φαρισαίοι
τούλεγαν «Κοίτα τι κάνουνε μέρα σαββάτο, που δεν
» πρέπει». Και τους έλεγε «Ποτές δε διαβάσατε τι
» έκανε ο Δαυείδ όταν αναγκάστη και πείνασε, αυτός
» κι’ οι συντρόφοι του; Μπήκε στον οίκο του Θεού
» στον καιρό του Αβιάθαρ του αρχιπαππά, κι’ έφαγε
» τους άρτους της προσφοράς — που δεν πρέπει να φαν
» [άλλοι] εξόν οι παπάδες — κι’ έδωκε και στους συν-
» τρόφους του;» Και τους έλεγε «Το σαββάτο για
» τον άνθρωπο έγινε, κι’ όχι ο άνθρωπος για το σαβ-
» βάτο• έτσι οριστής είναι και του σαββάτου ο γιος
» τ' ανθρώπου».
[3] 14. Και μπήκε πάλι σε συναγώγι, κι’ εκεί 'ταν
άνθρωπος με ξερό το χέρι, και τον παρατηρούσαν α
θαν τόνε γιατρέψει σαββάτο, για ναν τον κατηγορή-
σουν. Και λέει τ' ανθρώπου με το ξερό το χέρι «Σή-
» κω στη μέση». Και τους λέει «Μπορεί κανείς σαβ-
» βάτο να ωφελήσει ή να βλάψει; ζωή να σώσει ή να
» σκοτώσει;» Κι' εκείνοι σωπούσαν. Και κοιτάζοντάς
τους γύρω με θυμό, λυπημένος για της καρδιάς τους
το πέτρωμα, λέει τ' ανθρώπου «Άπλωσε το χέρι».
Και τ' άπλωσε, και ξανάγινε το χέρι του γερό. Και
βγήκαν οι Φαρισαίοι όξω, κι’ ευτύς με τους Ηρωδια-
νούς τα συφωνούσανε πώς ναν τον καταστρέψουν.
- Κι' ο Ιησούς μαζί με τους μαθητάδες του
έφυγε κατά τη λίμνη. Και πολύ πλήθος από τη Γαλι-
λαία τον ακολούθησε, κι’ από την Ιουδαία κι’ από τα
Ιεροσόλυμα κι’ από την Ιδουμαία κι’ αντίκρυ από
τον Ιορδάνη• κι’ από τα περίχωρα της Τύρος και
Σιδώνας πλήθος πολύ, ακούοντας όσα κάνει, ήρθανε
στον Ιησού. Κι' είπε στους μαθητάδες του να καρτε-
ρούν κοντά του καραβάκια, από το πλήθος, για να
μην τόνε στενοχωρούν• γιατί γιάτρεψε πολλούς, τόσο
που πέφτανε απάνου του για ναν τον αγγίξουν όσοι
είχαν πάθη• και τα πνέματα τ' ακάθαρτα, όταν τόνε
θωρούσαν, πέφτανε μπροστά του κι’ έκραζαν λέγοντας
πως «Εσύ 'σαι ο γιος του Θεού». Και πολύ τα μά-
λωνε να μην τόνε φανερώσουν.
Κι' ανεβαίνει στο βουνό, και προσκαλεί όσους ο
ίδιος ήθελε, και πήγαν.
16. Κι' έκανε δώδεκα, που και
τους έκραζε αποστόλους, για ναν τους έχει μαζί του
και για ναν τους στέλνει να κηρύχνουν έχοντας εξου-
σία να βγάζουν τα δαιμόνια. Κι' έκανε τους δώδεκα,
και το Σίμωνα τον έβγαλε Πέτρο• και τον Ιάκωβο
το γιο του Ζεβεδαίου, και τον Ιωάνη τον αδερφό του
Ιακώβου, και τους έβγαλε Βοανηργές , που θα πει
γιοι Βροντής , και τον Αντρέα, και το Φίλιππο, και
το Βαρθολομαίο, και το Μαθθαίο, και το Θωμά, και
τον Ιάκωβο το γιο τ' Αλφαίου, και το Θαδδαίο, και
το Σίμωνα τον Κανανιώτη, και τον Ιούδα τον Ισκα-
ριώθ που και τον παράδωκε.
Κι' έρχεται σπίτι, και μαζεύεται πάλι πλήθος, τό-
σο που δε μπορούσανε μήτε ψωμί να φαν.
Και σαν τ' άκουσαν οι δικοί του, βγήκανε ναν τον
πιάσουν, γιατί έλεγαν πως «Έχασε το νου του».
Κι' οι διαβασμένοι όσοι κατέβηκαν από την Ιερουσα-
λήμ, έλεγαν πως «Το Βεεζεβούλ έχει» και πως «Με
» τον αρχιδαίμονα βγάζει τα δαιμόνια». Και κρά-
ζοντάς τους τούς έλεγε με παραβολές «Πώς μπορεί
» σατανάς να βγάζει σατανά; Κι' α βασιλεία διαιρε-
» θεί, δε δύνεται εκείνη η βασιλεία να σταθεί• κι’ α
» νοικοκυριό διαιρεθεί, δε θα μπορέσει το νοικοκυριό
» εκείνο να σταθεί• κι’ αν ο σατανάς σηκώθηκε να
» χτυπηθεί και διαιρέθηκε, δε μπορεί να σταθεί παρά
» τελιώνει. Μα δε μπορεί κανείς να μπει στου δυνατού
» το σπίτι και ν' αρπάξει τα συγύρια του αν το δυνατό
» δεν τόνε δέσει πρώτα, και τότες θ' αρπάξει το σπίτι
» του. Αληθινά σας λέω, πως όλα θα συχωρεθούνε
» στους γιους των ανθρώπων, τα κρίματα κι’ οι ασέ-
» βειες όσες ασεβήσουν• μα όπιος ασεβήσει στο Πνέμα
» τ' άγιο, συχώριο δεν έχει στον αιώνα, μόνε εγκληματεί
» παντοτινά». Γιατί λέγανε «Έχει πνέμα ακάθαρτο».
Κι' έρχουνται η μητέρα του και τ' αδέρφια του,
και στέκοντας όξω στείλανε και τόνε φώναζαν. Κι' εί-
ταν πλήθος καθισμένο γύρω του και του λένε «Νά η
» μητέρα σου και τ' αδέρφια σου όξω σε ζητούν».
Κι' αποκρίθηκε και τους είπε «Πια 'ναι η μητέρα μου
» και τ' αδέρφια μου;» Και ρήχνοντας ολόγυρα τα
μάτια στους κύκλω καθισμένους γύρω του, λέει «Κοί-
» τα η μητέρα μου και τ' αδέρφια μου. Όπιος κάνει
» τα θελήματα του Θεού, αυτός αδερφός μου κι’ αδερ-
» φή 'ναι και μητέρα».
- Κι' άρχισε πάλι να διδάσκει κοντά στην ακρο- [4]
λιμνιά. Και μαζεύτηκε κοντά του πλήθος πάρα πολύ,
τόσο που μπήκε σε καράβι και καθότανε στη λίμνη•
κι’ όλο το πλήθος έμενε στην ξηρά, κοντά στη λίμνη.
Και τους δίδασκε με παραβολές πολλά, και τους έλε-
γε στη διδαχή του «Ακούτε. Νά, βγήκε ο σπάρτης
» να σπείρει. Και συνέβη, καθώς έσπαιρνε, άλλο έπεσε
» σιμά στο δρόμο, κι’ ήρθαν τα πουλιά και τόφαγαν.
» Κι άλλο έπεσε σε πετρότοπους κι’ όπου δεν είχε
» χώμα πολύ, κι’ αμέσως βγήκε με το να μην είχε
» βάθος γης, και σα βγήκε ο ήλιος κάηκαν, κι’ όντας
» δίχως ρίζα ξεράθηκαν. Κι' άλλο έπεσε στ' αγκά-
» θια, και μεγάλωσαν τ' αγκάθια και το συνεπνίξανε
» και δεν έδωκε καρπό. Κι' άλλα πέσανε στο χώμα
» το καλό, κι’ έδιναν καρπό βγαίνοντας και μεγα-
» λώνοντας, κι’ έβγαζαν τριάντα κι’ εξήντα κι’ εκα-
» τό». Κι' έλεγε «Όπιος έχει αυτιά ν' ακούει, ας
» ακούει».
- Κι' όταν έμεινε μονάχος, τόνε ρωτούσαν οι
γύρω του με τους δώδεκα τις παραβολές. Και τους
έλεγε «Εσάς σας δόθηκε το μυστήριο της βασιλείας
» του Θεού, μα σ' εκείνους τους όξω όλα με παραβο-
» λές τους γίνουνται, [έτσι] που βλέποντας να βλέπουν
» και να μη δουν, κι’ ακούοντας ν' ακούν και να μη
» νιώθουν, μήπως γυρίσουν και τους συχωρεθούν». Και
τους λέει «Δεν τη νιώσατε αυτή την παραβολή, και
» πώς θα νιώστε όλες τις παραβολές; Ο σπάρτης το
» λόγο σπαίρνει. Κι' αυτοί 'ναι οι σιμά στο δρόμο
» όπου σπαίρνεται ο λόγος, [αυτοί] που σαν ακούσουν,
» φτάνει ο Σατανάς αμέσως κι’ αφαιρεί το λόγο το
» σπαρμένο τους. Και το ίδιο, αυτοί 'ναι οι σπαρμέ-
» νοι στους πετρότοπους, που σαν ακούσουνε το λόγο,
» ευτύς μετά χαράς τόνε δέχουνται, και δεν έχουνε
» ρίζα μέσα τους μόνε είναι πρόσκαιροι• κατόπι α γί-
» νει για το λόγο συφορά ή καταδρομή, ευτύς σκουν-
» τάφτουν. Κι' άλλοι είναι όσοι σπαίρνουνται στ' αγ-
» κάθια• αυτοί 'ναι π' άκουσαν το λόγο, κι’ οι συλλο-
» γές του κόσμου κι’ η απάτη του πλούτου κι’ οι πό-
» θοι γύρω στ' άλλα μπαίνουνε μέσα και συνεπνίγουνε
» το λόγο και γίνεται άκαρπος. Κι εκείνοι 'ναι οι
» σπαρμένοι στο καλό το χώμα, [αυτοί] π' ακούν το
» λόγο και τόνε δέχουνται, και καρποφορούν τριάντα
» κι’ εξήντα κι’ εκατό».
Και τους έλεγε πως «Μήπως έρχεται ο λύχνος για
» να βαλθεί κάτου από το κοιλό ή από το κλινάρι,
» [κι’] όχι να βαλθεί στο λυχνοστάτη απάνου; Γιατί
» κρυμένο δεν υπάρχει παρά θα φανερωθεί, μηδ' έγινε
» κρυφό μόνε για να φανερωθεί. Αν έχει αυτιά κανείς
» ν' ακούει, ας ακούει».
Και τους έλεγε «Προσέχετε τι ακούτε. Μ' ό,τι
» μέτρο μετράτε θα σας μετρηθεί, και παραπάνου
» ακόμα. Γιατί όπιος έχει θαν του δοθεί• κι’ όπιος δεν
» έχει θαν του πάρουν κι’ ό,τι έχει».
Κι' έλεγε «Έτσι 'ναι η βασιλεία του Θεού, σα να
» ρήξει άνθρωπος στη γη το σπόρο και κοιμάται και
» σηκώνεται νύχτα και μέρα, κι’ ο σπόρος βλασταί-
» νει κι’ αψηλώνει, πώς, δεν ξέρει ο ίδιος. Αυτόθελα
» η γη καρποφορεί πρώτα χόρτο, κατόπι αστάχι,
» έπειτα μεστό το στάρι μέσα στ' αστάχι• κι’ όταν
» ο καρπός παραχωρήσει, αμέσως στέλνει το δρεπάνι,
» γιατί έφτασε ο θέρος».
Κι' έλεγε «Με τι να πούμε μιάζει η βασιλεία
» του Θεού; ή με πια παραβολή ναν τη παραβά-
» λουμε; Σα με σπυρί σινάπι π' ότα σπαρθεί στη γη,
» αν κι’ είναι ο πιο μικρός απ' όλους τους σπόρους
» της γης, μα σα σπαρθεί βγαίνει και ξεπερνάει τα
» χόρτα όλα και κάνει κλάδους μεγάλους, τόσο που
» μπορούνε στον ήσκιο του και φωλιάζουν τα πετού-
» μενα τ' ουρανού».
Και με τέτιες παραβολές πολλές τους μιλούσε το
λόγο, καθώς μπορούσανε ν' ακούν• και χωρίς παρα-
βολή δεν τους μιλούσε, μα χώρια στους δικούς του
μαθητάδες τα ξηγούσε όλα.
- Και τους λέει σα βράδιασε εκείνη τη μέρα
« Ας διαβούμε αντίπερα». Και παραιτώντας το
πλήθος, τον παίρνουνε μαζί έτσι όπως είτανε μέσα
στο καράβι. Κι' είτανε μαζί του κι’ άλλα καράβια.
Και γίνεται μεγάλη ανεμοζάλη, και τα κύματα πη-
δούσανε στο καράβι, τόσο που πια γιόμιζε το κα-
ράβι. Κι' είταν αυτός στην πρύμη, στο προσκεφάλι
απάνου, κοιμισμένος. Και τόνε σηκώνουν και του
λένε «Δάσκαλε, δε σε μέλει που χανόμαστε;» Και
σηκώθηκε και μάλωσε τον άνεμο, κι’ είπε της λίμνης
« Σώπα, βουβάσου». Και κόπηκε ο άνεμος κι’ έγινε
καλοσύνη μεγάλη. Και τους είπε «Γιατί είστε δει-
λοί; δεν έχετε ακόμα πίστη;» Και φοβηθήκανε φόβο
μεγάλο, κι’ έλεγαν ένας με τον άλλο «Πιος άραγε
» είναι αυτός που κι’ ο άνεμος κι’ η λίμνη τον
» ακούν;»
Και πήγε αντίπερα της λίμνης στον τόπο των Γε- [5]
ρασηνών.
