Gutenberg · e01.org
Cover of Threny
Project Gutenberg cover, or a typographic cover where none is held.

Gutenberg · ebook 27208

Threny

by Jan Kochanowski · Polish · public domain in the US

  • Language Polish
  • PG edition 2008
  • Rights public domain (US)
  • Source Project Gutenberg
0%

Contents

    Threny by Jan Kochanowski is a Polish public-domain text held from Project Gutenberg (ebook #27208). Tales siut hominum mentes, quali pater ipse Iuppiter auctiferas lustravit lumine terras.

    WDZIECZNEY, UCIESZONEY, NIEPOSPOLITEY DZIECINIE: KTORA CNOT

    WSZYTKICH Y DZIELNOSCI PANIENSKICH POCZATKI WIELKIE POKAZAWSZY:
    ## NAGLE, NIEODPOWIEDNIE, W NIEDOSZLYM, WIEKU SWOIM, Z WIELKIM A
    ## NIEZNOSNYM RODZICOW SWYCH ZALEM ZGASLA: IAN KOCHANOWSKI, NIEFORTUNNY
    OCIEC SWOIEY NAMILSZEY DZIEWCE ZLZAMI NAPISAL.

    NIEMASZ CIE ORSZULO MOIA.

    Threny

    Ianá Kochánowskiégo.

    THREN I.

    Wszytki płácze, wszytki łzy Heráklitowé,
    Y lámenty, y skárgi Simonidowé,
    Wszytki troski ná świećie, wszytki wzdychánia,
    Y żale, y frásunki, y rąk łamánia,
    Wszytki á wszytki záraz w dom sye móy nośćie,
    A mnie płákać méy wdźięcznéy dźiéwki pomośćie:
    Z którą mię niepobożna śmierć rozdźieliłá,
    Y wszytkich moich poćiech nagle zbáwiłá.
    Ták więc smok, upátrzywszy gniazdo kryiomé,
    Słowiczki liché zbiéra, á swé łákomé
    Gárdło páśie: tym czásem mátká szczebiece
    Uboga, á ná zbóycę co raz sye miece,
    Próżno: bo y ná sámę okrutnik zmiérza,
    A tá niebogá ledwé umyka piérza.
    Próżno płakać, podobno drudzy rzeczećie:
    Cóż prze Bóg żywy, nie iest próżno na świećie?
    Wszytko prózno: mácamy gdźie miękcéy wrzeczy,
    A ono wszędy ćiśnie: błąd wiek człowieczy.
    Niewiem co lżéy, czy w smutku iáwnie żáłowáć,
    Czyli sye z przyrodzeniem gwałtem mocowáć.

    THREN II.

    Ieslim kiédy nád dźiećmi piórko miał zábáwić,
    A kwoli temu wieku lekkié rymy stáwić:
    Bodayże bych był ráczéy kolébkę kołysał,
    Y z drugiémi nieważné mamkom pieśni pisał:
    Któremiby dźiećinki noworodne spiły,
    Y swoich wychowáńców lámenty toliły.
    Tákié frászki mnie zbiéráć pożyteczniéy było,
    Niżli, w co mię nieszczęśćié moie dźiś wpráwiło,
    Płákáć nád głuchy grobem méy wdźięcznéy dźiewczyny,
    Y skárzyć sye ná srogość ćiężkiéy Proserpiny.
    Alem użyć w oboygu iednákiéy wolnośći
    Niemógł: owom ominął, iáko w doyrzáłośći
    Dowćipu coś ránégo: ná to mię przygodá
    Gwałtem wbiłá, y moia nienagrodna szkodá.
    Ani mi teraz łácno dowiádáć sye o tym,
    Iaka mię z płáczu mego czeka cześć nápotym.
    Niechćiałem żywym śpiéwáć, dźiś umárłym muszę,
    A cudzéy śmierći płácząc, sam swé kośći suszę.
    Próżno to, iakié szcześćié ludźi náśláduie,
    Ták w nas álbo dobrą myśl, álbo złą spráwuie.
    O práwo krzywdy pełné: o znikomych ćieni
    Sroga, nieubłagána, nieużyta kśieni:
    Tákli moiá Orszulá, ieszcze żyć ná świećie
    Nieumiawszy, muśiáłá w ránym umrzáć lećie?
    Y nienápátrzawszy sye iásnośći słonecznéy,
    Poszłá niebogá widźiéć kráyów nocy wiecznéy:
    A boday áni byłá świátá oglądáłá:
    Co bowiem więcéy, iedno ród, á śmierć poznáłá?
    A miásto poćiech, któré winná z czásem byłá
    Rodźicom swym, w ćiężkim ie smutku zostáwiłá.

    THREN III.

    Wzgárdźiłáś mną dźiedźiczko moiá ućieszona,
    Zdáłác sye oycá twego bárźiéy uszczuplona
    Oyczyzná, niżlibyś ty przestáć ná niéy miáłá:
    To prawdá, żeby była nigdy niezrownáłá
    Z ránym rozumem twoim, z pięknémi przymioty,
    Z których sye iuż znáczyły twoie przyszłé cnoty.
    O słowá, o zabáwo, o wdźięczné ukłony,
    Iákóżem ia dźiś po was wielce zásmęcony.
    A ty, poćiecho moiá, iuż mi sye nie wróćisz
    Ná wieki, ani moiéy tęsknice okroćisz.
    Nie lza, nie lza, iedno sye zá tobą gotowáć,
    A stopeczkámi twémi ćiebie náśladowáć,
    Tám ćię uyźrzę da Pan Bóg: á ty więc z drogiémi
    Rzuć sye oycu do szyie ręczynkámi swémi.

    THREN IIII.

    Zgwałćiłáś, niepobozna śmierći, oczy moie,
    Zem widźiał umiéráiąc miłé dźiéćię swoie,
    Widźiałem, kiedyś trzęsłá owoc niedoyrzáły:
    A rodźicom nieszczesnym sercá sye kráiáły.
    Nigdyćby oná byłá bez wielkiéy żáłośći
    Moiéy umrzéć nie mogłá, nigdy bez ćiężkośći,
    Y serdecznégo bolu, w którymkolwiek lećie
    Mnieby smutnégo byłá odbiegłá na świećie:
    Alem ia iuź z iéy śmierći nigdy żáłośćiwszy,
    Nigdy smutnieyszy nie mógł być, áni teskliwszy.
    A oná (by był Bóg chćiał) dłuższym wiekiem swoim,
    Siła poćiech przymnożyć mogłá oczom moim.
    A przynamniéy tym czásem mógłem był odpráwić
    Wiek swóy, y Persephonie ostátniéy sye stáwić:
    Nie uczuwszy ná sercu ták wielkiéy żáłośći,
    Któréy równia niewidzę w téy tu śmiertelnośći.
    Nie dźiwuię Niobie, że ná martwé ćiáłá
    Swoich namilszych dźiatek pátrząc, skámięniáłá.