20. Κι' άμα βγήκε από το καράβι, απάν-
τησε από τα μνήματα άνθρωπο με πνέμα ακάθαρτο
που κατοικούσε τα μνήματα. Κι' ούτε μ' αλυσίδα δε
μπορούσε πια κανείς ναν τόνε δέσει, γιατί πολλές φο-
ρές τον έδεσαν με πεδούκλες κι’ αλυσίδες, κι’ έσπασε
τις αλυσίδες, και τις πεδούκλες τις κομάτιασε, και
κανείς δεν κατόρθωνε ναν τόνε δαμάσει, και παντο-
τινά — νύχτα και μέρα — περνούσε στα μνήματα και
στα βουνά, φωνάζοντας και κατακόβοντας τον εαυτό
του στα λιθάρια. Κι' όταν είδε τον Ιησού από πέρα,
έτρεξε και τον προσκύνησε και κράζοντας με φωνή
μεγάλη λέει «Τι θέλεις από μένα, Ιησού γιε του Θεού
» του ύψιστου; Σε ξορκίζω στο θεό, μη με τυραν-
» νήσεις». Γιατί τούλεγε «Έβγα, εσύ το πνέμα τ' α-
» κάθαρτο, από τον άνθρωπο». Και τόνε ρωτούσε
« Τι 'ναι τ' όνομά σου;» Και του λέει «Λεγιώνα,
» είναι τ' όνομά μου, γιατί είμαστε πολλοί». Και
τον παρακαλούσαν παρακάλια πολλά να μην τους
στείλει όξω από τον τόπο. Κι' είταν εκεί κοντά στο
βουνό κοπάδι χοίροι μεγάλο πούβοσκε, και τον πα-
ρακάλεσαν κι’ είπανε «Στείλε μας στους χοίρους να
» μπούμε μέσα τους». Και τους άφισε. Και βγαί-
νοντας, τα πνέματα τ' ακάθαρτα μπήκανε στους χοί-
ρους, κι’ όρμησε το κοπάδι κάτου από το γκρεμό
στη λίμνη ως διο χιλιάδες και πνιγόντουσαν μέσα στη
λίμνη. Κι' οι βοσκοί τους έφυγαν κι’ έδωκαν την εί-
δηση στη χώρα και στις εξοχές. Και βγήκανε να
δουν τι έτυχε. Κι' έρχουνται στον Ιησού, και θω-
ρούνε το δαιμονισμένο που καθότανε ντυμένος και
γνωστικός, αυτόνε πούχε πριν το λεγιώνα, και
φοβήθηκαν. Και τους δηγήθηκαν, όσοι είδαν, το τι
έτυχε του δαιμονισμένου και την ιστορία των χοί-
ρων. Κι' άρχισαν και τον παρακαλούσανε να φύγει
από τα σύνορά τους. Κι' όταν έμπαινε στο καράβι,
τον παρακαλούσε ο [πρι] δαιμονισμένος για να μείνει
μαζί του. Και δεν τον άφισε, παρά του λέει «Σήρε
» σπίτι στους δικούς σου, και φανέρωσέ τους όσα έκανε
» σου ο Κύριος και σε σπλαχνίστη». Κι' έφυγε, κι’
άρχισε να κηρύχνει στη Δεκάπολη όσα τούκανε ο Ιη-
σούς, κι’ απορούσαν όλοι.
- Και σα διάβηκε με καράβι πάλι αντίπερα
ο Ιησούς, μαζεύτηκε πλήθος πολύ κοντά του, κι’ εί-
τανε σιμά στη λίμνη. Κι' έρχεται ένας αρχισυνά-
γωγος μ' όνομα Ιάειρος, και σαν τον είδε πέφτει ομ-
πρός στα πόδια του και τον παρακαλούσε πολλά,
λέγοντας πως «Το κοριτσάκι μου βρίσκεται στο τέ-
» λος του• έλα και βάλε τα χέρια απάνου της για
» να σωθεί και ζήσει». Και πήγε μαζί του• και τον
ακολουθούσε πλήθος πολύ και τόνε στενοχωρούσαν.
Και μια γυναίκα μ' αιμορραγία δώδεκα χρόνια,
που τράβηξε από πολλούς γιατρούς πολλά και ξό-
διασε όλα τα δικά της και δεν ωφελήθη τίποτα πα-
ρά και χειροτέρεψε, σαν άκουσε για τον Ιησού πήγε
μέσα στο πλήθος από πίσω κι’ άγγιξε το φόρεμά του•
γιατί έλεγε πως «Τα φορέματά του καν ν' αγγίξω, θα
» γλυτώσω». Κι' αμέσως στέρεψε η πηγή του αίμα-
τός της κι’ ένιωσε στο κορμί της πως γιατρεύτη από
το πάθος. Κι' ένιωσε μέσα του ο Ιησούς ευτύς τη δύ-
ναμη που τούβγε, και γύρισε μέσα στο πλήθος κι’
έλεγε «Πιος μ' άγγιξε τα φορέματά [μου];» Και
τούλεγαν οι μαθητάδες του «Βλέπεις το πλήθος που
» σε στενοχωρεί και λες, πιος μ' άγγιξε;» Και κοί-
ταζε γύρω για να δει αυτή που τόκανε. Κι' η γυ-
ναίκα με φόβο και τρεμούλα, ξέροντας το τι της
έτυχε, ήρθε κι’ έπεσε μπροστά του, και τούπε όλη την
αλήθια. Κι' εκείνος της είπε «Κόρη μου, η πίστη
» σου σε γλύτωσε• σήρε στο καλό, και νάσαι γιατρε-
» μένη από το πάθος σου».
Κι' ενώ λαλούσε ακόμα, έρχουνται από τ' αρχι-
συναγώγου και λεν πως «Η κόρη σου πέθανε• τι βα-
» σανίζεις πια το δάσκαλο;» Κι' άκουσε κάπως ο
Ιησούς το λόγο που λαλούσαν, και λέει τ' αρχισυνα-
γώγου «Μη φοβάσαι, παρά πίστευε». Και δεν άφι-
σε κανέναν ναν τόνε συνοδέψει εξόν τον Πέτρο, και
τον Ιάκωβο, και τον Ιωάνη τον αδερφό του Ιακώ-
βου. Κι' έρχουνται στο σπίτι τ' αρχισυναγώγου, και
βλέπει ταραχή και πούκλαιγαν και ξεφωνούσαν τρο-
μερά. Και μπήκε μέσα και τους λέει «Τι φωνάζετε
» και κλαίτε; Το παιδί δεν πέθανε, παρά κοιμάται».
Και τον περγελούσαν. Κι' εκείνος έβγαλε όλους όξω,
και παίρνει τον πατέρα του παιδιού και τη μητέρα
κι’ όσους είτανε μαζί του, και μπαίνει μέσα εκεί πού-
ταν το κορίτσι. Και πιάνοντας του κοριτσιού το χέρι
της λέει « Ταλειθά κουμ », που ξηγημένο θα πει
« Κόρη μου — εσένα μιλώ — σήκω». Κι' αμέσως ση-
κώθη το κορίτσι και περπάταε• γιατί είτανε δώδεκα
χρονών. Και σάστισαν αμέσως σάστισμα μεγάλο. Και
τους πρόσταξε πολλά, να μην το μάθει αυτό κανείς.
Κι' είπε ναν της δώσουνε να φάει.
[6] 22. Και μίσεψε από κει και πηγαίνει στην πα-
τρίδα του, και τον ακολουθούν οι μαθητάδες του.
Και σαν ήρθε το σαββάτο, άρχισε και δίδασκε μέσα
στα συναγώγι. Και σάστιζαν οι πιο πολλοί ακούον-
τας και λέγανε «Από που σ' αυτόν αυτά; και πια η
» σοφία που του δόθηκε και τα θάματα που τέτια
» γίνουνται από τα χέρια του; Δεν είναι αυτός ο τε-
» χνίτης, ο γιος της Μαρίας, κι’ αδερφός του Ιακώ-
» βου κι’ Ιωσή κι’ Ιούδα και Σίμωνα; και δεν εί-
» ναι οι αδερφές του εδώ μαζί μας;» Κι' αγανα-
χτούσανε μαζί του. Κι' ο Ιησούς τους έλεγε πως
« Ατίμητος προφήτης δεν υπάρχει εξόνε στην πα-
» τρίδα του και στους δικούς του και στο σπίτι του».
Και δε μπορούσε να κάνει εκεί κανένα θάμα, παρά
λίγους αρρώστους πούβαλε απάνου τους τα χέρια και
τους γιάτρεψε. Κι' απόρησε με την απιστία τους.
23. Και γύριζε κύκλω τα χωριά διδάσκοντας.
Και προσκαλεί τους δώδεκα, κι’ άρχισε ναν τους
προβοδάει διο διο, και τους έδινε εξουσία ακάθαρτων
πνεμάτων. Και τους παράγγειλε τίποτα να μην πά-
ρουνε για το δρόμο παρά ραβδί μονάχα• όχι ψωμί,
όχι ταγάρι, όχι χαλκό για το ζουνάρι, μόνε σαντα-
λωμένοι, και να μη φορέσουνε διο ρούχα. Και τους
έλεγε «Όπου μπείτε σε κανένα σπίτι, εκεί μένετε
» ως που να μισέψτε. Κι' όπιος τόπος δε σας δεχτεί
» μήτ' ακούσει, σα βγαίνετε τινάξτε το το χώμα το
» κάτου από τα πόδια σας, έτσι για να φωτιστούν».
Και βγήκαν και κηρύξανε να μετανιώνουν, κι’ έβγα-
ζαν πολλά δαιμόνια, και με λάδι αλείφανε πολλούς
αρρώστους και τους γιάτρευαν.
- Κι' άκουσε ο βασιλέας Ηρώδης. Γιατί έγινε
γνωστό τ' όνομά του, κι’ έλεγαν πως ο Ιωάνης ο
βαφτιστής αναστήθηκε από τους νεκρούς και για
τούτο του δουλεύουν τα θάματα, κι’ άλλοι έλεγαν
πως ο Ηλίας είναι, κι’ άλλοι έλεγαν πως προφή-
της, σαν ένας από τους προφήτες. Και σαν τ' άκουσε
ο Ηρώδης, έλεγε «Εκείνος πούκοψα εγώ, ο Ιω-
» άνης, αυτός αναστήθηκε». Τι ο ίδιος ο Ηρώ-
δης έστειλε και σύλλαβε τον Ιωάνη και τόνε φυλά-
κισε, αφορμή η Ηρωδιάδα, η γυναίκα του Φιλίππου
τ' αδερφού του, γιατί την παντρεύτηκε. Γιατί έλεγε
ο Ιωάνης του Ηρώδη πως «Σου 'ναι αμποδισμένο
» νάχεις τη γυναίκα τ' αδερφού σου». Κι' η Ηρω-
διάδα του το κράταε μέσα της κι’ ήθελε ναν τόνε
σκοτώσει, και δε μπορούσε. Γιατί ο Ηρώδης φο-
βούνταν τον Ιωάνη• γνωρίζοντάς τον άνθρωπο ενά-
ρετο κι’ άγιο τον προστάτευε, και σαν τον άκουσε,
υπερβολικά απορούσε, και τ' άρεσκε ναν τον ακούει.
Και σαν έτυχε μια μέρα σκόλη, όταν ο Ηρώδης
στα γεννέθλια του έκανε τραπέζι των αρχόντων του
και χιλιάρχων και των πρώτων της Γαλιλαίας, και
μπήκε η κόρη του η Ηρωδιάδα και χόρεψε, άρεσε
στον Ηρώδη και στους καθισμένους μαζί του. Κι'
είπε ο βασιλέας στο κορίτσι «Ζήτησέ μου ό,τι θέλεις,
» και θα σ' το δώσω», και της ορκίστη πως «Ό,τι
» μου ζητήσεις, θα σ' το δώσω, ως στο μισό μου βασί-
» λειο». Και βγήκε κι’ είπε της μητέρας της «Τι να
» ζητήσω;» Κι' αυτή είπε «Το κεφάλι του Ιωάνη
» του βαφτιστή». Και πήγε αμέσως μέσα βιαστικά
στο βασιλέα, και το ζήτησε λέγοντας «Θέλω να μου
» δώκεις τώρα ευτύς σε δίσκο απάνου το κεφάλι του
» Ιωάνη του βαφτιστή». Κι' ο βασιλέας καταλυ-
πήθη, [όμως] για τους όρκους και τους προσκαλεσμέ-
νους δε θέλησε ναν της αρνηθεί. Κι' έστειλε ευτύς
ο βασιλέας κονταριστή και πρόσταξε να φέρει το
κεφάλι του. Και πήγε και τον έκοψε μέσα στη φυ-
λακή, κι’ έφερε το κεφάλι του σε δίσκο απάνου και
τόδωκε της κόρης, κι’ η κόρη τόδωκε της μητέρας
της. Και σαν τ' άκουσαν οι μαθητάδες του, πήγαν
και πήρανε το λείψανό του και το βάλανε σε τάφο.
- Και μαζεύουνται στον Ιησού κοντά οι από-
στόλοι, και τον πληροφορήσανε όλα όσα άκουσαν κι’
όσα δίδαξαν. Και τους λέει «Ελάτε εσείς μονάχοι
» χωριστά σ' έρημο μέρος και ξεκουραστήτε λίγο».
Γιατί είταν όσοι πηγαινόρχουνταν πολλοί, κι’ ούτε να
φάνε δεν ευκαιρούσαν. Και φύγανε με το καράβι σ' έ-
ρημο μέρος χωριστά. Και τους είδανε πού πήγαιναν,
και τους παρατήρησαν πολλοί. Και με τα πόδια απ'
όλες τις χώρες έτρεξαν εκεί σωρός, και τους πρόκαναν.
Και βγαίνοντας είδε πλήθος πολύ, και τους σπλαχνί-
στηκε γιατί είτανε σαν πρόβατα δίχως βοσκό, κι’ άρ-
χισε ναν τους διδάσκει πολλά. Κι' η ώρα πια σαν
πέρασε, πήγαν οι μαθητάδες του και τούλεγαν πως
« Το μέρος έρημο κι’ η ώρα πια πέρασε• σκόλασέ τους,
» για να πάνε στις τριγύρω εξοχές και στα χωριά και
» να ψωνίσουν τι να φάνε». Κι' εκείνος αποκρίθη και
τους είπε «Δώστε τους εσείς να φάνε». Και του λένε
« Να πάμε και ν' αγοράσουμε διακόσω δηναρίων ψω-
» μιά, και ναν τους δώσουμε να φάνε;» Κι' εκείνος
τους λέει «Πόσα ψωμιά έχετε; Πηγαίνετε κοιτάξτε».
Κι' αφού κοίταξαν του λένε «Πέντε, και διο ψάρια».
Και τους πρόσταξε ναν τους καθίσουν όλους παρέες
παρέες απάνου στα χλωρά χορτάρια. Και κάθησαν
κατεβατά κατεβατά, από εκατό κι’ από πενήντα.
Και πήρε τα πέντε τα ψωμιά και τα διο τα ψάρια,
και κοιτάζοντας ψηλά στον ουρανό τα βλόγησε, κι’ έ-
κοψε κομάτια τα ψωμιά και τάδινε στους μαθητάδες
του ναν τους τα βάλουνε μπροστά τους• και μοίρασε
τα διο τα ψάρια σ' όλους. Κι' έφαγαν όλοι και χορ-
τάσανε. Και σε κομάτια πήρανε δώδεκα κοφινιών
γιομίσματα, κι από τα ψάρια. Κι είταν όσοι φάγανε
τα ψωμιά ψυχές πέντε χιλιάδες.