    THREN V.

    Iako oliwká máła pod wysokim sádem
    Idźie z źiemie ku górze máćierzyńskim szládem,
    Ieszcze áni gáłązek, áni listkow rodząc,
    Sáma tylko dopiero szczupłym prątkiem wschodząc:
    Te iesli ostré ćiérnié, lub rodné pokrzywy
    Uprzątáiąc, Sádownik podćiął ukwápliwy,
    Mdleie záraz: á zbywszy śiły przyrodzonéy,
    Upada przed nogámi mátki ulubionéy.
    Tákći sye méy namilszéy Orszuli dostáło:
    Przed oczymá rodźiców swoich rostąc, máło
    Od żiemie sye co wzniózwszy, duchem záraźliwym
    Srogiéy śmierći otchnioná, rodźicom troskliwym
    Unóg martwa upádłá. O zła Persephono,
    Mogłáżeś ták wielu łzam dáć upłynąć płono?

    THREN VI.

    Ućieszna moiá śpiéwaczko, Sappho słowieńska,
    Ná którą nie tylko moiá cząstká źiemieńska,
    Ale y lutnia dźiedźicznym práwem spáść miáłá:
    Tęś nádźieię iuż po sobie okázowáłá:
    Nowé piosnki sobie tworząc, niezámykáiąc
    Ustek nigdy, ále cáły dźiéń prześpiéwáiąc:
    Jako więc lichy słowiczek w krzaku źielonym,
    Cáłą noc prześpiéwa gardłkiem swym ućieszonym.
    Prędkoś mi názbyt umilkłá, nagle ćię sroga
    Smierć spłoszyłá, moiá wdźięczna szczebiotko droga.
    Nie násyćiłáś mych uszu swymi piosnkámi,
    Y tą trochę teraz płácę sowićie łzámi:
    A tyś áni umiéráiąc śpiéwáć przestáłá,
    Lecz mátkę, ucáłowawszy, tákeś żegnáłá:
    Iuż ia tobie moiá mátko, służyć nie będę,
    Ani zá twym wdźięcznym stołem mieyscá záśiędę:
    Przyydźie mi klucze położyć, sáméy precz iacháć,
    Domu rodźiców swych miłych wiecznie zániecháć.
    To, y czego żal oycowski nie da serdeczny
    Przypomináć więcéy, był iéy głos ostáteczny.
    A mátce, słysząc żegnánié ták żáłośćiwé,
    Dobré serce, że od żálu zostáło żywé.

    THREN VII.

    Nieszczesné ochedéstwo, żáłosné ubiory,
    Moiéy namilszéy cory:
    Po co mé smutné oczy zá sobą ćiągniećie?
    Zálu mi przydáiećie.
    Iuż ona członeczków swych wámi nie odźieie:
    Niemász, niemász nádźieie.
    Uiął ią sen żelázny, twárdy nieprzespány:
    Iuż letniczek pisány,
    Y uploteczki wniwecz, yi paski złoconé,
    Mátczyné dáry płoné.
    Nie do tákiéy łóżnice, moiá dźiéwko droga,
    Miáłá ćię máć uboga.
    Doprowádźić: nie tákąć dáć obiecowáłá
    Wypráwę, iákąć dáłá.
    Giezłeczkoć tylko dáłá, á lichą tkaneczkę:
    Oćiec źiemie bryleczkę
    W główki włożył: niestétyż, y posag, y oná
    W iednéy skrzynce zámknioná.

    THREN VIII.

    Wielkiéś mi uczyniłá pustki w domu moim,
    Moiá droga Orszulo, tym zniknienim swoim.
    Pełno nas, á iákoby nikogo nie było:
    Iedną máluczką duszą ták wielé ubyło.
    Tyś zá wszytki mówiłá, zá wszytki śpiéwáłá,
    Wszytkiś w domu kąćiki záwżdy pobiegáłá.
    Nie dopuśćiłáś nigdy mátce sye frásowáć,
    Ani oycu myśleniem zbytnim głowy psowáć:
    To tego, to owégo wdźięcznie obłápiáiąc,
    I onym swym ućiesznym śmiéchem zábawiáiąc.
    Teraz wszytko umilkło: szczéré pustki w domu,
    Niémász zábawki, niemász rośmiać sye nikomu:
    Z káżdégo kątá żáłość człowieká uymuie,
    A serce swéy poćiechy dármo upátruie.

    THREN IX.

    Kupićby ćię mądrośći zá drogié pieniądze,
    Która (iesli prawdźiwie mienią) wszytki żądze,
    Wszytki ludzkié frásunki umiész wykorzenić,
    A człowieká tylko nie w Aniołá odmienić:
    Który niewié co boleść, frásunku nie czuie,
    Złym przygodam nie podlégł, stráchom nie hołduie:
    Ty wszytki rzeczy ludzkié masz zá frászkę sobie,
    Iednáką myśl ták wszcześćiu, iáko y w żáłobie
    Záwżdy niesiesz: ty śmierći nigdy sye nie boisz,
    Bespieczną, nieodmienną, niepożytą stoisz.
    Ty bogáctwá nie złotem, nie skarby wielkiémi,
    Ale dosytem mierzysz, y przyrodzonémi
    Potrzebámi: ty okiem swym nieuchronionym
    Nędzniká upátruiesz pod dáchem złoconym.
    A uboższym niezayźrzysz szcześliwégo mienia,
    Ktoby iedno chćiał słucháć twego upomnienia.
    Nieszcześliwy ia człowiek, którym látá swoie
    Ná tym strawił, żebych był uyźrzał progi twoie.
    Terazem nagle z stopniów ostátnich zrzucony,
    Y miedzy inszé ieden z wiela policzony.

    THREN X.

    Orszulo moiá wdźięczna, gdźieś mi sye podźiáłá?
    W którą stronę, w którąś sye kráinę udáłá?
    Czyś ty nád wszytki niebá wysoko wnieśioná?
    Y tám w liczbę Anyołków máłych policzoná.
    Czyliś do Ráiu wźiętá? czyliś na szcześliwé
    Wyspy záprowadzoná? czy ćię przez teskliwé
    Charon ieźiorá wieźie? y nápawa zdroiem
    Niepomnym, że ty niewiész nic o płáczu moim:
    Czy człowieká zrzućiwszy, y myśli dźiewiczé:
    Wźięłáś ná śię postáwę, y piórká słowiczé?
    Czyli sye w czyścu czyśćisz, iesli z strony ćiáłá
    Jákakolwiek zmázeczka ná tobie zostáłá?
    Czyś po śmierći tám poszłá kędyś piérwéy byłá,
    Niżeś sye ná ma ćiężką żáłość urodźiłá?
    Gdźieśkolwiek iest, iesliś iest, lituy méy żáłośći,
    A nie możeszli w onéy dawnéy swéy całośći,
    Poćiesz mię, iáko możesz: á staw sye przedemną
    Lubo snem, lubo ćieniem, lub márą nikczemną.