- Κι' αμέσως έκανε τους μαθητάδες του να
μπούνε στο καράβι και να προχωρήσουν πριν αντίπερα
κατά τη Βηθσαϊδάν, ενόσω αυτός σκολνά το πλήθος.
Κι' αφού τους χωρίστηκε, πήγε στο βουνό να κάνει
προσευκή. Κι' άμα βράδιασε, είταν το καράβι στη
μέση της λίμνης κι’ εκείνος μοναχός του στην ξηρά.
Και σαν είδε τους πως τυραννιούνται λάμνοντας-
γιατί τους είτανε μπροστά ο άνεμος — , κατά την τέ-
ταρτη νυχτοφρουρά πάει κοντά τους περπατώντας
απάνου στη λίμνη, κι’ ήθελε ναν τους προσπεράσει.
Κι' εκείνοι όταν τον είδανε στη λίμνη απάνου που
περπάταε, νόμισαν πως είναι φάντασμα και φώναξαν
τι όλοι τον είδαν και ταράχτηκαν. Κι' εκείνος ευτύς
τους μίλησε και τους λέει «Θάρρος• εγώ είμαι, μη
» φοβάστε». Κι' ανέβηκε κοντά τους στο καράβι, και
κόπηκε ο άνεμος. Κι' υπερβολικά σαστίζανε μέσα τους•
γιατί δεν ένιωσαν τότες με τα ψωμιά, παρά η καρδιά
τους είταν πετρωμένη.
- Και περνώντας [τη λίμνη] πέρα ως στην ξηρά,
ήρθανε στη Γεννησαρέθ κι’ αράξανε. Και σα βγήκαν
από το καράβι, ευτύς τον αναγνώρισαν, κι’ έτρεξαν
τριγύρω σ' όλον τον τόπο εκείνο, κι’ άρχισαν απά-
νου στα κλινάρια να περιφέρουν τους αρρώστους όπου
ακούγανε πως βρίσκεται. Κι' όπου κι’ αν έμπαινε-
σε χωριά ή σε πολιτείες ή σ' εξοχές — απίθωναν μέσα
στην αγορά τους αρρώστους και τον παρακαλούσανε
ν' αγγίξουν καν την άκρη του ρούχου του, κι’ όσοι
τον αγγίξανε γλυτώσανε.
[7] 28. Και συνάζουνται κοντά του οι Φαρισαίοι και
μερικοί διαβασμένοι πούρθανε από τα Ιεροσόλυμα.
Κι' όταν είδανε μερικούς μαθητάδες του πως με χέ-
ρια ακάθαρτα, δηλαδή άνιφτα, τρων ψωμί (γιατί οι
Φαρισαίοι κι’ όλοι οι Ιουδαίοι, α με τη χούφτα δε
νίψουν τα χέρια, δεν τρώνε, φυλάγοντας τα πατρο-
παράδοτα• κι’ από την αγορά, α δε ραντιστούν, δεν
τρων κι’ έχει πολλά άλλα που παραλάβανε να φυ-
λάνε, πλυσίματα ποτηριών και λεβετιών και χαλκω-
μάτων), και τόνε ρωτούν οι Φαρισαίοι κι’ οι διαβασμέ-
νοι «Γιατί δεν παν οι μαθητάδες σου με τα πατρο-
» παράδοτα, παρά με χέρια ακάθαρτα τρων ψωμί;»
Κι' εκείνος τους είπε «Καλά προφήτεψε για σας τους
» υποκριτάδες ο Ησαΐας, όπως είναι γραμένο, πως
» Ο λαός αυτός με τα χείλη με τιμά, μα η καρδιά
» τους βρίσκεται μακριά από μένα. Και ψεύτικα με
» προσκυνούν, που οι διδαχές τους που διδάσκουν
» ανθρώπων είναι παραγγέλματα . Αφίνοντας την εν-
» τολή του Θεού φυλάτε των ανθρώπων τα πατροπα-
» ράδοτα». Και τους έλεγε «Ωραία παραβαίνετε την
» εντολή του Θεού για να φυλάτε τα πατροπαράδοτά
» σας. Τι ο Μωυσής είπε Τίμα τον πατέρα σου και
» τη μητέρα σου κι’ Όπιος κακολογεί πατέρα ή μη-
» τέρα να θανατώνεται . Εσείς όμως λέτε Αν άν-
» θρωπος πει του πατέρα ή της μητέρας Κορβάν (δη-
» λαδή χάρισμα) ό,τι σου χρωστώ , αφίνετε πια να
» μην κάνει τίποτα για τον πατέρα ή τη μητέρα,
» ακυρώνοντας το λόγο του Θεού με τα πατροπαρά-
» δοτά σας που παραδώκατε. Και σαν τέτια κάνετε
» πολλά». Και κράζοντας πάλι το πλήθος τους λέει
« Ακούτε με όλοι και μάθετε. Τίποτα όξω από τον
» άνθρωπο που μπαίνει μέσα του δεν τον ακαθαρτεί•
» μόνε όσα βγαίνουν από τον άνθρωπο, εκείνα ακα-
» θαρτούν τον άνθρωπο».
- Κι' άμα από το πλήθος μπήκε σπίτι, τόνε
ρωτούσαν οι μαθητάδες του την παραβολή. Και τους
λέει «Έτσι κι’ εσείς είστε δίχως νου; Δε νιώθετε
» πως απ' όξω ό,τι πηγαίνει μέσ' στον άνθρωπο δε
» μπορεί ναν τον ακαθαρτήσει, τι δεν πηγαίνει στην
» καρδιά του μέσα, παρά στην κοιλιά, κι’ όξω βγαί-
» νει στον κοπρώνα και παστρεύει κάθε ακαθαρσία;»
Κι' έλεγε πως «Ό,τι βγαίνει από τον άνθρωπο, εκείνο
» ακαθαρτεί τον άνθρωπο. Γιατί από μέσα απ' των
» ανθρώπων την καρδιά κινούν οι στοχασμοί οι κακοί,
» πορνιές, κλεψιές, φόνοι, μοιχείες, αχορταγιές, πο-
» νηριές, απάτη, παραλυσία, μάτι κακό, ασέβεια, περ-
» φάνια, αμιαλοσύνη• όλα αυτά τα κακά από μέσα
» βγαίνουνε κι’ ακαθαρτούν τον άνθρωπο».
- Κι' από κει σηκώθηκε και μίσεψε στα σύνορα
της Τύρος και Σιδώνας. Και μπήκε σ' ένα σπίτι, και
δεν ήθελε κανέναν ναν το μάθει, μα δεν κατόρθωσε
να κρυφτεί, μόνε άκουσε γι' αυτόν αμέσως μια γυναίκα
που το κορίτσι της τής είχε πνέμα ακάθαρτο, κι’ ήρθε
κι’ έπεσε στα πόδια του. Κι' είταν Ελληνίδα η γυ-
ναίκα, καταγωγής Συροφοινίκισσα. Και τον παρακα-
λούσε να βγάλει το δαιμόνιο από τη θυγατέρα της.
Και της έλεγε «Ας χορτάσουν πρώτα τα παιδιά• τι
» σωστό δεν είναι το να πάρεις το ψωμί των παιδιών
» και ναν το ρήξεις στα σκυλιά». Κι' αυτή αποκρίθη
και του λέει «Ναι, Κύριε, και τα σκυλιά κάτου από
» το τραπέζι τρων από τα ψίχουλα των παιδιών».
Και της είπε «Γι' αυτό το λόγο πήγαινε• βγήκε το
» δαιμόνιο από τη θυγατέρα σου». Και πήγε σπίτι
της, κι’ ηύρε το κορίτσι της πλαγιασμένο στο κλινάρι,
και το δαιμόνιο βγαλμένο.
- Και πάλι βγήκε από τα σύνορα της Τύρος,
και περνώντας τη Σιδώνα ήρθε στη λίμνη της Γαλι-
λαίας μέσα από τα σύνορα της Δεκάπολης. Και του
φέρνουνε κουφάλαλο, και τον παρακαλούνε να βάλει
απάνου του το χέρι. Και παίρνοντάς τον όξω από το
πλήθος χωριστά, τούβαλε τα δάχτυλα στ' αυτιά του,
κι’ έφτυσε κι’ άγγιξε τη γλώσσα του, και βλέποντας
ψηλά στον ουρανό στέναξε και του λέει « Εφφαθά ».
που θα πει «Άνοιξε». Κι' άνοιξαν οι ακουές του, και
του λύθη ο γλωσσοδέτης του και μιλούσε σωστά. Και
τους σύστησε να μην το πουν κανενός• όμως όσο τους
σύστηνε, αυτοί πιο περισσότερο κήρυχναν. Κι' υπερ-
βολικά σάστιζαν και λέγανε «Λαμπρά όλα τάκανε•
» ως και τους κουφούς κάνει ν' ακούνε κι’ άλαλους να
» λαλούν».
- Εκείνες τις μέρες, όντας πάλι πολύ πλήθος [8]
και μην έχοντας τι να φάνε, φώναξε τους μαθητάδες
του και τους λέει «Σπλαχνίζουμαι το πλήθος, γιατί
» τρεις μέρες δε σαλεύουν από δω και δεν έχουν τι
» να φαν. Κι' αν τους στείλω νηστικούς σπίτι τους,
» θα λιώσουνε στο δρόμο, και μερικοί τους είναι από
» μακριά». Και τ' αποκρίθηκαν οι μαθητάδες του
πως «Πού θα μπορέσει εδώ κανείς ναν τους χορ-
» τάσει αυτούς ψωμί στην ερημιά;» Και τους ρω-
τούσε «Πόσα ψωμιά έχετε;» Κι' εκείνοι είπαν
« Εφτά». Και προστάζει το πλήθος να καθήσουν
κατά γης, και πήρε τα εφτά ψωμιά, κι’ αφού δοξο-
λόγησε έκοψε κομάτια κι’ έδινε στους μαθητάδες του
ναν τα προσφέρουν, και τα πρόσφεραν στο πλήθος.
Κι' είχανε μερικά ψαράκια• κι’ αφού τα βλόγησε, εί-
πε κι’ αυτά ναν τα προσφέρουν. Κι' έφαγαν και χορ-
τάσανε, και πήραν περισσέματα, εφτά καλαθιών κο-
μάτια. Κι' είταν ως τέσσερεις χιλιάδες. Και τους
σκόλασε.
- Κι' αμέσως μπήκε αυτός στο καράβι με τους
μαθητάδες του κι’ ήρθε στα μέρη της Δαλμανουνθά.
Και βγήκαν οι Φαρισαίοι κι’ αρχίσανε μαζί του να
συζητούν, ζητώντας του σημάδι από τον ουρανό, δο-
κιμάζοντάς τον. Κι' αναστέναξε μέσα στο πνέμα του
και λέει «Τι γυρεύει η φύτρα αυτή σημάδι; Αλη-
» θινά λέω, σημάδι αυτής της φύτρας δε θαν της
» δοθεί». 34. Κι' αφίνοντάς τους μπήκε πάλι [στο
καράβι] κι’ έφυγε αντικρύ.
Και ξέχασαν να πάρουνε ψωμιά• κι’ εξόν ένα, ψωμί
δεν είχανε μαζί τους μέσα στο καράβι. Και τους σύ-
στηνε κι’ έλεγε «Κοιτάτε, προσέχετε από το ζυμάρι
» των Φαρισαίων κι’ από το ζυμάρι του Ηρώδη».
Και συλλογίζουνταν ανάμεσό τους «Γιατί δεν έχουμε
» ψωμί». Και κατάλαβε και τους λέει «Τι συλλο-
» γιέστε πως δεν έχετε ψωμιά; Δε νογάτε ακόμα μή-
» τε νιώθετε; Πετρωμένη σάς είναι η καρδιά; Μάτια
» έχετε, και δε βλέπετε; κι’ αυτιά έχετε, και δεν
» ακούτε; Και δε θυμάστε ότα μοίρασα τα πέντε ψω-
» μιά στις πέντε χιλιάδες, πόσα κοφίνια πήρατε γιο-
» μισμένα με κομάτια;» Του λένε «Δώδεκα». «Ό-
» ταν τα εφτά στις τέσσερεις χιλιάδες, πόσων καλα-
» θιών γιομίσματα πήρατε κομάτια»; Και του λεν
» Εφτά». Και τους έλεγε «Πώς δε νογάτε;»
- Κι' έρχουνται στη Βηθσαϊδάν, και του φέρ-
νουν τυφλό και τον παρακαλούνε ναν τον αγγίξει.
Κι' έπιασε από το χέρι τον τυφλό και τον έβγαλε όξω
από το χωριό, κι’ αφού τούφτυσε στα μάτια, έβαλε
απάνου του τα χέρια και τόνε ρωτούσε «Α βλέπεις
» τίποτα». Και κοίταξε κι’ έλεγε «Βλέπω τους αν-
» θρώπους, γιατί σα δέντρα βλέπω κάπιους που περ-
» πατούν». Έπειτα έβαλε πάλι τα χέρια απάνου στα
μάτια του. και [τότες] είδε κι’ έγινε καλά κι’ έβλεπε
ξάστερα τα πάντα. Και τον έστειλε σπίτι του λέγον-
τας «Μήτε στο χωριό να μη μπεις».
- Και βγήκε ο Ιησούς κι’ οι μαθητάδες του στα
χωριά της Καισαρείας του Φιλίππου. Και στο δρόμο
ρωτούσε τους μαθητάδες του και τους έλεγε «Πιος
» λεν οι ανθρώποι πως είμαι;» Κι' εκείνοι τούπανε
λέγοντας πως ο Ιωάνης ο βαφτιστής, κι’ άλλοι ο
Ηλίας, κι’ άλλοι πως ένας από τους προφήτες. Κι'
αυτός τους ρωτούσε «Κι' εσείς πιος λέτε πως είμαι;»
Αποκρίθη ο Πέτρος και του λέει «Εσύ 'σαι ο Χρι-
» στός». Και τους πρόσταξε να μη μιλούνε γι' αυτόν
κανενός. Κι' άρχισε ναν τους ξηγά πως πρέπει πολλά
να πάθει ο γιος τ' ανθρώπου, και ν' αποκηρυχτεί από
τους δημογερόντους και πρωτοπαπάδες και διαβα-
σμένους, και να θανατωθεί και τρεις μέρες κατόπι
ν' αναστηθεί. Κι' ανοιχτά μιλούσε το λόγο. Και τον
πήρε ο Πέτρος κι’ άρχισε ναν τόνε μαλώνει• κι’ εκεί-
νος γύρισε κι’ είδε τους μαθητάδες του, και μάλωσε
τον Πέτρο και λέει «Πήγαινε πίσω μου, Σατανά,
» γιατί δε συλλογιέσαι το Θεό, μόνε τους ανθρώπους».