    THREN XI.

    Frászká cnotá, powiedźiał Brutus poráżony:
    Frászká kto sye przypátrzy, frászká z káżdéy strony.
    Kogo kiedy pobożność iego rátowáłá?
    Kogo dobroć przypádku złégo uchowáłá?
    Nieznáiomy wróg iákiś miésza ludzkié rzeczy,
    Nie máiąc áni dobrych, áni złych ná pieczy.
    Kędy iego duch więnie, żaden nie ulęże,
    Prawli, krzywli, bez bráku káżdégo dośięże.
    A my rozumy swoie przedśię udáć chcemy,
    Hárdźi miedzy prostaki, że nic nie umiemy.
    Wspinamy sye do niebá, Boże táiemnice
    Upátruiąc: ále wzrok śrniertelnéy źrzenice
    Tępy ná to: sny lekkié, sny płoché nas báwią,
    Które sye nam podobno nigdy nie wyiáwią.
    Záłośći co mi czynisz: owa iuż oboie
    Mam stráćić, y poćiechę, y baczenié swoie?

    THREN XII.

    Zaden Oćiec podobno bárźiéy nie miłował
    Dźiéćięćiá, żaden bárźiéy nád mię nie żáłował.
    A téż ledwie sye kiedy dźiéćię urodźiło,
    Coby łáski rodźiców swych ták godné było.
    Ochędożne, posłuszné, karné, nie pieszczoné,
    Spiéwáć, mówić, rymowáć, iáko co uczoné.
    Káżdégo ukłón tráfić, wyráźić postáwę:
    Obyczáie Pánieńskié umiéć y zabáwę.
    Rostropné, obyczáyné, ludzkié, nie rzewniwé,
    Dobrowolné, ukłádné, skrómné y wstydliwé.
    Nigdy oná poranu karmie niewspomniáłá,
    Aż piérwéy Bogu swoie modlitwy oddáłá.
    Nieposzłá spáć, áż piérwéy Mátkę pozdrowiłá,
    Y zdrowié rodźiców swych Bogu poruczyłá.
    Záwżdy przećiwko Oycu wszytki przebyć progi,
    Záwżdy sye urádowáć, y przywitáć z drógi.
    Káżdéy roboty pomoc: do káżdéy posługi
    Uprzédźić było wszytki rodźiców swoych sługi.
    A to w ták máłym wieku sobie poczynáłá,
    Ze więcéy nád trzydźieśći Mieśięcy niemiáłá.
    Ták wielé cnót iéy młodość, y tákich dźiélnośći
    Nie mogłá zniéść: upádłá od swéy buynośći,
    Zniwá niedoczekawszy: kłośie móy iedyny,
    Ieszcześ mi sye był niezstał, á ia twéy godźiny
    Nie czekáiąc, znowu ćię w smutną źiemie śieię:
    Ale pospołu z tobą grzebę y nádźieię.
    Bo iuż nigdy nie wznidźiesz, áni przed moiemá
    Wiekom wiecznie zákwitniesz smutnémi oczymá.

    THREN XIII.

    Moiá wdźięczna Orszulo, boday ty mnie byłá
    Albo nie umiéréłé, lub sye nie rodźiłá.
    Máłé poćiechy płácę wielkim żálem swoim,
    Za tym nieodpowiednym pożegnánim twoim.
    Omyliłáś mię, iáko nocny sen znikomy,
    Który wielkośćią złota ćieszy zmysł łakomy.
    Potym nagle ućiecze: á temu ná iáwi
    Z onych skárbów ieno chęć, á żądzą zostáwi.
    Tákeś ty mnie Orszulo droga uczyniłá,
    Wielkiéś nádźieie w moim sercu rozniéćiłá:
    Potymeś mię smutnégo nagle odbieżáłá,
    Y wszytki moie z sobą poćiechy zábráłá,
    Wźięłáś mi zgołá mówiąc, dusze połowicę:
    Ostátek przy mnie został ná wieczną tęsknicę.
    Tu mi kámień Murárze, ćiosány połóżćie,
    A ná nim tę nieszczesną pámiątkę wydrożćie.

    ORSZULA KOCHANOWSKA TU LEZY KOCHANIE

    OYCOWE, ALBO RACZEY PLACZ Y NARZEKANIE.
    OPAKES TO NIEBACZNA SMIERCI UDZIALALA:
    NIE IAC ONEY, ALE MNIE ONA PLAKAC MIALA.

    THREN XIIII.

    Gdźie té wrotá nieszczesné, którémi przed láty
    Puszczał się w źiemie Orpheus, szukáiąc swéy stráty:
    Zebych ia też tą śćiészką swéy namilszéy córy
    Poszedł szukać, y on bród mógł przebyć, przez który
    Srogi iákiś przewoźnik woźi bládé ćienie,
    Y w lásy niewesołé Cyprysowé żenie.
    A ty mię niezostaway, wdźięczna lutni moiá,
    Ale zemną pospołu pódź áż do pokoiá
    Surowégo Plutoná: owa go to łzámi,
    To témi żałosnémi zmiękczywá pieśniámi.
    Ze mi moię namilszą dźiéwkę ieszcze wróći,
    A ten nieuśmiérzony wemnie żal ukróći.
    Zginąć ći mu nie może: tuć sye wszytkim zostáć:
    Niech sye tylko niedoszłéy iágodźie da dostáć.
    Gdźieby też ták kámienné ten Bóg serce nośił,
    Zeby tám smutny człowiek iuż nic nie uprośił:
    Cóż temu rzéc? więc támże iuż zá iedną drógą
    Zostáć, á z duszą záraz zewléc troskę srogą.

    THREN XV.