Και κράζοντας το πλήθος μαζί με τους μαθητάδες
του τους είπε «Αν κανείς θέλει νάρθει πίσω μου, ας
» απαρνηθεί τον εαυτό του, κι’ ας σηκώσει το σταυρό
» του κι’ ας μ' ακολουθά. Γιατί όπιος θέλει να γλυ-
» τώσει τη ζωή του, θαν τη χάσει• μα όπιος για μένα
» χάσει τη ζωή του και για το καλό το μήνημα, θαν
» τη σώσει. Γιατί τι τ' όφελος στον άνθρωπο αν κερ-
» δίσει ολόκληρο τον κόσμο και τη ζωή του τη ζη-
» μιωθεί; Γιατί τι θα δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα
» της ζωής του; Γιατί όπιος με ντραπεί, [καθώς] και
» τα λόγια μου, μέσα σ' αυτή τη φύτρα την παρά-
» λυτη κι’ αμαρτωλή, κι’ ο γιος τ' ανθρώπου θαν τόνε
» ντραπεί όταν έρθει μέσα στη δόξα του πατέρα του [9]
» μαζί με τους άγιους τους αγγέλους». Και τους
έλεγε «Αληθινά σας λέω, πως στέκουν εδώ μερικοί
» που δε θα δοκιμάσουνε θάνατο ως που να δουν τη
» βασιλεία του Θεού με δύναμη φτασμένη».
- Κι' έξη μέρες κατόπι παίρνει ο Ιησούς τον Πέ-
τρο και τον Ιάκωβο και τον Ιωάνη και τους ανεβάζει
σε βουνό αψηλό ξεχωριστά μονάχους. Και μεταμορ-
φώθηκε μπροστά τους, κι’ έγιναν τα φορέματά του
αστραφτερά, άσπρα υπερβολικά σαν που λευκαντής
στη γη δε μπορεί τόσο να λευκάνει. Και τους φανε-
ρώθηκε ο Ηλίας με το Μωυσή, και μιλούσανε μαζί
με τον Ιησού. Κι' αποκρίθη ο Πέτρος και λέει του
Ιησού «Ραββεί, καλά 'ναι εδώ να μείνουμε• κι’ ας
» στήσουμε τρεις καλύβες, μια για σένα, και του Μωυ-
» σή μια, και μια για τον Ηλία». Γιατί δεν ήξερε
τι ν' αποκριθεί, γιατί κατατρόμαξαν. Κι' ήρθε σύν-
νεφο και τους σκέπασε, και βγήκε από το σύννεφο
φωνή «Αυτός είναι ο γιος μου ο αγαπητός. Ακούτε
» τον». Κι' άξαφνα κοιτάζοντας γύρω δεν είδαν πια
μαζί τους κανέναν εξόν τον Ιησού μονάχο.
Κι' ενώ κατέβαιναν το βουνό, τους σύστησε να μη
δηγηθούν κανενός όσα είδαν παρ' αφού αναστηθεί ο
γιος τ' ανθρώπου από τους νεκρούς. Και φύλαξαν το
λόγο, συζητώντας μεταξύ τους τι 'ναι το ν' αναστηθεί
από τους νεκρούς. Και τόνε ρωτούσαν κι’ έλεγαν «Τι
» λένε οι διαβασμένοι πως ο Ηλίας πρώτα ανάγκη
» ναρθεί;» Κι' εκείνος τους είπε «Ναι, ο Ηλίας έρ-
» χεται πρώτα και ξαναδιορθώνει τα πάντα• και τό-
» τες πώς είναι γραμένο για το γιο τ' ανθρώπου να
» πάθει πολλά και να ξευτελιστεί; Όμως σας λέω
» πως κι’ ήρθε ο Ηλίας και του κάνανε όσα θέλησαν.
» καθώς γι' αυτόν είναι γραμένο».
Κι' όταν πήγανε στους μαθητάδες, είδαν πλήθος
πολύ τριγύρω τους, και διαβασμένους που συζητούσανε
μαζί τους. Κι' ευτύς όλο το πλήθος, όταν τον είδανε,
σάστισαν, και τρέχανε σωρός και τόνε χαιρετούσαν.
Και τους ρώτησε «Τι συζητάτε μαζί τους;» Κι' απο-
κρίθηκε ένας από το πλήθος «Δάσκαλε, σούφερα το
» γιο μου πούχει πνέμα άλαλο• κι’ όπου τον πιάσει
» τόνε ρήχνει κάτου, κι’ αφρίζει και τρίζει τα δόντια
» του και μένει ξερός• κι’ είπα στους μαθητάδες σου
» ναν το βγάλουν και δεν κατόρθωσαν». Κι' εκείνος
αποκρίθη και τους λέει «Ω γενεά άπιστη, ως πότε θα
» μένω μαζί σας; ως πότε θα σας υποφέρω; Φέρτε
» τον σ' εμένα». Και του τον έφεραν. Και σαν τον
είδε το πνέμα, αμέσως τόνε σπάραξε, κι’ έπεσε κατά
γης και κυλιούνταν αφρίζοντας. Και ρώτησε τον πα-
τέρα του «Από πότε τόπαθε;» Κι' εκείνος είπε «Από
» παιδί. Και πολλές φορές και σε φωτιά τον έρρηξε
» και σε νερό για ναν τον αφανίσει. Μα αν ίσως μπο-
» ρείς, σπλαχνίσου μας και βόηθησέ μας». Κι' ο Ιη-
σούς τούπε το «Α μπορείς [να πιστέψεις], όλα δυνατά
» στον πιστό». Αμέσως έκραξε ο πατέρας του παιδιού
κι’ έλεγε «Πιστεύω, κύριε• βόηθα με να μην απιστώ».
Και βλέποντας ο Ιησούς πως τρέχει σωρός ο κόσμος,
πρόσταξε το πνέμα τ' ακάθαρτο λέγοντάς του «Εσύ
» το πνέμα τ' άλαλο και κουφό, εγώ σε προστάζω•
» έβγα από μέσα του και μην έμπεις πια». Κι' αφού
φώναξε και τον κατασπάραξε, βγήκε, κι’ έγινε [το
παιδί] σα νεκρός, τόσο πούλεγαν οι περισσότεροι πως
πέθανε. Κι' ο Ιησούς έπιασε το χέρι του και τόνε σή-
κωσε. Και στάθηκε όρθιος.
- Και σαν ήρθε σπίτι, τόνε ρωτούσανε χώρια οι
μαθητάδες του «Γιατί εμείς δεν κατορθώσαμε ναν το
» βγάλουμε;» Και τους είπε «Τέτιο είδος με τίποτα
» δε βγαίνει παρά με προσευκή».
- Και βγαίνοντας από κει, προχωρούσανε μέσα
από τη Γαλιλαία, και δεν ήθελε ναν το ξέρει κανείς•
γιατί ξηγούσε των μαθητάδων του κι’ έλεγε, πως το
γιο τ' ανθρώπου τον παραδίνουνε σε χέρια ανθρώπων
και θαν τόνε θανατώσουν• κι’ αφού θανατωθεί, σε
τρεις μέρες θ' αναστηθεί. Κι' αυτοί δεν ένιωθαν το
λόγο, και φοβούντανε ναν τόνε ρωτήσουν.
- Κι' ήρθανε στην Καφαρναούμ. Και σαν έφτασε
στο σπίτι τους ρωτούσε «Τι λογαριάζατε στο δρό-
» μο;» Κι' εκείνοι σώπαιναν, τι μεταξύ τους συζη-
τήσανε στο δρόμο πιος ο μεγαλύτερος. Και κάθησε
και φώναξε τους δώδεκα και τους λέει «Όπιος θέλει
» να γίνει πρώτος, ας γίνει απ' όλους τελευταίος και
» σ' όλους δούλος». Και παίρνοντας ένα παιδάκι τό-
στησε στη μέση τους, κι’ αφού τ' αγκάλιασε τους είπε
« Όπιος δεχτεί τέτιο παιδάκι στ' όνομά μου, εμένα
« δέχεται• κι’ όπιος εμένα δέχεται, δε δέχεται εμένα
» παρά το στάλτη μου». Τούπε ο Ιωάνης «Δάσκα-
» λε, είδαμε έναν που με τ' όνομά σου έβγαζε δαιμό-
» νια, και δεν τον αφίναμε, γιατί δεν πήγαινε μαζί
» μας». Κι' ο Ιησούς είπε «Αφίστε τον, γιατί κα-
» νείς που κάνει θάμα στ' όνομά μου. δε θα μπορεί
» ταχιά να με κακολογήσει• γιατί όπιος δε μας είναι
» αντίθετος, μας είναι μαζί μας. Γιατί όπιος σας πο-
» τίσει ποτήρι νερό, τάχα γιατί 'στε του Χριστού,
» αληθινά σας λέω πως δε θα χάσει την πλερωμή
» του. Κι' όπιος πειράξει κανέναν από τους μικρούς
» αυτούς που με πιστεύουν, πιο καλύτερά του α με
» τρανή μυλόπετρα τριγύρω στο λαιμό τον έρρηξαν
» στη θάλασσα. Κι' αν το χέρι σου σού φέρνει πειρα-
» σμό, κόψ' το• καλύτερά σου νάμπεις στη ζωή κουλός,
» παρά τα διο χέρια νάχεις και να πας στη γέεννα,
» στη φωτιά την άσβυστη. Κι' αν το πόδι σου σού
» φέρνει πειρασμό, κόψ' το• καλύτερά σου νάμπεις στη
» ζωή κουτσός, παρά νάχεις τα διο πόδια και να
» πεταχτείς στη γέεννα. Κι' αν το μάτι σου σού φέρ-
» νει πειρασμό, βγάλ' το• καλύτερά σου μ' ένα μάτι
» νάμπεις στου Θεού τη βασιλεία, παρά διο μάτια
» νάχεις και να πεταχτείς στη γέεννα, όπου το σκου-
» λήκι τους δεν παύει κι’ η φωτιά δε σβύνει. Γιατί ο
» καθένας με φωτιά θ' αλατιστεί. Καλό τ' αλάτι• μα
» αν τ' αλάτι γίνει ανάλατο, με τι θενάν τ' αρτύστε;
» Έχετε μέσα σας αλάτι, κι’ ειρήνη μεταξύ σας».
- Κι' από κει σηκώθηκε και πάει στα σύνορα της [10]
Ιουδαίας πέρα από τον Ιορδάνη, και πηγαίνουνε σω-
ρός πάλι πλήθη κοντά του, κι’ όπως συνείθιζε τους
δίδασκε ξανά. Και πήγανε Φαρισαίοι και τόνε ρωτού-
σαν «Α μπορεί άντρας να χωρίσει γυναίκα», δοκι-
μάζοντάς τον. Κι' εκείνος αποκρίθη και τους είπε «Τι
» σας πρόσταξε ο Μωυσής;» Κι' αυτοί είπαν «Αφί-
» νει ο Μωυσής να γράψεις χωρισοχάρτι και ναν τη
» χωρίσεις». Κι' ο Ιησούς τους είπε «Σύφωνα με τη
» σκληροκαρδιά σας σάς έγραψε αυτή την εντολή•
» όμως από την αρχή της πλάσης ασερνικό και θηλυ-
» κό τους έκανε [ο Θεός]. _ Γι' αυτό θα παραιτήσει ο
» άνθρωπος πατέρα και μητέρα και θα γίνουν οι διο
» μια σάρκα. Έτσι δεν είναι πια διο παρά μια σάρκα.
» Ό,τι λοιπόν ζευγάρωσε ο Θεός, ας μη χωρίζει ο
» άνθρωπος». Και στο σπίτι πάλι τόνε ρωτούσαν
οι μαθητάδες του. Και τους λέει «Όπιος χωρίσει τη
» γυναίκα του κι’ άλλη παντρευτεί, τη μοιχεύει• κι’ αν
» αυτή χωρίσει τον άντρα της κι’ άλλον παντρευτεί,
» μοιχεύεται».
Και του φέρανε μερικά παιδάκια για ναν τους βά-
λει τα χέρια του απάνου• κι’ οι μαθητάδες τούς μά-
λωναν. Και σαν τόδε ο Ιησούς, αγανάχτησε και τους
είπε «Αφίστε τα παιδάκια κι’ ας έρχουνται κοντά
» μου, μην τ' αμποδίζετε• γιατί των τέτιων είναι η
» βασιλεία του Θεού. Αλήθια σας λέω, όπιος δε δεχτεί
» τη βασιλεία του Θεού σαν παιδάκι, δε θα μπει μέ-
» σα». Κι' αφού τ' αγκάλιασε, τους έβαλε τα χέρια
του απάνου και τα πολυβλογούσε
- Κι' ό,τι έβγαινε ταξίδι, έτρεξε ένας κοντά
του, και γονατίζοντας μπροστά του τόνε ρώταε «Κα-
» λέ μου δάσκαλε, τι να κάνω για να κληρονομήσω
» ζωή παντοτινή;» Κι' ο Ιησούς του είπε «Γιατί με
» λες καλόν; Κανείς καλός, εξόν ένας, ο Θεός. Τις
» εντολές τις ξέρεις. _ Μη σκοτώνεις, μη μοιχεύεις, μην
» κλέβεις, μην ψευτομαρτυράς, μην κατακρατείς, τίμα
» τον πατέρα σου και τη μητέρα». Κι' εκείνος τούπε
« Δάσκαλε, όλα αυτά τα φύλαξα από νέος». Κι' ο
Ιησούς τον κοίταξε, και τόνε συμπάθησε και τούπε
« Ένα σου λείπει. Πήγαινε, όσα έχεις πούλησ' τα και
» δώσ' τα σε φτωχούς — και θα θησαυρίσεις στον ου-
» ρανό — κι’ έλα ακολούθα με». Κι' εκείνος σκυθρώ-
πασε με το λόγο κι’ έφυγε λυπημένος• γιατί είχε πλού-
τη πολλά. Κι' ο Ιησούς κοίταξε γύρω και λέει στους
μαθητάδες του πως «Δύσκολα θα μπουν οι πλούσιοι
» στη βασιλεία του Θεού». Κι' οι μαθητάδες του
απορούσανε με τα λόγια του. Κι' ο Ιησούς αποκρίθη
πάλι και τους λέει «Παιδιά μου» πως «δύσκολο να
» μπεις στη βασιλεία του Θεού. Ευκολώτερα περνά
» γκαμήλα από βελόνας μάτι παρ' ό,τι μπαίνει πλού-
» σιος στη βασιλεία του Θεού». Κι' εκείνοι πιο πολύ
σαστίζανε και τούλεγαν «Και πιος μπορεί να σωθεί;»
Τους κοίταξε ο Ιησούς και λέει «Με τους ανθρώπους
» αδύνατο, όμως όχι με το Θεό• γιατί τα πάντα δυ-
» νατά με το Θεό». Άρχισε ο Πέτρος και τούλεγε
« Νά, εμείς αφήκαμε τα πάντα και σ' ακολουθήσαμε».