    Erato złotowłosa, y ty wdźięczna lutni,
    Skąd poćiechę w swych troskách biorą ludźie smutni:
    Uspokóyćie ná chwilę strapioną myśl moię,
    Póki ieszcze kámienny w polu słup nie stoię,
    Leiąc ledwie nie krwáwy płácz przez mármór żywy,
    Zálu ćiężkiégo pámięć, y znák nieszczęśliwy.
    Mylę sye: czyli pátrząc ná ludzkié przygody,
    Skromniéy człowiek uważa y swé własné szkody?
    Nieszczesna mátko (ieśli przyczytáć możemy
    Nieszcześćiu, co prze głupi rozum swóy ćiérpiemy)
    Gdźie teraz twych śiedm synów, y dźiéwek ták wielé?
    Gdźie poćiechá: gdźie radość? y twoie weselé?
    Widzę cztérnaśćie mogił: á ty nieszcześliwa,
    Y podobno ták długo nád wolą swą żywa
    Obłápiasz źimné groby, w których, (ách niebogo)
    Skłádłáś dźiateczki swoie zágubioné srogo.
    Tákié więc kwiáty leżą kosą podśieczoné,
    Albo deszczem gwałtownym ná źiemię złożoné.
    W którą nadźieię żywiesz? czego czekasz więcéy?
    Czemu śmierćią żałośći niezbywasz co pręcéy?
    A wászé prędkié strzáły, álbo łuk co czyni
    Niepochybny, o Phoebe y mśćiwa bogini:
    Albo z gniewu (bo winná) álbo więc z lutośći.
    Dokonayćie prze bogá iéy biédnéy stárośći.
    Nowa pómstá, nowa kaźń hárdą myśl potkáłá:
    Dźiatek płácząc Niobe sámá skámieniáłá:
    Y stoi ná Sipylu mármór nieprzetrwány:
    Iednák y pod kámieniém żywią skryté rány.
    Iéy bowiem łzy serdeczné skałę przenikáią,
    Y przeźroczystym z gory strumieniem spadáią.
    Skąd źwiérz y ptástwo piie: á tá W wiecznym pęćie
    Tkwi w rogu skáły wiátrom szálonym ná wstręćie.
    Ten grób nie iest ná martwym: ten martwy nie w grobie:
    Ale samże iest martwym, samże grobem sobie.

    THREN XVI.

    Nieszcześćiu kwóli, á swoiéy żałośći, Która mię práwie przéymuie do kośći, Lutnią, y wdźięczny rym porzućić muszę, Ledwie nie duszę, Zywem? czy mie sen obłudny frásuie?

    Który kośćianym oknem wylátuie, A ludzkié myśli tym y owym báwi, Co błąd na iáwi.

    O błędźie ludzki, o szalone dumy:

    Iáko to łácno, pisáć sye z rozumy, Kiedy po woley świát mamy, á głowá, Człowieku zdrowá.

    W dostátku będąc ubóstwo chwalemy, W roskoszy żałość lekce szácuiemy:

    A póki wełny skąpéy prządce stáie,
    Smierć nam zá iáie.
    Lecz kiedy nędzá, álbo żal przypádnie,
    Ali żyć nie ták iáko mówić snádnie:
    A śmierć dopiéro w ten czás nam należy,
    Gdy iuż k nam bieży.
    Przécz z płáczem idźiesz, Arpinie wymowny,
    Z miłéy oyczyzny? wszák nie Rzym budowny,
    Ale świát wszytek miastem iest mądremu
    Widzeniu twemu.
    Czemu ták bárzo córki swéy żáłuiesz?
    Wszák sye ty tylko sromoty wiáruiesz:
    Insze wszelákié u ćiebie przygody
    Ledwe nie gody.
    Smierć mówisz straszna tylko niezbożnému:
    Przéczże sye tobie umrzéć cnotliwému
    Niechćiáło: kiedyś prze dotkliwą mowę
    Miał podáć głowę?
    Wywiódłeś wszytkim, nie wywiódłeś sobie:
    Łácniéy rzéc, widzę niż czynić, y tobie,
    Pióro Anielskié: duszę tóż w przygodźie:
    Co y mnie bodźie.
    Człowiek nie kámień: á iáko sye stáwi
    Fortuná, tákich myśli nas nábáwi.
    Przeklęté szcześćié: czy snać gorzéy duszy,
    Kto rány ruszy.
    Czáśie pożądnéy Oycze niepamięći,
    W co áni rozum, áni tráfią święći:
    Zgóy smutné serce, á ten żal surowy
    Wybiy mi z głowy.

    THREN XVII.

    Pańska ręká mię dotknęłá,
    Wszytkę mi rádość odięłá:
    Ledwie w sobie czuię duszę.
    Y tę podobno dáć muszę.
    Lubo wstáiąc goré iáśnie,
    Lubo padnąc Słońce gáśnie:
    Mnie iednáko serce boli,
    A nigdy sye nieutoli.
    Oczu nigdy nie ususzę,
    Y ták wiecznie płákáć muszę:
    Muszę płákáć: o móy boże,
    Kto sye przed tobą skryć może?
    Próżno morzem nie pływamy:
    Próżno w bitwach nie bywamy:
    Ugodźi nieszcześćie wszędźie,
    Choć podobieństwá nie będźie.
    Wiódłem swóy żywot ták skromnie,
    Ze ledwie kto wiedźiał q mnie.
    A zazdrość, y złe przygody
    Nie miáły mi w co dáć szkody.
    Lecz pan, który gdźie tknąć widźi,
    A z przestrogi ludzkiéy szydźi,
    Zadał mi raz tym znácznieyszy,
    Czymem iuż był bespiecznieyszy.
    A rozum który w swobodźie,
    Umiał mówić o przygodźie,
    Dźiś ledwé sam wié o sobie:
    Ták mię podpárł w méy chorobie.
    Czásemby sye chćiał popráwić,
    A mnie ćigżkiey troski zbawić:
    Ale gdy siędźie ná wadze,
    Zalu ruszyć niema władze.
    Próżné to ludzkié wywody,
    Zeby szkodą niezwáć szkody:
    A kto sye w nieszcześćiu śmieie,
    Iabych ták rzekł, że száleie.
    Kto záś ná płácz lekkość wkłáda,
    Słysząc dobrze co powiáda:
    Lecz sye tym żal nie hámuie,
    Owszem więtszy przystępuie.
    Bo máiąc zránioną duszę,
    Rad y nie rad płakáć muszę,
    Co snaść nie cześć: to ku szkodźie,
    Y zelżywość serce bodźie.
    Lékárstwo to, prze Bóg żywy,
    Ciężkié ná umysł troskliwy:
    Kto przyiaćiél zdrowia mégo,
    Wynaydźi co wolnieyszégo.
    A ia zátym łzy niech leię,
    Bom stráćił wszytkę nadźieię
    Bo mię rozum miał rátować,
    Bóg sam mocen to hamować.

    THREN XVIII.

    My nieposłuszné, Pánie, dźieći twoie,
    W szczęśliwé czasy swoie
    Rzadko ćię wspominamy:
    Tylko roskoszy zwykłych używamy.
    Nie baczym, że to z twéy łaski nam płynie:
    A ták że prędko minie,
    Kiedy po nas wdźięcznośći
    Nieuznasz, Panie, zá twé życzliwośći,
    Miéy nas ná wódzy, niech nas nierospycha
    Doczesna roskosz licha.
    Niechay ná ćię pomniemy,
    Przynamniey w káźni, gdy w łásce niechcemy.
    Ale Oycowskim nas karz obyczáiem:
    Boć przed twym gniewem z táiem:
    Ták iáko śniég niszczeie,
    Kiedy mu Słóńce niebieskie dogrzeie.
    Zgubisz nas prędko wiekuisty Panie,
    Jesli nád nami stánie
    Twa ćiężka Boska ręká:
    Sámá niełaská iest nam sroga męká.
    Ale od wieku twoia lutość słynie:
    A piérwéj świát zaginie,
    Niż ty wzgárdźisz pokornym:
    Choćia był długo przećiw tobie spornym.
    Wielkie przed tobą są występy moie:
    Lecz miłośierdźie twoie,
    Przewyższa wszytki złośći:
    Użyy dźiś Pánie nádemną litośći.

    THREN XIX.

    álbo

    SEN.

    Załość moiá długo w noc oczu mi niedálá
    Zámknąć, y zemdlonégo upokoić ćiáłá.
    Ledwie mię na godźinę przed świtániem swémi
    Sen leniwy obłápił skrzydły czarnáwémi.
    Ná ten czás mi sye mátká właśnie ukazáłá,
    A ná ręku Orszulę moię wdźięczną miáłá.
    Jáka więc po paćiorek do mnie przychodźiłá,
    Skoro z swego posłánia ráno sye ruszyłá.
    Giezłeczko białé ná niéy, włoski pokręconé,
    Twarz rumiána, á oczy ku śmiéchu skłonioné.
    Patrzę, co dáléy będźie, áż mátká ták rzecze:
    Spisz, Ianie? czy ćię żałość twoiá zwykła piecze?
    Zátymem ćiężko westchnął, y tak mi sye zdáło,
    Zem sye ocknął: A oná pomilczawszy máło,
    Znowu mówić poczęłá: Twóy nieutólony
    Płácz, synu móy, przywiódł mię w té tu wászé strony,
    Z kráin bárzo dálekich, á łzy gorzkié twoié,
    Przeszły áż y umárłych taiemné pokoie.
    Przyniosłámći ná ręku wdźięczną dźiéwkę twoię,
    Abyś ią mógł oglądáć ieszcze, á tę swoię
    Serdeczną żáłość uiął: która ták uymuie
    Sił twoich, y ták zdrowié nieznácznie twé psuie:
    Jáko ogiéń suchy knot obraca w pérzyny,
    Dármo nie upuszczáiąc namnieyszéy godźiny.
    Czyli nas iuż umárłé maćie zá stráconé?
    Y którym iuż náwieki słońce iest zgászoné:
    A my owszem żywiémy żywot tym ważnieyszy,
    Czym nád to grube ćiáło duch iest szłáchetnieyszy.
    Ziemia w źiemię sye wraca, á duch z niebá dány
    Miałby zginąć, áni ná mieyscá swé wezwány?
    Oto sye ty niefrásuy: á wierz niewątpliwie,
    Ze twoiá namileysza Orszuleczká żywie.
    A tu więc tákim ći sye kształtem ukazała,
    Jákoby sye śmiertelnym oczom poznáć dáłá.
    Ale między Anioły, y duchy wiecznémi,
    Jáko wdźięczna iutrzenka świéći: á zá swémi
    Rodźicámi sye modli: iáko to umiáłá
    Zwámi będąc: choć ieszcze słów niedomawiáłá.
    Jeśliżeć téż z tąd rośćie żałość, że iéy látá
    Piérwéy są przyłomioné, niżli tego świátá
    Roskoszy záżyć mogłá: o biédné, y płoné
    Roskoszy wászé, któré ták są usádzoné,
    Ze w nich więcéy frásunków, y żáłośći więcéy.
    Czego ty doznáć możesz sam z śiebie napręcéy.
    Ućieszyłeś sye kiedy z dźiéwki swéy ták wielé,
    Zeby poćiechá twoiá, y ono weselé
    Mogło porównáć z twoim dźiśieyszym kłopotem?
    Nie rzeczesz tego, widzę: Także trzymay o tem
    Jákoś doznał: áni sye frásuy, że ták rána
    Twoiéy ze wszech namilszéy dźiéwce śmierć zesłána.
    Nie od roskoszyć poszłá: poszłáć od trudnośći:
    Od pracéy, od frasunków, od złez, od żáłośći:
    Czego świát ma ták wiele, że by téż co było
    W tym docześnym żywoćie człowieczeństwu miło:
    Musi smák swóy utráćić prze wielkość przysády,
    A przynamniéy prze boiazń nieuchronnéy zdrády.
    Czegóż płáczem, prze boga? czegóż niezażyłá?
    Ze sobie swym poságiem Páná nie kupiłá:
    Ze przegrożek, y cudzych fuków niesłucháłá:
    Ze boleśći w rodzeniu dźiatek nieuznáłá:
    Ani umié powiedźiéć, czego iéy troskliwa
    Mátká doszłá: co z więtszym utrapieniém bywa,
    Czy ie rodźić? czy ie grzéść?