Είπε ο Ιησούς «Αληθινά σας λέω, κανένας δεν
» αφήκε σπίτι ή αδερφούς ή αδερφές ή μητέρα ή πα-
» τέρα ή παιδιά ή χωράφια για μένα και για το καλό
» το μήνημα, και να μη λάβει εκατοντάδιπλα τώρα
» σ' ετούτον τον καιρό — σπίτια κι’ αδερφούς κι’ αδερ-
» φές και μητέρες και παιδιά και χωράφια μαζί με
» καταδρομές — , και στον αιώνα πούρχεται ζωή παν-
» τοτινή. Και πολλοί θα γίνουν πρώτοι τελευταίοι,
» κι’ οι τελευταίοι πρώτοι».
Κι' είχαν πάρει το δρόμο κι’ ανεβαίνανε στα Ιερο-
σόλυμα — κι’ ο Ιησούς προχωρούσε ομπρός — και τους
είχε ζάλη, και φοβισμένοι ακολουθούσαν οι λοιποί.
Και παίρνοντας πάλι τους δώδεκα άρχισε και τους
έλεγε τα όσα είτανε να πάθει• πως «Νά ανεβαίνουμε
» στα Ιεροσόλυμα, κι’ ο γιος τ' ανθρώπου θα παρα-
» δοθεί στους πρωτοπαπάδες και στους διαβασμένους,
» και θαν τον καταδικάσουνε σε θάνατο, και θαν τον
» παραδώκουνε στους εθνικούς, και θαν τον περιπαί-
» ξουνε και φτύσουν και βουρδουλίσουν και σκοτώσουν,
» και τρεις μέρες κατόπι θ' αναστηθεί».
Και πηγαίνουν ο Ιάκωβος κι’ ο Ιωάνης, οι διο οι
γιοι του Ζεβεδαίου, και του λένε «Δάσκαλε, θέλουμε
» ό,τι σου ζητήσουμε να μας κάνεις». Κι' εκείνος τους
είπε «Τι θέτε να σας κάνω;» Κι' εκείνοι τούπανε
« Δώσ' μας να καθήσουμε ένας δεξιά κι’ ένας αριστερά
» σου μέσα στη δόξα σου». Κι' ο Ιησούς τους είπε
» Δεν ξέρετε τι ζητάτε. Μπορείτε να πιείτε το ποτήρι
» που πίνω εγώ, ή το βάφτισμα που εγώ βαφτίζουμαι
» να βαφτιστήτε;» Κι' εκείνοι τούπανε «Μπορούμε».
Κ' ο Ιησούς τους είπε «Το ποτήρι εγώ που πίνω θαν
» το πιείτε, και το βάφτισμα που εγώ βαφτίζουμαι
» θα βαφτιστήτε• μα το να καθήστε δεξιά ή αριστερά
» μου δεν είναι στο χέρι μου να δώκω εξόνε σ' όσους
» ορίστηκε». Και σαν τ' άκουσαν οι δέκα, άρχισαν κι’
αγανακτούσανε για τον Ιάκωβο και τον Ιωάνη. Κι'
ο Ιησούς τους έκραξε και τους λέει «Ξέρετε πως όσοι
» τάχα είναι αρχηγοί των εθνικών τους ορίζουν, κι’ οι
» μεγάλοι τους τούς ξουσιάζουν. Όχι όμως έτσι μ' ε-
» σάς• μόνε όπιος θέλει μεγάλος σας να γίνει, ας γίνει
» δούλος σας• κι’ όπιος θέλει πρώτος σας να γίνει, ας
» γίνει σ' όλους σκλάβος. Γιατί κι’ ο γιος τ' ανθρώπου
» δεν ήρθε ναν τόνε δουλέψουν, μόνε να δουλέψει και
» να δώκει τη ζωή του ξαγορά πολλών».
- Κι' έρχουνται στην Ιερειχώ. Κι' ενώ έβγαινε
από την Ιερειχώ, [καθώς] κι’ οι μαθητάδες του και
πλήθος αρκετό, ο γιος του Τιμαίου (ο Βαρτίμαιος),
τυφλός ζητιάνος, κάθουνταν κοντά στο δρόμο• και σαν
άκουσε πως ο Ιησούς είναι ο Ναζαρηνός, άρχισε να
φωνάζει και να λέει «Γιε του Δαυείδ Ιησού, σπλα-
» χνίσου με». Και τόνε μάλωναν πολλοί να σωπάσει.
Μα εκείνος πολύ περισσότερο φώναζε «Γιε του Δαυείδ,
» σπλαχνίσου με». Κι' ο Ιησούς στάθηκε κι’ είπε
« Κράξτε τον». Και κράζουν τον τυφλό και του λένε
« Θάρρος, σήκω, σε κράζει». Κι' εκείνος πετώντας
πέρα το ρούχο του, πήδησε απάνου και πήγε στον
Ιησού. Κι' ο Ιησούς τ' απάντησε κι’ είπε «Τι θέλεις
» να σου κάνω;» Κι' ο τυφλός του είπε «Ραββεί μου,
» να βρω το φως μου». Κι' ο Ιησούς του είπε «Πή-
» γαινε, η πίστη σου σε γλύτωσε». Κι' αμέσως βρήκε
το φως του, και τον ακολούθησε στο ταξίδι.
- Κι' ό,τι φτάνουνε στα Ιεροσόλυμα. στη Βηδ-[11]
φαγή και Βηθανία, κοντά στο Ελιοβούνι, στέλνει διο
του μαθητάδες και τους λέει «Πηγαίνετε στο χωριό
» τ' αντίκρυ σας• κι’ αμέσως ό,τι μπαίνετε θα βρείτε
» ονάρι δεμένο π' άνθρωπος κανείς ακόμα δεν κάθησε•
» λύστε το και φέρτε το. Κι' αν κανείς σας πει Αυτό
» γιατί το κάνετε, ναν του πείτε Ο αφέντης το
» χρειάζεται, κι’ ευτύς το στέλνει πίσω εδώ». Και
πήγαν και βρήκαν ονάρι δεμένο στη μπασιά κοντά-
όξω, στο δρόμο απάνου — και το λύνουν. Και μερικοί
από τους εκεί τους λέγανε «Τι κάνετε που λύνετε
» τ' ονάρι;» Κι' αυτοί τους είπαν όπως είπε ο Ιη-
σούς, και τους άφισαν. Και φέρνουνε τ' ονάρι στον
Ιησού, και βάζουνε στ' ονάρι απάνου τα φορέματά
τους κι’ έκατσε. Και πολλοί έστρωσαν τα δικά τους
φορέματα στο δρόμο, κι’ άλλοι φυλλώματα πούκοψαν
από τους κάμπους, κι’ όσοι πήγαιναν ομπρός του κι’
οι κατόπι φώναζαν «Ωσαννά. Βλογητός αυτός που
» φτάνει στ' όνομα του Κυρίου. Βλογημένη η βασι-
» λεία που φτάνει του πατέρα μας Δαυείδ. Ωσαννά
» στα ύψιστα». Και μπήκε στα Ιεροσόλυμα στο ναό•
κι’ αφού ξέτασε τα πάντα, όντας πια βράδυ, βγήκε
στη Βηθανία μαζί με τους δώδεκα.
- Και την κατοπινή τη μέρα, σα βγήκαν από τη
Βηθανία, πείνασε, κι’ από πέρα βλέποντας συκιά με
φύλλα, πήγε μήπως τάχα βρει τίποτα, και σαν έφτασε
κοντά της δε βρήκε τίποτα παρά φύλλα• γιατί ο και-
ρός δεν είτανε των σύκων. Κι' αποκρίθη και της είπε
« Κανένας στον αιώνα πια από σένα να μη φάει καρ-
» πό». Κι' οι μαθητάδες του ακούγανε.
Κι' έρχουνται στα Ιεροσόλυμα. Και σα μπήκε στο
ναό, άρχισε να βγάζει όξω όσους αγοροπουλούσαν
μέσα στο ναό, κι’ αναποδογύρισε τα τραπέζια των
σαράφηδων και τους πάγκους των περιστεράδων, και
δεν άφινε να κουβαλεί πράμα κανείς μέσ' από το ναό.
Και δίδασκε κι’ έλεγε «Δεν είναι γραμένο πως Τον
» οίκο μου οίκο προσευχής θαν τον κράξουνε για όλα
» τα έθνη ; Μα εσείς τον κάνατε κλεφτοσπηλιά». Κι'
άκουσαν οι πρωτοπαπάδες κι’ οι διαβασμένοι και γύ-
ρευαν πώς ναν τον καταστρέψουνε• γιατί τόνε φοβούν-
ταν, τι με τη διδαχή του σάστιζε όλος ο λαός. Και
σα βράδιασε, βγαίνανε όξω από τη χώρα.
- Και περνώντας το πρωί, είδαν τη συκιά ξερή
σύρριζα. Κι' ο Πέτρος θυμήθηκε και του λέει «Ραβ-
» βεί, κοίτα• η συκιά που καταράστηκες ξεράθηκε».
Κι' αποκρίθηκε ο Ιησούς και τους λέει «Έχετε πί-
» στη στο Θεό. Αληθινά σας λέω, πως όπιος πει εκεί-
» νου εκεί του βουνού Σήκω και πέσε στο γιαλό, και
» δεν κοντοσταθεί μέσ' στην καρδιά του, μόνε ό,τι λέει
» πιστέψει το πως γίνεται, θαν του γενεί. Για τούτο
» σας λέω• όλα όσα γυρεύετε στην προσευκή σας πι-
» στεύετε πως τα λάβατε, και θα σας γίνουν. Και σα
» στέκετε και προσεύκεστε, συχωρνάτε αν έχετε με
» κανέναν τίποτα, για να συχωρέσει τα φταιξίματά
» σας κι’ ο πατέρας σας πούναι στα ουράνια».
Κι' έρχουνται πάλι στα Ιεροσόλυμα. Κι' ενώ περ-
πάταε μέσα στο ναό, παν οι πρωτοπαπάδες κι’ οι δια-
βασμένοι κι οι δημογερόντοι και τούλεγαν «Με πια
» εξουσία κάνεις αυτά; ή πιος σούδωκε αυτή την εξου-
» σία, να κάνεις αυτά;» Κι' ο Ιησούς τους είπε «Θα
» σας ρωτήσω ένα λόγο κι’ αποκριθείτε μου, και θα
» σας πω αυτά με πια εξουσία τα κάνω. Το βάφτι-
» σμα του Ιωάνη από τον ουρανό είταν ή από ανθρώ-
» πους; Αποκριθείτε μου». Και μεταξύ τους συλλο-
γιούνταν κι’ έλεγαν «Αν πούμε από τον ουρανό, θα
» πει γιατί λοιπόν δεν τον πιστέψατε; Μα να πούμε
» από ανθρώπους», φοβούνταν το λαό, γιατί είχαν
όλοι τον Ιωάνη πως είταν αληθινά προφήτης. Κι' α-
πάντησαν του Ιησού και λένε «Δεν το ξέρουμε».
Κι' ο Ιησούς τους λέει «Μήτε κι’ εγώ δε σας λέω με
» πια εξουσία κάνω αυτά».
Κι' άρχισε και τους μιλούσε με παραβολές. «Ένας[12]
» άνθρωπος φύτεψε αμπέλι, και τούβαλε τριγύρω φρά-
» χτη κι’ έσκαψε από κάτου ληνό κι’ έχτισε [από πά-
» νου] πύργο, και το νοίκιασε σε γεωργούς και μίσεψε.
» Κι' έστειλε στους γεωργούς σαν ήρθε η ώρα σκλάβο
» για να πάρει από τους γεωργούς μέρος τ' αμπελό-
» καρπου. Κι' εκείνοι πιάνοντάς τον τόνε δείρανε και
» τόνε στείλανε εύκαιρο. Και ξανά τους έστειλε άλλο
» σκλάβο, και τούσπασαν κι’ εκείνου το κεφάλι και
» τόνε ντρόπιασαν. Κι' έστειλε άλλον, και τον έσφαξαν
» κι’ εκείνον, και πολλούς άλλους, άλλους δαίρνοντας
» κι’ άλλους σκοτώνοντας. Είχε ένα γιο του ακόμα
» αγαπημένο• τον έστειλε τους τελευταίο λέγοντας
» πως Θα σεβαστούν το γιο μου. Όμως εκείνοι οι γεωρ-
» γοί μεταξύ τους είπαν πως Αυτός είναι ο κληρονό-
» μος• ελάτε ας τον σκοτώσουμε, και δική μας θάναι
» η κληρονομιά. Και πιάνοντάς τον τόνε σκότωσαν
» και τον πετάξανε όξω από τ' αμπέλι. Τι θα κάνει ο
» νοικοκύρης τ' αμπελιού; Θάρθει και θα ξολοθρέψει
» τους γεωργούς, και τ' αμπέλι θα νοικιάσει σ' άλλους.
» Μηδ' αυτή τη γραφή δεν τη διαβάσατε Πέτρα
» π' απόρριψαν οι χτίστες έγινε αγκωνάρι• από τον
» Κύριο έγινε κι’ είναι θαμαστή στα μάτια μας; »
Και ζητούσανε ναν τον πιάσουν — και φοβήθηκαν το
λαό — γιατί ένιωσαν πως γι' αυτούς την είπε την παρα-
βολή. Και τον αφήκαν κι’ έφυγαν.
- Και του στέλνουνε μερικούς Φαρισαίους κι’ Η-
ρωδιανούς για ναν τον παγιδέψουνε με λόγια. Κι'
ήρθαν και του λένε «Δάσκαλε, ξέρουμε πως είσαι
» αληθινός, και δε σε μέλει τίποτα, τι δεν κοιτάς
» ανθρώπους παρά με την αλήθια διδάσκεις το λόγο
» του Θεού. Έχουμε άδια να δώσουμε του Καίσαρα
» φόρο ή όχι; να δώσουμε ή να μη δώσουμε;» Κι'
εκείνος ένιωσε την πονηριά τους και τους είπε «Τι με
» δοκιμάζετε; Φέρτε μου δηνάρι να δω». Κι' εκείνοι
φέρανε. Και τους λέει «Πιανού 'ναι ετούτη η ζου-
» γραφιά κ' η επιγραφή;» Κι' εκείνοι τούπανε «Του
» Καίσαρα». Κι ο Ιησούς είπε «Ό,τι είναι του Καί-
» σαρα δώστε πίσω στον Καίσαρα και ό,τι είναι του
» Θεού στο Θεό». Κι' απόμειναν εξτατικοί μαζί του.
Και πάνε στον Ιησού Σαδδουκαίοι, που λένε δεν
υπάρχει ανάσταση, και τόνε ρωτούσαν κι’ είπαν «Δά-
» σκαλε, ο Μωυσής μας έγραψε, πως Αν κανενός
» πεθάνει ο αδερφός κι’ αφίσει γυναίκα και δεν αφί-
» σει παιδί, να παίρνει ο αδερφός του τη γυναίκα και
» ναν του βγάζει σπέρμα τ' αδερφού του . Είτανε εφτά
» αδερφοί. Κι ο πρώτος πήρε γυναίκα, και στο θάνα-
» τό του δεν αφήκε σπέρμα• και την πήρε ο δεύτερος
» και πέθανε δίχως ν' αφήκει σπέρμα• κι’ ο τρίτος το
» ίδιο. Και σπέρμα δεν αφήκαν κι’ οι εφτά. Ύστερα
» απ' όλους πέθανε κι’ η γυναίκα. Στην ανάσταση
» πιανού τους θα γενεί γυναίκα; Γιατί οι εφτά την
» είχανε γυναίκα». Τους είπε ο Ιησούς «Δε σφάλ-
» λετε για τούτο, γιατί δε νιώθετε τις Γραφές μήτε
» τη δύναμη του Θεού; Γιατί όταν αναστηθούν από
» τους νεκρούς, μήτε γυναίκες παίρνουνε μήτ' άντρες,
» μόνε είναι καθώς των ουρανών οι άγγελοι. Και για
» τους νεκρούς πως ανασταίνουνται, δε διαβάσατε μέ-
» σα στη βίβλο του Μωυσή, στο μέρος του βάτου,
» πως του είπε ο Θεός λέγοντας Εγώ ο Θεός του
» Αβραάμ και Θεός του Ισαάκ και Θεός τον Ιακώβ .
» Δεν είναι Θεός νεκρώνε, μόνε ζωντανών. Σφάλλετε
» πολύ».
Και πήγε ένας διαβασμένος π' άκουσε σα συζη-
τούσανε, γνωρίζοντας πως καλά τους απάντησε, και
τόνε ρώτησε «Πια εντολή 'ναι πρώτη απ' όλες;»
Αποκρίθηκε ο Ιησούς πως «Πρώτη είναι Άκου, Ισ-
» ραήλ. Κύριος ο Θεός μας ένας Κύριος είναι. Κι'
» Αγάπα τον Κύριο το Θεό σου μ' όλη σου την καρ-
» διά και μ' όλη σου την ψυχή και μ' όλο σου το νου
» και μ' όλη σου τη δύναμη. Και δεύτερη αυτή Αγά-
» πα το γείτονά σου ίσα με τον εαυτό σου. Μεγαλύ-
» τερή τους άλλη εντολή δεν έχει». Τούπε ο διαβα-
σμένος «Καλά, δάσκαλε, αληθινά είπες πως ένας εί-
» ναι κι’ άλλος δεν υπάρχει παρ' αυτός. Και το ναν
» τον αγαπάς μ' όλη την καρδιά και μ' όλη τη γνώση
» και μ' όλη τη δύναμη, και το ν' αγαπάς το γείτονα
» ίσα με τον εαυτό σου, πιο πολύ 'ναι παρά κάθε όλο-
» καύτωμα και θυσία». Κι' ο Ιησούς σαν τον είδε
πως γνωστικά αποκρίθη, τούπε «Μακριά δεν είσαι από
» τη βασιλεία του Θεού». Και κανείς πια δεν τολ-
μούσε ναν τόνε ρωτήσει.
Κι' ο Ιησούς αποκρίθη κι’ έλεγε διδάσκοντας μέσα
στο ναό «Πώς λένε οι διαβασμένοι πως ο Χριστός
» είναι γιος του Δαυείδ; Ο ίδιος ο Δαυείδ είπε με
» το πνέμα τ' άγιο Είπε ο αφέντης στον αφέντη μου
» Κάθου δεξιά μου ως που να βάλω τους εχτρούς σου
» κάτου από τα πόδια σου . Ο ίδιος ο Δαυείδ τον κρά-
» ζει αφέντη, και πως είναι γιος του;» Κι' ο πολύς
λαός τον άκουε με χαρά.
Κι' έλεγε στη διδαχή του «Προσέχετε από τους
» διαβασμένους, που θέλουν το να περπατούνε με στο-
» λές, και χαιρετισμούς στις αγορές, και πρωτοστά-
» σιδα μέσα στα συναγώγια και πρωτοκαθίσματα στα
» δείπνα. Αυτοί που τρων τα σπίτια των χηρών και
« τάχα κάνουν προσευκές μεγάλες, αυτοί θα λάβουν
» περισσότερη ποινή».
- Και κάθησε αντίκρυ στο ταμείο του ναού, και
θωρούσε πώς ο λαός ρήχνει τ' οβολό του στο ταμείο.
Και πολλοί πλούσιοι ρήχνανε πολλά. Κι' ήρθε μια
χήρα φτωχιά κι έρρηξε διο λιανά, πούναι ένας κο-
δράντης. Και κράζοντας τους μαθητάδες του τους
είπε «Αληθινά σας λέω, πως η χήρα αυτή η φτωχιά
» παραπάνου απ' όλους έρρηξε που ρήχνουνε στο τα-
» μείο. Γιατί όλοι από το περίσσεμά τους έρρηξαν
» μα αυτή από το υστέρημά της όλα τάρρηξε όσα
» είχε, όλο της το βιος».
- Κι' ενώ έβγαινε από το ναό, του λέει ένας μα-[13]
θητής του «Δάσκαλε, κοίτα τι μάρμαρα και τι χτί-
» ρια». Κι' ο Ιησούς του είπε «Βλέπεις αυτά τα
» μεγάλα χτίρια; Πέτρα σε πέτρα απάνου εδώ δε
» θ' αφεθεί που να μην γκρεμιστεί».
Κι' ενώ καθότανε στο Ελιοβούνι, αντίκρυ στο ναό,
τόνε ρωτούσε χώρια ο Πέτρος κι’ ο Ιάκωβος κι’ ο
Ιωάνης κι’ ο Αντρέας «Πες μας, πότε αυτά θα γί-
» νουν και πιο το σημάδι όταν είναι ν' αληθέψουν όλα
» αυτά;» Κι' ο Ιησούς άρχισε και τους έλεγε «Κοι-
» τάξτε μη σας πλανέσει κανείς. Πολλοί θαρθούνε στ'
» όνομά μου λέγοντας πως Εγώ 'μαι, και πολλούς
» θα πλανέσουν. Κι' όταν ακούτε πολέμους και φήμες
» πολέμων, μην ταράττεστε• πρέπει να γίνουνε, μα το
» τέλος όχι ακόμα. Τι θα σηκωθεί έθνος να χτυπήσει
» έθνος και βασιλεία να χτυπήσει βασιλεία, θα γίνουνε
» σεισμοί εδώ κι’ εκεί, θα γίνουν πείνες• αρχή πόνων
» αυτά. Μονάχα εσείς φυλάγεστε• θα σας παραδώσουνε
» σε συνόδους και συναγώγια, θα σας δείρουν, και
» μπροστά σ' αρχηγούς και βασιλιάδες θα σταθείτε για
» μένα, έτσι για να φωτιστούν. Και σ' όλους τους
» εθνικούς πρέπει πρώτα να κηρυχτεί το καλό το μή-
» νημα. Κι' όταν παραδίνοντάς σας σάς πηγαίνουν,
» μη φροντίζετε πριν τι θα μιλήστε, μόνε ό,τι σας
» δοθεί την ώρα εκείνη, αυτό να μιλήστε• τι δε μιλείτε
» εσείς, μόνε το πνέμα τ' άγιο. Και θα παραδώσει
» αδερφός αδερφό για θάνατο και πατέρας παιδί• και
» θα σηκωθούν παιδιά να χτυπήσουνε γονέους και θαν
» τους θανατώσουν. Κι' όλοι για τ' όνομά μου θα σας
» μισούν• μα όπιος κάνει απομονή ως στο τέλος, αυτός
» θα σωθεί.
» Και σα δείτε του ρημαγμού το σίχαμα και στέ-
» κει όπου δεν πρέπει (όπιος διαβάζει ας εννοεί), τότες
» οι μέσα στην Ιουδαία ας φεύγουνε στα όρη, ο στο
» δώμα απάνου ας μην κατέβει μήτ' ας μπει τίποτα
» να πάρει από το σπίτι του, κι’ εκείνος στο χωράφι
» ας μη γυρίσει πίσω να πάρει το ρούχο του. Κι' αλί-
» μονο στις έγκυες κι’ όσες βυζαίνουν τότες. Και προ-
» σεύκεστε να μην τύχει το χειμώνα. Γιατί θα γίνει
» τότες συφορά, τέτια που δεν έγινε όμια από την
» αρχή της πλάσης πούπλασε ο Θεός ως τώρα, κι’ ού-
» τε θα γενεί. Και να μη θε κολοβώσει ο Κύριος τις
» μέρες, σάρκα δε θα γλύτωνε• μόνε για τους εκλε-
» χτούς [του] πούκλεξε, κολόβωσε τις μέρες. Και τότες
» αν κανείς σας πει Νά εδώ ο Χριστός και να εκεί,
» μην πιστεύετε. Τι θα φανούν ψευτόχριστοι και ψευ-
» τοπροφήτες και θα δείξουνε σημάδια και τέρατα με
» σκοπό να πλανέσουν, α γίνεται, τους εκλεχτούς. Μα
» εσείς προσέχετε• σας τάπα πριν όλα. Όμως εκείνες
» τις μέρες, στερνά απ' αυτή τη συφορά, θα σκοτει-
» νιάσει ο ήλιος, και το φως της δε θα δώσει η σελήνη,
» και θα πέφτουν τ' άστρα από τον ουρανό, και στα
» ουράνια η κάθε δύναμη θα κλονιστεί. Και τότες
» θενά δουν το γιο τ' ανθρώπου που θα φτάνει μέσ' σε
» σύννεφα με δύναμη πολλή και δόξα. Και θα στείλει
» τότες τους αγγέλους, και τους εκλεχτούς του θα μα-
» ζέψει από τους τέσσερεις ανέμους, απ' άκρη γης ως
» άκρη ουρανού. Μόνε από τη συκιά μάθετε την παρα-
» βολή. Όταν πια απαλύνει το κλαρί της και τα
» φύλλα βγουν, ξέρουν πως κοντά το καλοκαίρι• έτσι
» κι’ εσείς σα δείτε αυτά και γίνουνται, να ξέρετε πως
» κοντά 'ναι, στη μπασιά μπροστά. Αληθινά σας
» λέω, πως αυτή δε θα περάσει η γενεά πρι γίνουν
» όλα αυτά. Ο ουρανός κι’ η γη θενά περάσουν, όμως
» τα λόγια μου δε θα περάσουν.
- » Κι' όσο για κείνη την ημέρα κι’ ώρα, δεν τήνε
» ξέρει κανείς, μήτ' άγγελος στον ουρανό μήτ' ο γιος,
» εξόν ο πατέρας. Προσέχετε, αγρυπνάτε• γιατί δεν
» κατέχετε πότε είναι ο καιρός. Σαν άνθρωπος ξενιτε-
» μένος, π' άφισε το σπίτι του κι’ έδωκε στους σκλά-
» βους του την εξουσία, στον καθένα τη δουλιά του,
» και πρόσταξε το θυρωρό το ν' αγρυπνά• αγρυπνάτε
» λοιπόν, τι δεν κατέχετε πότε φτάνει ο νοικοκύρης,
» ή αργά ή μεσάνυχτα ή με του πετεινού το λάλημα
» ή πρωί, μήπως άξαφνα έρθει και σας βρει κοιμισμέ-
» νους. Κι' ό,τι εσάς σας λέω, σ' όλους το λέω• αγρυ-
» πνάτε».
Κι' είτανε σε διο μέρες το πάσκα και τ' άζυμα, και [14]
ζητούσανε οι πρωτοπαπάδες κι’ οι διαβασμένοι πώς
ναν τον πιάσουνε με πονηριά και ναν τόνε σκοτώσουν.
Τι λέγανε «Όχι τη σκόλη, μήπως γίνει ταραχή του
» λαού».
- Κι' εκεί σαν είτανε στη Βηθανία, στου Σίμωνα
του λωβιασμένου, ενώ καθόταν κάτου [κι’ έτρωγε], ήρθε
γυναίκα κρατώντας αλαβάστρινο λαγήνι με μυρουδικό
από ναρδόσταμο πολύτιμο, και ξεβούλωσε το λαγήνι
και του περεχούσε το κεφάλι. Κι' είτανε μερικοί π' α-
γαναχτούσανε μεταξύ τους «Γιατί έγινε αυτός ο χα-
» μός του μυρουδικού; Γιατί μπορούσε αυτό το μυ-
» ρουδικό να πουληθεί απάνου από τρακόσα δηνάρια
» και να δοθεί στους φτωχούς». Και τη μάλωναν.
Κι' ο Ιησούς είπε «Αφίστε την τι την πειράζετε;
» Δούλεψη καλή μούκανε εμένα. Τι πάντα τους φτω-
» χούς τους έχετε μαζί σας, κι’ ότα θέλετε, μπορείτε
» πάντα ναν τους κάνετε καλό• μα εμένα πάντα δε
» μ' έχετε. Ό,τι είχε έκανε• πρόλαβε να μυρώσει το
» κορμί μου για το θάψιμο. Κι' αληθινά σας λέω,
» όπου κι’ αν κηρυχτεί παντού στον κόσμο το καλό το
μήνημα, θα διαλαληθεί κι’ αυτή το τι έκανε, ναν
» τη μνημονεύουν».
- Κι' ο Ιούδας ο Ισκαριώθ, ο ένας από τους
δώδεκα, πήγε στους πρωτοπαπάδες για ναν τους τον
παραδώσει. Κι' αυτοί σαν τ' άκουσαν, χάρηκαν και
τούταξαν ναν [του] δώσουνε χρήματα• και γύρευε πώς
ναν τον παραδώσει, με καλή ευκαιρία.