    Tákieć pospolićie
    Przysmáki wászé, czym wy sobie świát słodźićie.
    W niebie szczéré roskoszy, á do tego wieczné:
    Od wszelákiéy przekázy wolné, y bespieczné.
    Tu troski nie pánuią, tu pracéy nie znáią:
    Tu nieszcześćié, tu mieyscá przygody niemáią.
    Tu choroby nie naydźie, tu niémász starośći:
    Tu śmierć łzami karmiona niema iuż wolnośći.
    Zyiem wiek nieprzeżyty: wiecznéy używamy
    Dobréy myśli: przyczyny wszytkich rzeczy znamy.
    Słońce nam záwżdy świéći, dźiéń nigdy niezchodźi,
    Ani zá sobą nocy niewidoméy wodźi.
    Twórcę wszech rzeczy widźiem w iego máiestaćie,
    Czego wy wćiele będąc prózno upátrzaćie.
    Tu wczás obróć swé myśli, á choway sye ná té
    Nieodmienné, Synu móy, roskoszy bogáté.
    Doznałeś co świát umie, y iego kochánié:
    Lepiéy ná czym ważnieyszym zásadz swé stáránié.
    Dźiéwka twoiá dobry lós (możesz wierzyć) wźięłá,
    A właśnie w swoich rzeczach sobie ták poczęłá,
    Jáko gdy kto ná morze nowo sye puśćiwszy,
    A tám niebespieczeństwo wielkié obaczywszy,
    Woli názad do brzegu: Drudzy co podáli,
    Zagle wiátrom, ná ślepé skáły powpadáli:
    Ten mrozem zwyćiężony, ten od głodu zginął:
    Rzadki coby do brzegu ná desce przypłynął.
    Smierći zniknąć nie mogłá, by téż dobrze byłá
    Onę dawną Sybillę wiekiem swym przeżyłá.
    To co miáło być potym, uprzédźić woláłá:
    Tymże mniéy tego świátá niewczásów doznáłá.
    Drugie po swych namilszych rodźicách zostáią,
    Y ćiężkiégo śiroctwá nędzné doznawáią.
    Wypchną drugą zá mężá ledá iáko z domu,
    A máiętność zostánie sam to bóg wié komu.
    Biorą drugié i gwałtem: á biorą y swoi:
    Ale y w hordách cześć sye wielka ich zostoi.
    Gdźie w niewoli pogáńskiéy, y w służbie sromotnéy
    Łzy swe piią, czekáiąc śmierći wszytkokrotnéy.
    Tego twéy wdźięcznéy dźiéwce báć sye iuż nie trzebá,
    Która w swych młodych lećiéch wźiętá iest do niebá,
    Zadnych frásunków tego świátá nie doznawszy,
    Ani grzéchem dusze swéy drogiéy pomázawszy.
    Iéy tedy rzeczy, Synu (niémász wątpliwośći)
    Dobrze poszły, áni stąd używay żáłośći.
    Swoie szkody ták szácuy, y omyłki swoie,
    Abyś nieprzepámiętał, że baczenié twoie
    Y státeczność iest droższa: W tę bądź przedśię pánem,
    Iáko sye kolwiek czuiesz w poćiechy obránem.
    Człowiek urodźiwszy sye záśiadł w práwie takim,
    Ze ma być iáko célem przygodom wszelákim:
    Z tego trudno sye zdźiéráć: pocznimy co chcemy:
    Jesli po dobréy woli niepóydźiem: muśiemy.
    A co wszytkich iednáko ćiśnie, niewiem czemu
    Tobie ma być, Synu móy, naćiężéy iednému.
    Smiertelna, iáko y ty, twoiá dźiéwka byłá:
    Póki iéy zámierzony krés był, poty żyła:
    Krótko w prawdźie, ále w tym człowiek nic nie włada:
    A wyrzéc też co lepiéy, nie łácno przypada.
    Skryte są Páńskié sądy: co sye iemu zdáło,
    Nalepiéy żeby sye też y nam podobáło.
    Łzy w téy mierze niepłatné: gdy raz duszá ćiáłá
    Odbieży, prózno czekáć, by sye wróćić miáłá.
    Ale człowiek nie zda sye praw szcześćiu w téy mierze,
    Ze szkody pospolićie tylko przed sye bierze:
    A tego baczyć niechce, áni miéć w pámięći,
    Co mu téż czásem pádnie wedle iego chęći.
    Táć iest władza fortuny, móy namilszy synie:
    Ze nie ták uskárzáć sye, kiedy nam co zginie,
    Iáko dźiękowáć trzebá, że wżdam co zostáło:
    Bo to wszytko nieszczęśćie w ręku swoich miáło.
    A ták y ty folguiąc práwu powszechnému,
    Zágrodz drógę do sercá upadkowi swemu:
    A wto pátrzay, co uszło ręku złéy przygody:
    Zyskiem człowiek zwáć musi, w czym nie popadł szkody.
    Ná koniec, w co sye on koszt, y oná utrátá,
    W co sye praca, y twoie obróćiły látá?
    Któréś ty niemal wszytkié strawił nád kśięgámi,
    Máło sye báwiąc świátá tego zábáwámi.
    Terazby owoc zbiéráć z swoiego szczépienia:
    Y rátowáć w záchwianiu mdłégo przyrodzenia.
    Cieszyłeś przed tym inszé w takiéyże przygodźie:
    Y będźiesz w cudzéy czulszy, niżli w swoiéy szkodźie?
    Teraz Mistrzu sam sye lécz: czás Doktór każdemu.
    Ale kto pospolitym torem gárdźi, temu
    Tak poznégo lékárstwá czekáć nieprzystoi:
    Rozumem ma uprzédźić, co inszé czas goi.
    A czás co ma zá fortél? dawnieyszé świéżémi
    Przypadkámi wybiia, czásem weselszémi:
    Czásem téż z téyże miáry: co człowiek z baczeniem
    Piérwéy niż przyidźie, widźi: y tákim myśleniem
    Przeszłych rzeczy nie wśćiąga, przyszłych upátruie:
    Y serce ná oboię fortunę gotuie.
    Tego sye synu trzymay: á ludzkié przygody,
    Ludzkié noś: Ieden iest Pan smutku, y nadgrody.
    Tu zniknęłá: Jam sye téż ocknął.

    Aczćiem práwie
    Niepewien, ieslim przez sen słuchał, czy ná iáwie.

    KONIEC THRENOW.

    EPITAPHIUM

    Hánnie

    KOCHANOWSKIEY.

    Y TYS HANNO ZA SIOSTRA PREDKO POSPIESZYLA,

    Y PRZED CZASEM PODZIEMNE KRAIE NAWIEDZILA

    ABY OCIEC NIESZCESNY ZARAZ ODZALOWAL

    WSYTKIEGO, A NA TRWALSZE ROSKOSZY SIE CHOWAL.

    Edition notice Project Gutenberg source, credits & licence

    The reading text above is the public-domain work. The Project Gutenberg header, production credits and licence are kept here as provenance rather than shown before the book.

    Title
    Threny
    Author
    Jan Kochanowski
    Release date
    November 9, 2008 [eBook #27208]
    Language
    Polish
    Credits
    Produced by Jimmy O'Regan (Produced from images generously
    Most recently updated
    January 4, 2021
    Transcriber and production notes
    Produced by Jimmy O'Regan (Produced from images generously
    made available by Malopolska Biblioteka Cyfrowa
    http://mbc.malopolska.pl/)
    Front matter as received (title page, contents)
    THRENY
    
    IANA
    KOCHANOWSKIEGO.
    
    
    Tales siut hominum mentes, quali pater ipse
    Iuppiter auctiferas lustravit lumine terras.
    
    
    Cum gratia & privilegio S.R.M.
    
    W Krákowie,
    
    W Drukárni Lázárzowéy: Roku
    Páńskiégo 1583
    
    
        ORSZULI KOCHANOWSKIEY.
    Header as received
    The Project Gutenberg eBook of Threny
        
    This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and
    most other parts of the world at no cost and with almost no restrictions
    whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms
    of the Project Gutenberg License included with this eBook or online
    at www.gutenberg.org. If you are not located in the United States,
    you will have to check the laws of the country where you are located
    before using this eBook.
    
    Title: Threny
    
    Author: Jan Kochanowski
    
    
            
    Release date: November 9, 2008 [eBook #27208]
                    Most recently updated: January 4, 2021
    
    Language: Polish
    
    Other information and formats: www.gutenberg.org/ebooks/27208
    
    Credits: Produced by Jimmy O'Regan (Produced from images generously
            made available by Malopolska Biblioteka Cyfrowa
            http://mbc.malopolska.pl/)
    Full Project Gutenberg licence
        
    
    Updated editions will replace the previous one—the old editions will
    be renamed.
    