Και την πρώτη μέρα των άζυμων, ότα θυσίαζαν
το πάσκα, του λένε οι μαθητάδες του «Πού θες να
» πάμε και να ετοιμάσουμε να φας το πάσκα;» Και
στέλνει διο του μαθητάδες και τους λέει «Πηγαίνετε
» στη χώρα, και θ' απαντήστε άνθρωπο που θα κου-
» βαλά μια στάμνα με νερό• ακολουθήστε τον, κι’ όπου
» μπει, πέστε του νοικοκύρη πως ο δάσκαλος λέει
» Πού 'ναι το κονάκι μου να φάω το πάσκα με τους
» μαθητάδες μου; Κι' αυτός θα σας δείξει ένα μεγά-
» λο ανώι στρωμένο έτοιμο, κι’ εκεί ετοιμάστε μας».
Και βγήκανε οι μαθητάδες και πήγανε στη χώρα
κι’ ηύραν όπως τους είπε, κι’ ετοίμασαν το πάσκα.
- Και σα βράδιασε, έρχεται μαζί με τους δώ-
δεκα. Κι' ενώ' ταν καθισμένοι κι’ έτρωγαν, είπε ο Ιη-
σούς «Αληθινά σας λέω πως ένας από σας που τρώτε
» μαζί μου θα με παραδώσει». Άρχισαν και λυπούν-
ταν και τούλεγε ένας ένας «Μήπως εγώ;» Κι' εκεί-
νος τους είπε «Ένας από τους δώδεκα που βουτά
» μαζί μου στο ίδιο τρυβλί. Επειδή ναι μεν πηγαίνει
» ο γιος τ' ανθρώπου όπως γράφτηκε γι' αυτόν• όμως
» αλίμονο σ' εκείνον τον άνθρωπο που κάνει και παρα-
» δίνεται ο γιος τ' ανθρώπου• καλύτερά του να μην
» είχε γεννηθεί ο άνθρωπος εκείνος». Κι' ενώ τρώ-
γανε, πήρε ψωμί, και βλόγησε και τόκοψε κομάτια,
και δίνοντάς τους είπε «Λάβετε• αυτό' ναι το κορμί
» μου». Και παίρνοντας ποτήρι, δοξολόγησε και τους
έδωκε κι’ ήπιαν όλοι. Κι' είπε «Αυτό 'ναι το αίμα
» μου, της διαθήκης, που χύνεται για το καλό πολ-
» λών. Αληθινά σας λέω, πως πια δε θα πιω από
» τ' αμπελόθρεμα ως στην ημέρα εκείνη που καινού-
» ριο θαν το πίνω μέσα στη βασιλεία του Θεού».
Κι' αφού ψάλανε, βγήκανε στο Ελιοβούνι.
- Και τους λέει ο Ιησούς πως «Όλοι θα πέστε
» σε πειρασμό, γιατί 'ναι γραμένο Θα χτυπήσω το βο-
» σκό και θα σκορπήσουνε τα πρόβατα . Μα όταν ανα-
» στηθώ, θα πάω μπροστά σας στη Γαλιλαία». Κι' ο
Πέτρος τούπε «Κι' αν όλοι πέσουνε σε πειρασμό,
» όμως όχι εγώ». Κι' ο Ιησούς του λέει «Αληθινά
» σου λέω, πως απόψε εσύ αυτή τη νύχτα, πρι διο
» φορές λαλήσει πετεινός, τρεις θα μ' αρνηθείς». Κι'
εκείνος περισσότερο λαλούσε «Α μαζί σου ανάγκη να
» πεθάνω, δε θα σ' αρνηθώ». Το ίδιο λέγανε κι’ όλοι.
Κι' έρχουνται σε μέρος που τ' όνομά του Γετσημα-
νεί, και λέει στους μαθητάδες του «Καθήστε [εδώ] ως
» που να προσευχηθώ». Και παίρνοντας μαζί του τον
Πέτρο και τον Ιάκωβο και τον Ιωάνη, άρχισε να
τρομάζει και να βαριοκαρδεί. Και τους λέει «Κατα-
» λυπημένη 'ναι η ψυχή μου ως στο θάνατο• μείνατε
» εδώ και ξαγρυπνάτε». Και προχωρώντας λίγο έπε-
φτε κατά γης και περικαλιούντανε να διαβεί πέρα
του, α γίνεται, η ώρα, κι’ έλεγε «Αββά (ο πατέρας),
» όλα για σένα δυνατά. Πάρε από μένα το ποτήρι
» αυτό• όχι όμως ό,τι θέλω εγώ, μόνε ό,τι εσύ». Κι'
έρχεται και τους βρίσκει κοιμισμένους, και λέει του
Πέτρου «Σίμωνα, κοιμάσαι; δεν κατόρθωσες μιαν
» ώρα ν' αγρυπνήσεις; Αγρυπνάτε και προσεύκεστε
» για να μην πέστε σε πειρασμό. Το πνέμα ναι πρό-
» θυμο, μα η σάρκα αδύναμη». Και πάλι πήγε και
προσευκήθηκε λέγοντας τα ίδια λόγια. Και πάλι πήγε
και τους βρήκε κοιμισμένους• γιατί είτανε κατάβαρια
τα μάτια τους, και δεν ήξεραν τι ναν τ' απαντήσουν.
Κι' έρχεται τρίτη φορά και τους λέει «Κοιμάστε λοι-
» πόν και ξεκουράζεστε. Σώνει, έφτασε η ώρα• να,
» παραδίνεται ο γιος τ' ανθρώπου στα χέρια των
» αμαρτωλών. Σηκωθείτε, ας πάμε• να, σίμωσε ο πα-
» ραδότης μου».
- Κι' αμέσως, ενώ μιλούσε ακόμα, φτάνει ο
Ιούδας, ένας από τους δώδεκα, και μαζί του πλήθος
με σπαθιά και ξύλα από τους πρωτοπαπάδες και τους
διαβασμένους και τους δημογερόντους. Και τους είχε
δώκει ο παραδότης του σημάδι κι’ είπε «Όπιονε φι-
» λήσω, αυτός είναι• πιάστε τον και πηγαίνετέ τον
» προσεχτικά». Κι' αμέσως ήρθε, και πηγαίνοντας
κοντά του λέει «Ραββεί», και τόνε φίλησε. Κι' ε-
κείνοι βάλανε χέρι απάνου του και τον έπιασαν. Μα
κάπιος από τους εκεί έσηρε το σπαθί και χτύπησε το
σκλάβο του αρχιπαπά και τούκοψε τ' αυτί. Κι' ο Ιη-
σούς αποκρίθη και τους είπε «Λες για κακούργο βγή-
» κατε με σπαθιά και ξύλα να με πιάστε. Καθεμέρα
» είμουνα μαζί σας μέσα στα ναό και δίδασκα, και δε
» με πιάνατε• όμως για ν' αληθέψουν οι Γραφές». Και
τον αφήκαν όλοι κι’ έφυγαν.
Κι' ένας νέος ακολουθούσε μαζί φορώντας σεντόνι
απάνου σε γυμνό το κορμί του. Και τον πιάνουν, μα
άφισε εκείνος το σεντόνι κι’ έφυγε γυμνός.
- Και πήγαν τον Ιησού στου αρχιπαπά, κι’ εκεί
μαζεύτηκαν όλοι οι πρωτοπαπάδες κι’ οι δημογερόντοι
κι’ οι διαβασμένοι. Κι' ο Πέτρος από μακριά τον ακο-
λούθησε ως μέσα στην αυλή του αρχιπαπά, και κά-
θουνταν μαζί με τους κλητήρες και ζεσταινότανε στη
φωτιά. Κι' οι πρωτοπαπάδες κι’ όλη η σύνοδο ζητού-
σανε μαρτυρία για να σκοτώσουν τον Ιησού, και δεν
εύρισκαν γιατί πολλοί ψευτομαρτυρούσαν, όμως χωρίς
να συφωνούν οι μαρτυρίες. Και μερικοί σηκώθηκαν και
ψευτομαρτυρούσαν κι’ έλεγαν πως «Εμείς τον ακού-
» σαμε κι’ έλεγε πως Εγώ θα χαλάσω ετούτον το ναό
» το χεροκάμωτο, και σε τρεις μέρες άλλονε θα χτίσω
» άφτιαστο από χέρια». Μα κι’ έτσι η μαρτυρία τους
δε συφωνούσε. Και σηκώθηκε ο αρχιπαπάς στη μέση
και ρώτησε τον Ιησού λέγοντας «Δεν απαντάς τί-
» ποτα, τι σε κατηγορούν αυτοί;» Κι' αυτός σωπούσε
και δεν αποκρίθη τίποτα. Πάλι ο αρχιπαπάς τόνε
ρωτούσε και του λέει «Εσύ 'σαι ο Χριστός, ο γιος του
» βλογημένου;» Κι' ο Ιησούς είπε «Εγώ 'μαι, και
» θα δείτε το γιο τ' ανθρώπου που καθισμένος δεξιά
» από τη Δύναμη θα φτάνει μαζί με τα σύννεφα
» τ' ουρανού». Κι' ο αρχιπαπάς ξέσκισε τα φορέματά
του και λέει «Τι θέλουμε πια μαρτύρους; Ακούσατε
» την ασέβεια• τι λέτε;» Κι' εκείνοι όλοι τον καταδι-
κάσανε πως του πρέπει θάνατος. Κι' αρχίσανε μερικοί
ναν τόνε φτύνουν, και σκεπάζοντάς του το πρόσωπο
ναν τόνε μπατσίζουν και να λεν «Προφήτευε». Κι' οι
κλητήρες τον πήρανε με τις ξυλιές.
Κι' ο Πέτρος όντας κάτου στην αυλή, έρχεται μια
δούλα του αρχιπαπά, και βλέποντας τον Πέτρο που
ζεσταίνουνταν τον κοίταξε και λέει «Κι' εσύ 'σουνα με
» το Ναζαρηνό τον Ιησού». Κι' αυτός αρνήθη κι’ είπε
« Μήτε ξέρω μήτε κατέχω εσύ τι λες». Και βγήκε
όξω στο μπροσταύλι. Και σαν τον είδε η δούλα, είπε
στους παρόντες πως «Αυτός από κείνους είναι». Κι'
εκείνος πάλι αρνιούνταν. Και σε λίγο πάλι οι παρόντες
έλεγαν του Πέτρου «Αλήθια από κείνους είσαι• γιατί
» είσαι και Γαλιλαίος». Κι' εκείνος άρχισε να κατα-
ριέται και να ορκίζεται πως «Δεν τον ξέρω τον άν-
» θρωπο, αυτόν που λέτε». Κι' αμέσως δεύτερη φορά
λάλησε ο πετεινός, και θυμήθη ο Πέτρος το λόγο,
καθώς τούπε ο Ιησούς, πως «Πρι λαλήσει διο φορές
» ο πετεινός, τρεις θα μ' αρνηθείς». Και σκέπασε την
κεφαλή του κι’ έκλαιγε.
[15] 57. Κι' αμέσως το πρωί συφώνησαν οι πρωτοπα-
πάδες, μαζί με τους δημογερόντους και τους διαβα-
σμένους, κι’ όλη η σύνοδο, κι’ έδεσαν τον Ιησού και
τον πήγαν και τον παραδώκανε του Πειλάτου. Και
τόνε ρώτησε ο Πειλάτος «Εσύ 'σαι ο βασιλέας των
» Ιουδαίων;» Κι' εκείνος τ' αποκρίθηκε και λέει
« Εσύ το λες». Και του κατηγορούσαν οι πρωτοπα-
πάδες πολλά. Κι' ο Πειλάτος πάλι τόνε ρωτούσε κι’
έλεγε «Δεν απαντάς τίποτα; Κοίτα πόσα σε κατη-
» γορούν». Κι' ο Ιησούς δεν αποκρίθη πια τίποτα,
τόσο π' απορούσε ο Πειλάτος.
Και κάθε σκόλη τους λευτέρωνε ένα φυλακισμένο,
όπιονε ζητούσαν. Κι' είταν ο Βαραββάς, που λέγανε,
φυλακισμένος μαζί με τους επαναστάτες πούχαν κάνει
φόνο την ώρα της ταραχής. Κι' ανέβηκε το πλήθος
κι’ άρχισε να ζητά [το] όπως τους έκανε. Κι' ο Πειλά-
τος τους αποκρίθη κι’ είπε «Θέλετε να σας λευτερώσω
» το βασιλέα των Ιουδαίων;» Γιατί ήξερε πως από
μίσος τον παράδωκαν. Κι' οι πρωτοπαπάδες ερέ-
θισαν το πλήθος ναν τους λευτερώσει κάλια το Βα-
ραββά. Κι' ο Πειλάτος αποκρίθη πάλι και τους έλεγε
« Τι λοιπόν να κάνω λέτε το βασιλέα των Ιουδαίων;»
Κι' εκείνοι πάλι φώναξαν «Σταύρωσέ τον». Κι' ο
Πειλάτος τους έλεγε «Γιατί τι κακό έκανε;» Κι' ε-
κείνοι πιότερο φωνάζανε «Σταύρωσέ τον». Κι' ο Πει-
λάτος θέλοντας να καλοκαρδίσει το πλήθος τους λευ-
τέρωσε το Βαραββά, και τον Ιησού τόνε βουρδούλισε
και παράδωκε να σταυρωθεί.
- Κι' οι στρατιώτες τον πήγανε μέσα στην Αυλή,
δηλαδή τ' Αρχηγείο, και φωνάζουν όλο το λόχο, και
του βάζουνε βυσσινιά στολή, κι’ έπλεξαν ένα στεφάνι
απ' αγκάθια και του το φορούν. Κι' άρχισαν και τόνε
χαιρετούσαν «Χαιρετούμε σε, βασιλέα των Ιουδαίων».
Και με καλάμια του χτυπούσαν το κεφάλι και τον
έφτυναν, και γονατίζοντας τόν προσκυνούσαν. Κι' ό-
ταν τον περίπαιξαν, τούβγαλαν τη βυσσινιά στολή και
τούβαλαν τα φορέματά του, και τον πηγαίνουν όξω
ναν τόνε σταυρώσουν. Κι' αγγαρεύουν ένα διαβάτη,
το Σίμωνα από την Κυρήνη, που γύριζε από το χω-
ράφι, τον πατέρα τ' Αλεξάντρου και Ρούφου, να ση-
κώσει το σταυρό του. Και τον πάνε στου Γολγοθά το
μέρος, που σημαίνει ξηγημένο κάρας μέρος . Και τού-
διναν κρασί με μύρρα μέσα• κι αυτός δεν το πήρε.
59. Και τόνε σταυρώνουν, και μοιράζουνται τα ρούχα
του βάζοντας λαχνό πιος και τι θα πάρει. Κι' είταν
τρεις η ώρα όταν τόνε σταύρωσαν. Κι' είταν η επι-
γραφή του φταιξίματός του γραμένη από πάνου «Ο
» βασιλέας των Ιουδαίων».