    Creating the works from print editions not protected by U.S. copyright
    law means that no one owns a United States copyright in these works,
    so the Foundation (and you!) can copy and distribute it in the United
    States without permission and without paying copyright
    royalties. Special rules, set forth in the General Terms of Use part
    of this license, apply to copying and distributing Project
    Gutenberg™ electronic works to protect the PROJECT GUTENBERG™
    concept and trademark. Project Gutenberg is a registered trademark,
    and may not be used if you charge for an eBook, except by following
    the terms of the trademark license, including paying royalties for use
    of the Project Gutenberg trademark. If you do not charge anything for
    copies of this eBook, complying with the trademark license is very
    easy. You may use this eBook for nearly any purpose such as creation
    of derivative works, reports, performances and research. Project
    Gutenberg eBooks may be modified and printed and given away—you may
    do practically ANYTHING in the United States with eBooks not protected
    by U.S. copyright law. Redistribution is subject to the trademark
    license, especially commercial redistribution.
    
    
    START: FULL LICENSE
    
    THE FULL PROJECT GUTENBERG™ LICENSE
    
    PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK
    
    To protect the Project Gutenberg™ mission of promoting the free
    distribution of electronic works, by using or distributing this work
    (or any other work associated in any way with the phrase “Project
    Gutenberg”), you agree to comply with all the terms of the Full
    Project Gutenberg License available with this file or online at
    www.gutenberg.org/license.
    
    Section 1. General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg
    electronic works
    
    1.A. By reading or using any part of this Project Gutenberg
    electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
    and accept all the terms of this license and intellectual property
    (trademark/copyright) agreement. If you do not agree to abide by all
    the terms of this agreement, you must cease using and return or
    destroy all copies of Project Gutenberg electronic works in your
    possession. If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a
    Project Gutenberg electronic work and you do not agree to be bound
    by the terms of this agreement, you may obtain a refund from the person
    or entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.
    
    1.B. “Project Gutenberg” is a registered trademark. It may only be
    used on or associated in any way with an electronic work by people who
    agree to be bound by the terms of this agreement. There are a few
    things that you can do with most Project Gutenberg electronic works
    even without complying with the full terms of this agreement. See
    paragraph 1.C below. There are a lot of things you can do with Project
    Gutenberg electronic works if you follow the terms of this
    agreement and help preserve free future access to Project Gutenberg
    electronic works. See paragraph 1.E below.
    
    1.C. The Project Gutenberg Literary Archive Foundation (“the
    Foundation” or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection
    of Project Gutenberg electronic works. Nearly all the individual
    works in the collection are in the public domain in the United
    States. If an individual work is unprotected by copyright law in the
    United States and you are located in the United States, we do not
    claim a right to prevent you from copying, distributing, performing,
    displaying or creating derivative works based on the work as long as
    all references to Project Gutenberg are removed. Of course, we hope
    that you will support the Project Gutenberg mission of promoting
    free access to electronic works by freely sharing Project Gutenberg
    works in compliance with the terms of this agreement for keeping the
    Project Gutenberg name associated with the work. You can easily
    comply with the terms of this agreement by keeping this work in the
    same format with its attached full Project Gutenberg License when
    you share it without charge with others.
    
    1.D. The copyright laws of the place where you are located also govern
    what you can do with this work. Copyright laws in most countries are
    in a constant state of change. If you are outside the United States,
    check the laws of your country in addition to the terms of this
    agreement before downloading, copying, displaying, performing,
    distributing or creating derivative works based on this work or any
    other Project Gutenberg work. The Foundation makes no
    representations concerning the copyright status of any work in any
    country other than the United States.
    
    1.E. Unless you have removed all references to Project Gutenberg:
    
    1.E.1. The following sentence, with active links to, or other
    immediate access to, the full Project Gutenberg License must appear
    prominently whenever any copy of a Project Gutenberg work (any work
    on which the phrase “Project Gutenberg” appears, or with which the
    phrase “Project Gutenberg” is associated) is accessed, displayed,
    performed, viewed, copied or distributed:
    
        This eBook is for the use of anyone anywhere in the United States and most
        other parts of the world at no cost and with almost no restrictions
        whatsoever. You may copy it, give it away or re-use it under the terms
        of the Project Gutenberg™ License included with this eBook or online
        at www.gutenberg.org. If you
        are not located in the United States, you will have to check the laws
        of the country where you are located before using this eBook.
      
    1.E.2. If an individual Project Gutenberg electronic work is
    derived from texts not protected by U.S. copyright law (does not
    contain a notice indicating that it is posted with permission of the
    copyright holder), the work can be copied and distributed to anyone in
    the United States without paying any fees or charges. If you are
    redistributing or providing access to a work with the phrase “Project
    Gutenberg” associated with or appearing on the work, you must comply
    either with the requirements of paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 or
    obtain permission for the use of the work and the Project Gutenberg
    trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or 1.E.9.
    
    1.E.3. If an individual Project Gutenberg electronic work is posted
    with the permission of the copyright holder, your use and distribution
    must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any
    additional terms imposed by the copyright holder. Additional terms
    will be linked to the Project Gutenberg License for all works
    posted with the permission of the copyright holder found at the
    beginning of this work.
    
    1.E.4. Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg
    License terms from this work, or any files containing a part of this
    work or any other work associated with Project Gutenberg.
    
    1.E.5. Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
    electronic work, or any part of this electronic work, without
    prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
    active links or immediate access to the full terms of the Project
    Gutenberg License.
    
    1.E.6. You may convert to and distribute this work in any binary,
    compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including
    any word processing or hypertext form. However, if you provide access
    to or distribute copies of a Project Gutenberg work in a format
    other than “Plain Vanilla ASCII” or other format used in the official
    version posted on the official Project Gutenberg website
    (www.gutenberg.org), you must, at no additional cost, fee or expense
    to the user, provide a copy, a means of exporting a copy, or a means
    of obtaining a copy upon request, of the work in its original “Plain
    Vanilla ASCII” or other form. Any alternate format must include the
    full Project Gutenberg License as specified in paragraph 1.E.1.
    
    1.E.7. Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
    performing, copying or distributing any Project Gutenberg works
    unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.
    
    1.E.8. You may charge a reasonable fee for copies of or providing
    access to or distributing Project Gutenberg electronic works
    provided that:
    
        • You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
            the use of Project Gutenberg works calculated using the method
            you already use to calculate your applicable taxes. The fee is owed
            to the owner of the Project Gutenberg trademark, but he has
            agreed to donate royalties under this paragraph to the Project
            Gutenberg Literary Archive Foundation. Royalty payments must be paid
            within 60 days following each date on which you prepare (or are
            legally required to prepare) your periodic tax returns. Royalty
            payments should be clearly marked as such and sent to the Project
            Gutenberg Literary Archive Foundation at the address specified in
            Section 4, “Information about donations to the Project Gutenberg
            Literary Archive Foundation.”
        
        • You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
            you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
            does not agree to the terms of the full Project Gutenberg™
            License. You must require such a user to return or destroy all
            copies of the works possessed in a physical medium and discontinue
            all use of and all access to other copies of Project Gutenberg™
            works.
        