Και μαζί του σταύρωσαν διο κακούργους, τον ένα
δεξιά και τον άλλο αριστερά του. Κι' οι διαβάτες τόνε
βλαστημούσαν κουνώντας το κεφάλι κι’ έλεγαν «Άκου
» εδώ! Εσύ που χαλνάς το ναό και χτίζεις σε τρεις
» μέρες, κατέβα και γλύτωσε από το σταυρό». Το
ίδιο κι’ οι πρωτοπαπάδες περγελώντας μεταξύ τους με
τους διαβασμένους έλεγαν «Άλλους έσωσε, ο ίδιος να
» σωθεί δε μπορεί. Ο Χριστός ο βασιλέας του Ισραήλ
» ας κατεβεί τώρα απ' το σταυρό για να δούμε και
» πιστέψουμε». Κι' οι σταυρωμένοι μαζί του τον έβριζαν.
Και σαν έφτασε έξη η ώρα, έγινε σ' όλη τη γη
σκοτάδι ως στις εννιά η ώρα. Και στις εννιά η ώρα
φώναξε
Edition notice Project Gutenberg source, credits & licence
The reading text above is the public-domain work. The Project Gutenberg header, production credits and licence are kept here as provenance rather than shown before the book.
Transcriber and production notes
Produced by Sophia Canoni
Front matter as received (title page, contents)
Note: The tonic system has been changed from polytonic to
monotonic. A table with spelling and other mistakes has been
incorporated in the text. The spelling of the book has not been
changed otherwise. Brackets in the text have been kept. Words
in italics are included in _ . Pages 182-183 are missing. I have
inserted an endnote, marked by {}.
Σημείωση: Το τονικό σύστημα έχει αλλάξει από πολυτονικό σε
μονοτονικό. Ο Πίνακας παροραμάτων έχει ληφθεί υπόψη στο κείμενο.
Η ορθογραφία του βιβλίου κατά τα άλλα παραμένει ως έχει. Οι
αγκύλες εντός του κειμένου έχουν διατηρηθεί. Λέξεις με
πλάγιους χαρακτήρες περικλείονται σε _ . Οι σελίδες 182-183
λείπουν. Έχω προσθέσει μια υποσημείωση στο τέλος του βιβλίου,
σημειωμένη με {}.
Η
ΝΕΑ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ
Η
ΝΕΑ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΚΑΤΑ ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ ΧΕΡΟΓΡΑΦΟ {1}
ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ
ΑΠΟ ΤΟΝ
ΑΛΕΞ. ΠΑΛΛΗ
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
Ούτως και υμείς δια της γλώσσης εάν μη
εύσημον λόγον δώτε, πώς γνωσθήσεται
τo λαλούμενον;
ΠΑΥΛΟΣ Κορ. Α, 37
ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ
THE LIVERPOOL BOOKSELLERS' CO., LTD.,Header as received
The Project Gutenberg eBook of Η Νέα Διαθήκη : κατά το Βατικανό Χειρόγραφο
This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and
most other parts of the world at no cost and with almost no restrictions
whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms
of the Project Gutenberg License included with this eBook or online
at www.gutenberg.org. If you are not located in the United States,
you will have to check the laws of the country where you are located
before using this eBook.
Title: Η Νέα Διαθήκη : κατά το Βατικανό Χειρόγραφο
Translator: Alexandros Palles
Release date: March 28, 2010 [eBook #31802]
Most recently updated: June 27, 2012
Language: Greek
Other information and formats: www.gutenberg.org/ebooks/31802
Credits: Produced by Sophia CanoniFull Project Gutenberg licence
Updated editions will replace the previous one—the old editions will
be renamed.
Creating the works from print editions not protected by U.S. copyright
law means that no one owns a United States copyright in these works,
so the Foundation (and you!) can copy and distribute it in the United
States without permission and without paying copyright
royalties. Special rules, set forth in the General Terms of Use part
of this license, apply to copying and distributing Project
Gutenberg™ electronic works to protect the PROJECT GUTENBERG™
concept and trademark. Project Gutenberg is a registered trademark,
and may not be used if you charge for an eBook, except by following
the terms of the trademark license, including paying royalties for use
of the Project Gutenberg trademark. If you do not charge anything for
copies of this eBook, complying with the trademark license is very
easy. You may use this eBook for nearly any purpose such as creation
of derivative works, reports, performances and research. Project
Gutenberg eBooks may be modified and printed and given away—you may
do practically ANYTHING in the United States with eBooks not protected
by U.S. copyright law. Redistribution is subject to the trademark
license, especially commercial redistribution.
START: FULL LICENSE
THE FULL PROJECT GUTENBERG™ LICENSE
PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
To protect the Project Gutenberg™ mission of promoting the free
distribution of electronic works, by using or distributing this work
(or any other work associated in any way with the phrase “Project
Gutenberg”), you agree to comply with all the terms of the Full
Project Gutenberg License available with this file or online at
www.gutenberg.org/license.
Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg
electronic works
1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg
electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
and accept all the terms of this license and intellectual property
(trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all
the terms of this agreement, you must cease using and return or
destroy all copies of Project Gutenberg electronic works in your
possession. If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a
Project Gutenberg electronic work and you do not agree to be bound
by the terms of this agreement, you may obtain a refund from the person
or entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
1.B. “Project Gutenberg” is a registered trademark. It may only be
used on or associated in any way with an electronic work by people who
agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few
things that you can do with most Project Gutenberg electronic works
even without complying with the full terms of this agreement. See
paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project
Gutenberg electronic works if you follow the terms of this
agreement and help preserve free future access to Project Gutenberg
electronic works. See paragraph 1.E below.
1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation (“the
Foundation” or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection
of Project Gutenberg electronic works. Nearly all the individual
works in the collection are in the public domain in the United
States. If an individual work is unprotected by copyright law in the
United States and you are located in the United States, we do not
claim a right to prevent you from copying, distributing, performing,
displaying or creating derivative works based on the work as long as
all references to Project Gutenberg are removed. Of course, we hope
that you will support the Project Gutenberg mission of promoting
free access to electronic works by freely sharing Project Gutenberg
works in compliance with the terms of this agreement for keeping the
Project Gutenberg name associated with the work. You can easily
comply with the terms of this agreement by keeping this work in the
same format with its attached full Project Gutenberg License when
you share it without charge with others.
1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern
what you can do with this work. Copyright laws in most countries are
in a constant state of change. If you are outside the United States,
check the laws of your country in addition to the terms of this
agreement before downloading, copying, displaying, performing,
distributing or creating derivative works based on this work or any
other Project Gutenberg work. The Foundation makes no
representations concerning the copyright status of any work in any
country other than the United States.
1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
1.E.1. The following sentence, with active links to, or other
immediate access to, the full Project Gutenberg License must appear
prominently whenever any copy of a Project Gutenberg work (any work
on which the phrase “Project Gutenberg” appears, or with which the
phrase “Project Gutenberg” is associated) is accessed, displayed,
performed, viewed, copied or distributed:
This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and most
other parts of the world at no cost and with almost no restrictions
whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms
of the Project Gutenberg™ License included with this eBook or online
at www.gutenberg.org. If you
are not located in the United States, you will have to check the laws
of the country where you are located before using this eBook.
1.E.2. If an individual Project Gutenberg electronic work is
derived from texts not protected by U.S. copyright law (does not
contain a notice indicating that it is posted with permission of the
copyright holder), the work can be copied and distributed to anyone in
the United States without paying any fees or charges. If you are
redistributing or providing access to a work with the phrase “Project
Gutenberg” associated with or appearing on the work, you must comply
either with the requirements of paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 or
obtain permission for the use of the work and the Project Gutenberg
trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or 1.E.9.
1.E.3. If an individual Project Gutenberg electronic work is posted
with the permission of the copyright holder, your use and distribution
must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any
additional terms imposed by the copyright holder. Additional terms
will be linked to the Project Gutenberg License for all works
posted with the permission of the copyright holder found at the
beginning of this work.
1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg
License terms from this work, or any files containing a part of this
work or any other work associated with Project Gutenberg.
1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
electronic work, or any part of this electronic work, without
prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
active links or immediate access to the full terms of the Project
Gutenberg License.
1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary,
compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including
any word processing or hypertext form. However, if you provide access
to or distribute copies of a Project Gutenberg work in a format
other than “Plain Vanilla ASCII” or other format used in the official
version posted on the official Project Gutenberg website
(www.gutenberg.org), you must, at no additional cost, fee or expense
to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a means
of obtaining a copy upon request, of the work in its original “Plain
Vanilla ASCII” or other form. Any alternate format must include the
full Project Gutenberg License as specified in paragraph 1.E.1.
1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
performing, copying or distributing any Project Gutenberg works
unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing
access to or distributing Project Gutenberg electronic works
provided that:
• You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
the use of Project Gutenberg works calculated using the method
you already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed
to the owner of the Project Gutenberg trademark, but he has
agreed to donate royalties under this paragraph to the Project
Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid
within 60 days following each date on which you prepare (or are
legally required to prepare) your periodic tax returns. Royalty
payments should be clearly marked as such and sent to the Project
Gutenberg Literary Archive Foundation at the address specified in
Section 4, “Information about donations to the Project Gutenberg
Literary Archive Foundation.”
• You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
does not agree to the terms of the full Project Gutenberg™
License. You must require such a user to return or destroy all
copies of the works possessed in a physical medium and discontinue
all use of and all access to other copies of Project Gutenberg™
works.
• You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of
any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
electronic work is discovered and reported to you within 90 days of
receipt of the work.
• You comply with all other terms of this agreement for free
distribution of Project Gutenberg™ works.
1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project
Gutenberg™ electronic work or group of works on different terms than
are set forth in this agreement, you must obtain permission in writing
from the Project Gutenberg Literary Archive Foundation, the manager of
the Project Gutenberg™ trademark. Contact the Foundation as set
forth in Section 3 below.
1.F.
1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
works not protected by U.S. copyright law in creating the Project
Gutenberg™ collection. Despite these efforts, Project Gutenberg™
electronic works, and the medium on which they may be stored, may
contain “Defects,” such as, but not limited to, incomplete, inaccurate
or corrupt data, transcription errors, a copyright or other
intellectual property infringement, a defective or damaged disk or
other medium, a computer virus, or computer codes that damage or
cannot be read by your equipment.
1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the “Right
of Replacement or Refund” described in paragraph 1.F.3, the Project
Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
Gutenberg™ trademark, and any other party distributing a Project
Gutenberg™ electronic work under this agreement, disclaim all
liability to you for damages, costs and expenses, including legal
fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
DAMAGE.
1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
written explanation to the person you received the work from. If you
received the work on a physical medium, you must return the medium
with your written explanation. The person or entity that provided you
with the defective work may elect to provide a replacement copy in
lieu of a refund. If you received the work electronically, the person
or entity providing it to you may choose to give you a second
opportunity to receive the work electronically in lieu of a refund. If
the second copy is also defective, you may demand a refund in writing
without further opportunities to fix the problem.
1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth
in paragraph 1.F.3, this work is provided to you ‘AS-IS’, WITH NO
OTHER WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT
LIMITED TO WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied
warranties or the exclusion or limitation of certain types of
damages. If any disclaimer or limitation set forth in this agreement
violates the law of the state applicable to this agreement, the
agreement shall be interpreted to make the maximum disclaimer or
limitation permitted by the applicable state law. The invalidity or
unenforceability of any provision of this agreement shall not void the
remaining provisions.
1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
providing copies of Project Gutenberg™ electronic works in
accordance with this agreement, and any volunteers associated with the
production, promotion and distribution of Project Gutenberg™
electronic works, harmless from all liability, costs and expenses,
including legal fees, that arise directly or indirectly from any of
the following which you do or cause to occur: (a) distribution of this
or any Project Gutenberg work, (b) alteration, modification, or
additions or deletions to any Project Gutenberg work, and (c) any
Defect you cause.
Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg
Project Gutenberg is synonymous with the free distribution of
electronic works in formats readable by the widest variety of
computers including obsolete, old, middle-aged and new computers. It
exists because of the efforts of hundreds of volunteers and donations
from people in all walks of life.
Volunteers and financial support to provide volunteers with the
assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg’s
goals and ensuring that the Project Gutenberg collection will
remain freely available for generations to come. In 2001, the Project
Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
and permanent future for Project Gutenberg and future
generations. To learn more about the Project Gutenberg Literary
Archive Foundation and how your efforts and donations can help, see
Sections 3 and 4 and the Foundation information page at www.gutenberg.org.
Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non-profit
501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
Revenue Service. The Foundation’s EIN or federal tax identification
number is 64-6221541. Contributions to the Project Gutenberg Literary
Archive Foundation are tax deductible to the full extent permitted by
U.S. federal laws and your state’s laws.
The Foundation’s business office is located at 41 Watchung Plaza #516,
Montclair NJ 07042, USA, +1 (862) 621-9288. Email contact links and up
to date contact information can be found at the Foundation’s website
and official page at www.gutenberg.org/contact
Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg
Literary Archive Foundation
Project Gutenberg™ depends upon and cannot survive without widespread
public support and donations to carry out its mission of
increasing the number of public domain and licensed works that can be
freely distributed in machine-readable form accessible by the widest
array of equipment including outdated equipment. Many small donations
($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
status with the IRS.
The Foundation is committed to complying with the laws regulating
charities and charitable donations in all 50 states of the United
States. Compliance requirements are not uniform and it takes a
considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
with these requirements. We do not solicit donations in locations
where we have not received written confirmation of compliance. To SEND
DONATIONS or determine the status of compliance for any particular state
visit www.gutenberg.org/donate.
While we cannot and do not solicit contributions from states where we
have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
against accepting unsolicited donations from donors in such states who
approach us with offers to donate.
International donations are gratefully accepted, but we cannot make
any statements concerning tax treatment of donations received from
outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff.
Please check the Project Gutenberg web pages for current donation
methods and addresses. Donations are accepted in a number of other
ways including checks, online payments and credit card donations. To
donate, please visit: www.gutenberg.org/donate.
Section 5. General Information About Project Gutenberg electronic works
Professor Michael S. Hart was the originator of the Project
Gutenberg concept of a library of electronic works that could be
freely shared with anyone. For forty years, he produced and
distributed Project Gutenberg eBooks with only a loose network of
volunteer support.
Project Gutenberg eBooks are often created from several printed
editions, all of which are confirmed as not protected by copyright in
the U.S. unless a copyright notice is included. Thus, we do not
necessarily keep eBooks in compliance with any particular paper
edition.
Most people start at our website which has the main PG search
facility: www.gutenberg.org.
This website includes information about Project Gutenberg,
including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.Source: Project Gutenberg ebook #31802. Public-domain status is recorded per item; the licence text above is reproduced unchanged.