        • You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of
            any money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
            electronic work is discovered and reported to you within 90 days of
            receipt of the work.
        
        • You comply with all other terms of this agreement for free
            distribution of Project Gutenberg™ works.
        
    
    1.E.9. If you wish to charge a fee or distribute a Project
    Gutenberg™ electronic work or group of works on different terms than
    are set forth in this agreement, you must obtain permission in writing
    from the Project Gutenberg Literary Archive Foundation, the manager of
    the Project Gutenberg™ trademark. Contact the Foundation as set
    forth in Section 3 below.
    
    1.F.
    
    1.F.1. Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
    effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
    works not protected by U.S. copyright law in creating the Project
    Gutenberg™ collection. Despite these efforts, Project Gutenberg™
    electronic works, and the medium on which they may be stored, may
    contain “Defects,” such as, but not limited to, incomplete, inaccurate
    or corrupt data, transcription errors, a copyright or other
    intellectual property infringement, a defective or damaged disk or
    other medium, a computer virus, or computer codes that damage or
    cannot be read by your equipment.
    
    1.F.2. LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the “Right
    of Replacement or Refund” described in paragraph 1.F.3, the Project
    Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
    Gutenberg™ trademark, and any other party distributing a Project
    Gutenberg™ electronic work under this agreement, disclaim all
    liability to you for damages, costs and expenses, including legal
    fees. YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
    LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
    PROVIDED IN PARAGRAPH 1.F.3. YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
    TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
    LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
    INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
    DAMAGE.
    
    1.F.3. LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
    defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
    receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
    written explanation to the person you received the work from. If you
    received the work on a physical medium, you must return the medium
    with your written explanation. The person or entity that provided you
    with the defective work may elect to provide a replacement copy in
    lieu of a refund. If you received the work electronically, the person
    or entity providing it to you may choose to give you a second
    opportunity to receive the work electronically in lieu of a refund. If
    the second copy is also defective, you may demand a refund in writing
    without further opportunities to fix the problem.
    
    1.F.4. Except for the limited right of replacement or refund set forth
    in paragraph 1.F.3, this work is provided to you ‘AS-IS’, WITH NO
    OTHER WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT
    LIMITED TO WARRANTIES OF MERCHANTABILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.
    
    1.F.5. Some states do not allow disclaimers of certain implied
    warranties or the exclusion or limitation of certain types of
    damages. If any disclaimer or limitation set forth in this agreement
    violates the law of the state applicable to this agreement, the
    agreement shall be interpreted to make the maximum disclaimer or
    limitation permitted by the applicable state law. The invalidity or
    unenforceability of any provision of this agreement shall not void the
    remaining provisions.
    
    1.F.6. INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
    trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
    providing copies of Project Gutenberg™ electronic works in
    accordance with this agreement, and any volunteers associated with the
    production, promotion and distribution of Project Gutenberg™
    electronic works, harmless from all liability, costs and expenses,
    including legal fees, that arise directly or indirectly from any of
    the following which you do or cause to occur: (a) distribution of this
    or any Project Gutenberg work, (b) alteration, modification, or
    additions or deletions to any Project Gutenberg work, and (c) any
    Defect you cause.
    
    Section 2. Information about the Mission of Project Gutenberg
    
    Project Gutenberg is synonymous with the free distribution of
    electronic works in formats readable by the widest variety of
    computers including obsolete, old, middle-aged and new computers. It
    exists because of the efforts of hundreds of volunteers and donations
    from people in all walks of life.
    
    Volunteers and financial support to provide volunteers with the
    assistance they need are critical to reaching Project Gutenberg’s
    goals and ensuring that the Project Gutenberg collection will
    remain freely available for generations to come. In 2001, the Project
    Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
    and permanent future for Project Gutenberg and future
    generations. To learn more about the Project Gutenberg Literary
    Archive Foundation and how your efforts and donations can help, see
    Sections 3 and 4 and the Foundation information page at www.gutenberg.org.
    
    Section 3. Information about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
    
    The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non-profit
    501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
    state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
    Revenue Service. The Foundation’s EIN or federal tax identification
    number is 64-6221541. Contributions to the Project Gutenberg Literary
    Archive Foundation are tax deductible to the full extent permitted by
    U.S. federal laws and your state’s laws.
    
    The Foundation’s business office is located at 41 Watchung Plaza #516,
    Montclair NJ 07042, USA, +1 (862) 621-9288. Email contact links and up
    to date contact information can be found at the Foundation’s website
    and official page at www.gutenberg.org/contact
    
    Section 4. Information about Donations to the Project Gutenberg
    Literary Archive Foundation
    
    Project Gutenberg™ depends upon and cannot survive without widespread
    public support and donations to carry out its mission of
    increasing the number of public domain and licensed works that can be
    freely distributed in machine-readable form accessible by the widest
    array of equipment including outdated equipment. Many small donations
    ($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
    status with the IRS.
    
    The Foundation is committed to complying with the laws regulating
    charities and charitable donations in all 50 states of the United
    States. Compliance requirements are not uniform and it takes a
    considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
    with these requirements. We do not solicit donations in locations
    where we have not received written confirmation of compliance. To SEND
    DONATIONS or determine the status of compliance for any particular state
    visit www.gutenberg.org/donate.
    
    While we cannot and do not solicit contributions from states where we
    have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
    against accepting unsolicited donations from donors in such states who
    approach us with offers to donate.
    
    International donations are gratefully accepted, but we cannot make
    any statements concerning tax treatment of donations received from
    outside the United States. U.S. laws alone swamp our small staff.
    
    Please check the Project Gutenberg web pages for current donation
    methods and addresses. Donations are accepted in a number of other
    ways including checks, online payments and credit card donations. To
    donate, please visit: www.gutenberg.org/donate.
    
    Section 5. General Information About Project Gutenberg electronic works
    
    Professor Michael S. Hart was the originator of the Project
    Gutenberg concept of a library of electronic works that could be
    freely shared with anyone. For forty years, he produced and
    distributed Project Gutenberg eBooks with only a loose network of
    volunteer support.
    
    Project Gutenberg eBooks are often created from several printed
    editions, all of which are confirmed as not protected by copyright in
    the U.S. unless a copyright notice is included. Thus, we do not
    necessarily keep eBooks in compliance with any particular paper
    edition.
    
    Most people start at our website which has the main PG search
    facility: www.gutenberg.org.
    
    This website includes information about Project Gutenberg,
    including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
    Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
    subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.

    Source: Project Gutenberg ebook #27208. Public-domain status is recorded per item; the licence text above is reproduced unchanged.

    Source
    Project Gutenberg
    Record
    ebook 27208
    Rights
    public domain (US)
    Rendered
    2026-11-22
    Completeness
    Complete held text.